lynn robin

The Insomnia Files & NOCTURNE (Insomnia Saga #1.5 + #2): Cover reveals and release dates

Dear Sleepwalkers,

Today is an exciting day (well, I sure think so 😉 ), because I’ll be officially revealing the covers of the next Insomnia Saga releases, The Insomnia Files and NOCTURNE, as well as announcing the release dates!

Read on for more 🖤

 

2000_MU_TheInsomniaFiles

• The Insomnia Files (Insomnia Saga #1.5)

As you can see, the cover for The Insomnia Files is based on the cover created for the short story JODI COLLINS, as that is one of the stories featured in this collection!

 

The Insomnia Files contains three short stories written from three different perspectives, diving deeper into the Insomnia Saga universe.

FILE #1 tells the story of Jodi Collins and takes place four years prior to INSOMNIA: Thirteen years old, Jodi has just started working for the Miller Academy. As she’s sent on a mission on a dark, wintery night, she has no choice but to confront the demons of the Night—and fight them.

In FILE #2 fifteen-year old Kay Somnus is about to take his final exam to become the youngest Summoner in history… but in order to succeed, he will have to pretend—and believe—he is someone he’s not, and forever deny himself his true power.

Alain Somnus, the very first Summoner of Light, is the voice of FILE #3. Hundreds of years ago, he opened a gate and allowed dark powers to spill in that would change the world forever… creating the darkest secret ever kept. Haunted by nightmares and his failure to protect the only girl who had ever managed to touch his heart, he opened the Somnus Academy—but could he live with the lies?

 

>> The Insomnia Files (Insomnia Saga #1.5) releases in eBook and paperback edition on April 7th 2020! You can preorder the eBook on Amazon, Kobo, Barnes & Noble and Smashwords <<<

 

 

2000_MU_Nocturne

• NOCTURNE (Insomnia Saga #2)

Here it is! The cover for the second installment in the Insomnia Saga, NOCTURNE; I already saw it last month, and I’ve been in love with it ever since ❤️ It perfectly captures the mood of the sequel to INSOMNIA, and I absolutely love the colors. My designer rules 🙂

If you want to read the blurb, please visit this page (scroll down, and then you’ll find it!); I’m not sharing it in this post, because it contains various spoilers regarding the ending of INSOMNIA. So, for those who haven’t read or finished INSOMNIA yet, please tread carefully 😉

 

>> NOCTURNE (Insomnia Saga #2) releases in eBook and paperback edition on June 23th 2020! You can preorder the eBook on Amazon, Kobo, Barnes & Noble and Smashwords <<<

 


 

That’s it for now! I hope you enjoy, will enjoy, or have enjoyed reading INSOMNIA, and that you’re looking forward to these next installments!

The Insomnia Files is great for those who’d like a bit more background information about Jodi, Kay, and Alain, whose name is mentioned various times in INSOMNIA. By writing these stories, I, as a writer, felt like I got to understand my characters even better, especially Alain Somnus ❤️

NOCTURNE, the sequel to INSOMNIA, picks up the story about three months later, and is written from dual perspective — Jodi’s voice returns, and is joined by Kay’s, as we dive even deeper into his past and personality. Also, Jodi has some things to deal with, and I think I got to flesh out her character even more in this book, especially by adding Kay’s point of view and the way he perceives her and everything else.

I’m already looking forward to releasing these installments!

 

Don’t want to miss a single future release? Then please subscribe to my blog (scroll all the way up, and you’ll find the subscribe button to your right. All you have to do is enter your email address, and then confirm your subscription).

or

If you’d like to stay updated and see more of what’s happening behind the scenes on a daily (hourly, even!) basis, please follow me on Instagram, Twitter and/or Facebook. I recommend Instagram for a steady amount of updates, since I’m sharing everything I’m working on in my story; feel free to follow!

 

As always, thank you all for reading 😊 Do you have any questions? Just got something to say? Feel free to leave a message below; I love to hear from you!

 

BE CREEPY. STAY FREAKY.

— Lynn

Posted by Lynn Robin in Insomnia Saga, News, 6 comments
NEW RELEASE | OUT NOW: INSOMNIA (Insomnia Saga 1)

NEW RELEASE | OUT NOW: INSOMNIA (Insomnia Saga 1)

“I had become the monster of fairytales. A creature that was feared, and had to be locked away forever.”

 

Today is the day!: The official release of INSOMNIA, the first book in the Insomnia Saga series 🖤

The Insomnia Saga is an action-packed Dark Fantasy Upper Young Adult series, set in a fictional modern world, where people can wield actual Light as a weapon which they use to fight the greatest enemy of mankind—demons, called the Nightprowlers.

 

INSOMNIA is available worldwide in paperback and eBook edition; visit this page to find the direct link to your store of preference!

 

Watch the official book trailer:

 

• INSOMNIA (Insomnia Saga #1)

I caught my reflection in the mirror and looked at the girl staring back at me. Long, brown hair, falling over thin shoulders; tanned skin; green eyes; arms wrapped in bandages, hiding scars.

And at once, I was able to see what everybody else saw.

I had become the monster of fairytales. A creature that was feared, and had to be locked away forever.

 

Jodi Collins is a Sleepwalker.

An outcast. A pariah.

Five years ago, she was attacked by a creature darker than shadows, a demon without a face, a monster hungry for her body: a Nightprowler.
A nightmare that comes to life as soon as the sun sets, drenching the world in darkness.

When a Nightprowler attacks you, two things can happen: it will either claim your body to use as a host, or it will mark you as a Sleepwalker.

Sleepwalkers are feared and despised, believed to conspire with the Nightprowlers and threaten mankind.

Stigmatized by the telltale scars of the Night, Jodi and her parents were forced to move to the slums of Reid, where the alleys are filled with vagrants during the day, and Nightprowlers during the night. No school or employer would have her.
And her parents blamed her for destroying their life.

Now seventeen years old, Jodi is working for the Summoners—the worldwide army that has been battling the Nightprowlers for centuries—who hire her to defeat a Nightprowler that lures countless of victims into its castle while disguising itself as a human; a Nightprowler too dangerous for an average human to fight. It seems like it can only be defeated by another creature of the dark: a Sleepwalker.

Unable to refuse this mission and the money it will earn her, Jodi sets out to find the Nightprowler—but not on her own.
Help comes in the form of the arrogant Kay Somnus, a young Summoner disgusted by Sleepwalkers. And yet, they have to find a way to combine their forces and exorcize this Nightprowler.

Jodi’s future depends on this mission—but what does Kay expect to gain from it?

A castle of darkness and storms, filled with whispers and skulls.
Secrets will be revealed. Lives will be changed.
Neither Jodi nor Kay will ever be the same.

 


 

I’ve been working so hard and long toward the international publication of INSOMNIA…; it actually feels a bit “unreal” 😉 However, I hope you will all enjoy this first book in the Insomnia Saga!

It’s dark, it’s freaky, I’ve been told by beta-readers that it can be downright creepy at times, yet I hope you’ll all be able to find the light (or actual Light) in this story as well. I’ve written INSOMNIA with a certain philosophy in mind:

INSOMNIA is about the never-ending fight between light and darkness, something I’ve taken quite literal in this book, but the philosophy behind the Summoners and their Light is one quite close to my own personal philosophy about life: I do believe in inner strength. I believe anyone can achieve anything as long as they don’t give up, as long as they keep fighting, and, especially, as long as they believe in themselves.

And on that note — thank you for your interest in INSOMNIA, and please enjoy this first installment in the Insomnia Saga; more releases are coming soon! 🖤

 

>> INSOMNIA (Insomnia Saga #1) is available worldwide in paperback and eBook edition! Visit this page for the direct link to your preferred store! <<<

 

Also…

2000_MU_InsomniaFile_Jodi

Are you new to the Insomnia Saga and would you like a sneak peek? There is also a short story available, written especially for first-time Insomnia Saga readers, introducing Jodi Collins, and the world of Summoners, Sleepwalkers and Nightprowlers.

It’s a FREE download and includes the first few chapters of INSOMNIA. Go ahead and check out this page to find your preferred download link!

 

Last but not least!

Don’t want to miss a single Insomnia Saga future release? Then please subscribe to my blog (scroll all the way up, and you’ll find the subscribe button to your right. All you have to do is enter your email address, and then confirm your subscription).

or

If you’d like to stay updated and see more of what’s happening behind the scenes on a daily (hourly, even!) basis, please follow me on Instagram, Twitter and/or Facebook. I recommend Instagram for a steady amount of updates, since I’m sharing everything I’m working on in my story (also… well, no, ESPECIALLY when I’m writing!); feel free to follow!

 

Thank you for reading, subscribing and following 🖤

Do you have any questions regarding INSOMNIA? Do you just feel like dropping a line? Feel free to leave a message! 🙂

 

ARE YOU READY TO FIGHT THE NIGHTPROWLERS?

 

BE CREEPY. STAY FREAKY.

— Lynn

Posted by Lynn Robin in Insomnia Saga, 2 comments
It’s 2020: A battle of Light and Night

It’s 2020: A battle of Light and Night

First of all…

 

HAPPY NEW YEAR, EVERYONE!

 

Here we are, the first of January; the very first day of 2020.

Let’s take a deep breath. Because, I mean, this actually is a pretty special day, right? Yeah, okay, every new day can mean a brand new start; every single day you can decide to do something you’ve never done before or always wanted to do. You don’t need an actual “new year” to do that.

And yet, I can’t help but feel excited about the fact that it is now officially 2020, because I have some really cool plans for this year—and today, I’d like to tell you guys a little bit about them 🙂

 

2000_MU_Insomnia

• First release: INSOMNIA (Insomnia Saga #1)

My very first release this year will be INSOMNIA, the first official installment of the Insomnia Saga.

I’ve been working on this project since the summer of 2017, so I’m really excited that the series finally is going to get an official “lift off”, so to speak, and that I can share this dark story of mine with all of you. I feel like INSOMNIA is going to be a great first release to start this year with—for me, anyway. I just love this story and my characters to pieces, and I hope you guys will too!

 

INSOMNIA will be released on February 11th 2020

 

If you’re curious, you can download the prequel short story JODI COLLINS for free, an eBook that also includes a sneak peek of the first few chapters of INSOMNIA!

 

INSOMNIA is available for pre-order worldwide (eBook only) on Amazon, Kobo, Barnes & Noble and Smashwords. Check it out!

 

On the day of release, INSOMNIA will also be available in paperback edition!

 

• More INSOMNIA SAGA releases on the way…

This year I’ll be focusing entirely on the Insomnia Saga, which means there are many more releases on the way! I can’t give actual dates yet, but to give you an idea of what you’ll be able to expect…:

The Insomnia Files, a collection of short stories accompanying INSOMNIA, will be released April 2020 (both eBook and paperback edition)

NOCTURNE, the second installment of the Insomnia Saga, is planned for a June 2020 release (both eBook and paperback edition)

The Nocturne Files, a collection of short stories accompanying  NOCTURNE, is expected September 2020 (both eBook and paperback edition)

ORIGINS, the third installment of the Insomnia Saga, will be published December 2020 (both eBook and paperback edition)

 

I’m incredibly excited about all this, and I hope you guys will be with me during this journey through the Insomnia Saga universe 🙂 There will also be a fourth installment to the series, entitled SOMNUS, which will be released in 2021 — but hey, let’s focus on 2020 first, yeah? 😉

 

Will you be fighting alongside Jodi and Kay in their battle of Light and Night?

 

Well, in short, this is what 2020 is going to look like for me. In January I’ll be working on both The Insomnia Files and The Nocturne Files, and I expect to start on ORIGINS in February! I can’t wait 😀

 

I hope you guys all have a wonderful, productive, and fun year as well. Sure, every year will be filled with ups and downs, but let’s focus on the ups instead — negative vibes won’t serve you after all; it’ll only attract more negativity. Or should I say darkness? To use some Insomnia Saga lingo — summon your Light, your Inner Strength, and hold on to it; use it to fight the shadows.

Let’s all work hard to make our dreams come true 🙂

 

BE CREEPY. STAY FREAKY.

— Lynn

Posted by Lynn Robin in News, 4 comments
Hi. I’m Lynn Robin. Welcome to my wicked mind :)

Hi. I’m Lynn Robin. Welcome to my wicked mind :)

Hello new readers and old readers, and welcome to my blog!

Well, for the new readers here, I’ll introduce myself first!:

My name is Lynn Robin, I’m an author of Dark Fantasy Upper Young Adult books, and I was raised in the historical city of Leiden in the Netherlands. It’s a bit of a cliché maybe, but I’ve been making up stories ever since I was a little girl—and as soon as I was taught how to write, I began writing those stories down and never stopped. Although I started out like any other kid, writing sweet sugary tales about talking animals in forests (yep, I did that), it didn’t take long before I started to develop an interest in darker stories, filled with witchcraft, monsters, and magic… which turned  into quite the obsession 😛

Somewhere in my teenage years I realized I wanted to be a published author someday, and after I turned 19 I started to pursue this dream. It took several years for my stories before they were turned into actual books, but in 2017 my dream finally came true: I debuted with my Dutch series “de Schimmenwereld Serie” (the Phantom World series), containing six books about ghosts, angels, demons, music, dance, and art. The first three installments were released in 2017, book 4 and 5 in 2018, and the sixth and last was published July 2019.

So… yeah, like I said, my dream to become a published author came true; but dreams are things that tend to grow and become bigger without you even realizing it, and I soon found out that publishing my works just for Dutch readers wasn’t enough for me — I want to share my stories with people all over the world.

This is why I decided to start writing in English instead, and publish my books internationally from now on 🙂

 

• About my books: Dark Fantasy Upper Young Adult

I’d like to explain something about the genre I write in…

I call it Dark Fantasy because I tend to add horror-like elements to my book, though horror sounds a bit too heavy for me. My fantasy stories are a little bit gritty, sometimes even a bit spooky and creepy, mostly about dark, nightmarish creatures that I would probably run from myself if I ever got to meet them in real life. (So let’s hope I never will. Though I fancy myself quite a fast runner, so maybe I’ll be fine.)

Also, I’d like to add that my books are Upper Young Adult—meaning that my characters are, most of the time, no younger than 17, and that the ages of my main characters can even reach to early twenties. I didn’t go for New Adult, since, even though I absolutely love a bit of slow-burning, broody romance, in my stories it’s just an extra story line and not the main thing everything revolves around… and well, in my experience, when most people think of NA, they tend to think of erotic romance.

So. There you have it: Dark Fantasy Upper Young Adult 🙂

 

2000_MU_Insomnia

• Introducing the INSOMNIA SAGA

I’m planning to release my Dutch series “de Schimmenwereld Serie” as the Phantom World series internationally in the near future, but first I’m going to debut in English with another series I’ve been working on for a couple of years now: the Insomnia Saga.

It’s an action-packed Dark Fantasy Upper Young Adult (yes) series, set in a fictional modern world, where people can wield actual Light as a weapon, which they use to fight demons called the Nightprowlers—mankind’s greatest enemy.

This is the blurb of the first book in the Insomnia Saga, INSOMNIA:

 

I caught my reflection in the mirror and looked at the girl staring back at me. Long, brown hair, falling over thin shoulders; tanned skin; green eyes; arms wrapped in bandages, hiding scars.

And at once, I was able to see what everybody else saw.

I had become the monster of fairytales. A creature that was feared, and had to be locked away forever.

 

Jodi Collins is a Sleepwalker.

An outcast. A pariah.

Five years ago, she was attacked by a creature darker than shadows, a demon without a face, a monster hungry for her body: a Nightprowler.

A nightmare that comes to life as soon as the sun sets, drenching the world in darkness.

When a Nightprowler attacks you, two things can happen: it will either claim your body to use as a host, or it will mark you as a Sleepwalker.

Sleepwalkers are feared and despised, believed to conspire with the Nightprowlers and threaten mankind.

Stigmatized by the telltale scars of the Night, Jodi and her parents were forced to move to the slums of Reid, where the alleys are filled with vagrants during the day, and Nightprowlers during the night. No school or employer would have her.

And her parents blamed her for destroying their life.

Now seventeen years old, Jodi is working for the Summoners—the worldwide army that has been battling the Nightprowlers for centuries—who hire her to defeat a Nightprowler that lures countless of victims into its castle while disguising itself as a human; a Nightprowler too dangerous for an average human to fight. It seems like it can only be defeated by another creature of the dark: a Sleepwalker.

Unable to refuse this mission and the money it will earn her, Jodi sets out to find the Nightprowler—but not on her own.

Help comes in the form of the arrogant Kay Somnus, a young Summoner disgusted by Sleepwalkers. And yet, they have to find a way to combine their forces and exorcize this Nightprowler.

Jodi’s future depends on this mission—but what does Kay expect to gain from it?

 

A castle of darkness and storms, filled with whispers and skulls.

Secrets will be revealed. Lives will be changed.

Neither Jodi nor Kay will ever be the same.

 

INSOMNIA (Insomnia Saga #1) will be released on February 11th, 2020.

 

 

2000_MU_InsomniaFile_Jodi

• But first: an INSOMNIA SAGA free short story

To celebrate this upcoming publication, I’ll first release an Insomnia Saga short story, which will be available as a FREE eBook download! I’d love for my readers to meet and get to know the Insomnia Saga‘s heroine, Jodi Collins.

This short story takes place 4 years prior to INSOMNIA, and it’s about Jodi defeating her very first Nightprowler when she was just 13 years old, by overcoming her fears and choosing to be strong.

Why don’t you read the blurb?

 

“Don’t make a sound,” I whisper.

Peering through the shelves, I can’t take my eyes off the giant on the other side. It’s a creature with an oval-shaped head, a slender body, elongated arms, hands with pointy fingers, and long legs with which it takes big, silent steps.

Like a two-legged spider, hunting for its prey.

 

For first-time Insomnia Saga readers

 

A Nightprowler marked her and covered her in scars that will forever stigmatize her as an outcast:

A Sleepwalker.

A year after the attack, thirteen-year old Jodi Collins starts working for the Summoners to keep herself and her parents alive in this new, brutal life of discrimination and hate.

The Summoners are a worldwide army that have been fighting the Nightprowlers for centuries—and by working for them, Jodi will be forced to fight these creatures responsible for ruining her future.

On a dark, wintery night, Jodi is sent on a mission to find a young missing boy. The clock is ticking—if she’s too late, he will end up the same as her.

 

A toy store. A maze of dolls and monsters.

A world where light and darkness collide.

 

Jodi has to prove herself and overcome her greatest fear:

confronting the demons of the Night. And fight them.

 

[This short story takes place four years prior to the first book in the series, INSOMNIA.]

 

 

The Insomnia Files, File#1: JODI COLLINS (Insomnia Saga #0.1) will be released on December 10th, 2019, and will be available as a FREE eBook.

 

  • The eBook will also contain a sample of the first few chapters of INSOMNIA!

 


ALSO, CHECK OUT THE INSOMNIA SAGA PAGE!


 

• Great to meet you!

Many more book releases are on the way (2020 is going to be crazy!), but these first two I can already share… and I think you can tell, but I’m really excited about this 😀

If you’d like to stay on top of my releases, then please subscribe to my blog (scroll all the way up, then check out the right-hand corner!). On this blog I’ll also share monthly writing updates, regularly give you a look behind the scenes, an occasional short story, and many other cool things!

With this I’m going to wrap up this blog post. I just want to say that it’s great to meet you, and, if you were already one of my followers and readers: thank you so much for reading this and coming along with me on the next chapter of my journey as an author! And if you’re new: Welcome, and I hope you’ll enjoy your stay—and my stories 😉

If you have any questions or just have something fun to say (I love that), please feel free to leave a comment below!

 

BE CREEPY. STAY FREAKY.

— Lynn

Posted by Lynn Robin in Insomnia Saga, News, 6 comments
The Indie Awards: Schimmendroom Beste Boek 2018

The Indie Awards: Schimmendroom Beste Boek 2018

Op social media is dit nieuws inmiddels wel bekend, maar aangezien ik altijd alle mijlpalen deel op mijn blog, vond ik dat deze update natuurlijk niet mocht ontbreken…

Als je mijn blog volgt heb je de afgelopen maanden vast wel meegekregen dat ik in november genomineerd was voor The Indie Awards door mijn indie-collega Ursula Visser — om precies te zijn mijn boek Schimmendroom, het vierde deel van de Schimmenwereld Serie.

 

Bookpage_Schimmendroom_v2

 

In maart kreeg ik het overdonderende nieuws binnen dat Schimmendroom door de jury was genomineerd voor de award van Beste Boek 2018. Zoals ik zei, dat vond ik al overdonderend; ik had het absoluut niet verwacht. Ik was verbijsterd.

Maar wat ik al HELEMAAL niet had verwacht en wat me écht compleet uit het veld slaat… is het feit dat tijdens de uitreiking van The Indie Awards afgelopen zaterdag 13 april… Schimmendroom is uitgeroepen tot Beste Boek 2018!

HUH?

Eigenlijk was het de bedoeling dat ik bij de uitreiking aanwezig zou zijn geweest, net als alle andere genomineerden, maar uitgerekend het afgelopen weekend had ik een griep te pakken. Ik baalde er ontzettend van dat ik niet kon komen, maar toen ik zondagochtend de video van de lifestream keek en ontdekte dat ik één van de winnaars was… nou ja, je kan je vast wel voorstellen dat ik het toen wel héél jammer vond dat ik er niet bij had kunnen zijn.

MAAR: laten we ons even concentreren op het positieve nieuws! Ik vind het echt ongelooflijk dat mijn boek deze award heeft gewonnen — letterlijk ongelooflijk. Niet eens het allerkleinste deeltje van mij had dit verwacht. Echt niet. Gehoopt, ja, natuurlijk, maar ik was er absoluut niet van uitgegaan.

Het moment dat ik het ontdekte, was mijn eerste reactie: “Hè? Hoe kan dat nou?” (letterlijke quote)

En… inmiddels is het woensdag, en ik verkeer nog steeds een beetje in deze staat. Ik ben echt helemaal flabbergasted en kan het gewoon nog steeds niet helemaal bevatten. En natuurlijk ben ik ontzettend blij, absoluut — maar mijn verbazing heeft nog steeds de overhand, haha 😉

Hoe dan ook, aangezien ik niet aanwezig kon zijn tijdens de uitreiking, moet de award nog mijn kant op komen (misschien dat het dan wat echter wordt?) — om precies te zijn zullen de gezichten (and the brains!) achter The Indie Awards, Simone Lucchesi en Sanne Hillemans, alle award-winnaars nog gaan interviewen… dus ze komen ook nog gezellig bij mij langs! 😀 Ik kijk er enorm naar uit! Dat maakt dat ik de uitreiking heb moeten missen toch weer goed; ik vond het zo jammer…

Anyway! Ik vind het echt ronduit TE GEK — af en toe heb ik een helder moment en dan dringt het tot me door wat er is gebeurd, en dan begin ik te grijnzen als één of andere gek; wees maar blij dat je dat niet hoeft te zien, ik word gewoon bang van mezelf — en zodra ik de award heb volgt er weer een update; ik beloof foto’s! Haha 😀

Oh, and last but not least — ik wil Sanne Hillemans en Simone Lucchesi bedanken voor het organiseren van The Indie Awards en de prachtige kans die ze indie-auteurs hiermee bieden; ik wil de jury bedanken voor deze prachtige uitslag én hun harde werk (zoveel boeken lezen en dan moeten bepalen wie er wint, dat moet geen makkelijke opgave zijn!), én ik wil alle andere award winnaars bij deze ook nog van harte feliciteren!!!

 

Liefs,
Lynn

 

• BEKIJK ALLE WINNAARS VAN THE INDIE AWARDS HIER

• BEKIJK SCHIMMENDROOM + JURYRAPPORT HIER

 


 

• FUN FACT: Afgelopen zondag, 14 april, ontdekte ik dat Schimmendroom een award had gewonnen — en precies 2 jaar geleden, ook op 14 april, ging ik officieel live als auteur om mijn debuut te maken met de Schimmenwereld Serie, én plaatste ik mijn allereerste blogbericht en mijn allereerste social media berichtjes! Toeval, of…? 😉

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 6 comments
Schimmenwereld Serie: SCHIMMENDROOM | Nu te Koop

Schimmenwereld Serie: SCHIMMENDROOM | Nu te Koop

Lily en Mason keren terug

 

Vandaag is het 1 augustus 2018 en dat betekent… de officiële release van het vierde deel van de Schimmenwereld Serie: Schimmendroom!

Wil jij weten hoe het verdergaat met onze rondreizende (niet helemaal levende…) straatmuzikanten, Lily en Mason? En met de andere karakters die je in de voorgaande delen hebt leren kennen? Lees dan gauw Schimmendroom; het vierde deel van de Schimmenwereld Serie…!

 

SCHIMMENDROOM

Schimmendroom is een boek van 339 bladzijdes, waaronder 60 bladzijdes aan bonusmateriaal.

Prijzen en bestellen

Schimmendroom hardcover kost €19,95

Bestel de hardcover op boekenbestellen.nl!

 

Schimmendroom paperback kost €12,95

Bestel de paperback op boekenbestellen.nl!

 

Schimmendroom eBook kost €4,99

– The Black Sheep Indie
bol.com
Kobo

 

Je kan het boek (en mijn andere boeken) ook makkelijk vinden op de ‘shop’ pagina op mijn website: https://www.lynnrobin.com/winkel/

 

BONUSMATERIAAL

De hardcover, paperback en eBook editie bevatten allemaal hetzelfde bonusmateriaal; twee korte verhalen geschreven vanuit Lily’s én Masons oogpunt – bij elkaar 60 bladzijdes!

Het eerste verhaal heet Schimmen en Wensen en het tweede verhaal heet Schimmen en Zuurstof.

 

“Ik ben meer dan een wapen”

Bookpage_Schimmendroom_v2

 

Het verhaal is nog niet voorbij…

Deel 4, Schimmendroom, is het eerste boek van de tweede trilogie binnen de Schimmenwereld Serie; hierna volgen nog twee delen, genaamd Schimmenstad en Schimmenstof, geschreven vanuit de oogpunten van Blaze en Dinah.

 

Het vijfde deel, Schimmenstad, verschijnt dit jaar nog in december!

 

Zodra ik meer weet over de verschijningsdatum van het vijfde deel, laat ik het hier op mijn blog weten – of je kan me volgen op Twitter en Facebook voor de nieuwste updates!

 

Maar… eerst hoop ik dat jullie allemaal zullen genieten van Schimmendroom 🙂 Iedereen alvast bedankt voor het lezen!

 

– Lynn Robin

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 2 comments
Mei 2018 Insomnia Saga Maand: Special #3 – SNEAK PEEK Somnus + Lichtwandelaar

Mei 2018 Insomnia Saga Maand: Special #3 – SNEAK PEEK Somnus + Lichtwandelaar

Ja, het is alweer zover – de vijfde en  daarmee allerlaatste week van mei is aangebroken! Dat betekent dus ook dat vandaag het laatste artikel van de Insomnia Saga Maand gepubliceerd zal worden…

Maar we eindigen deze maand met een knaller, durf ik wel te zeggen – de eerste twee weken hebben jullie een kijkje kunnen nemen achter de schermen van het schrijfproces van Insomnia en Nachtwandelaar, in de derde week hebben jullie van alles kunnen lezen over de lichtspreuken van de Uitdrijvers en sinds vorige week weet je precies wat het is om een Uitdrijver te zijn en heb je een aantal weetjes gelezen over Nachtsluipers.

We eindigen deze maand echter op een hele andere manier: namelijk met sneak peeks! Vandaag deel ik het eerste hoofdstuk van Somnus, het vervolg op Insomnia, en het eerste hoofdstuk van Lichtwandelaar, het vervolg op Nachtwandelaar. Als je het boek van Insomnia hebt gekocht, heb je het eerste hoofdstuk van Somnus natuurlijk al kunnen lezen, maar vandaag is wel de allereerste keer dat ik een hoofdstuk van Lichtwandelaar vrij geef (ken je het hoofdstuk van Somnus al, scrol dan een stuk naar beneden tot je het kopje “Lichtwandelaar SNEAK PEEK” tegenkomt).

Houd echter wel in je achterhoofd dat dit de allereerste versies van de hoofdstukken zijn; ze zijn dus nog niet officieel geredigeerd en in de uiteindelijke versies die volgend jaar in de boeken verschijnen, kunnen er hier en daar aanpassingen zijn gedaan.

Ben je er klaar voor? “Peek” dan even snel hieronder… 😉

 

Somnus SNEAK PEEK: HOOFDSTUK 01

Dampwolkjes kringelen uit mijn mond en mijn ogen dwalen over de besneeuwde straat. Het is nacht. De lantaarnpalen verspreiden een zachte gloed en er zijn geen voetstappen te bekennen in de sneeuw. Niet van mensen.

    Niet van Nachtsluipers.

    De afgelopen uren is de sneeuwval zo hevig geweest dat de sporen van de afgelopen dag verborgen zijn geraakt onder een witte laag. Om deze tijd is er niemand meer op de been.

    Behalve Kay en ik.

    Ik kijk naar hem opzij. We zitten neergehurkt op het platte dak van een snackbar. Hij heeft de capuchon van zijn lange, zwarte jas over zijn hoofd getrokken tegen de kou, waardoor ik alleen zijn profiel kan zien. De krachtige en toch verfijnde trekken van zijn gezicht, zijn lange, smalle neus. Hij blijft geconcentreerd naar het grote winkelcentrumcomplex aan de overkant staren.

    We zijn in Miller, één van de steden die aan Somnus grenzen. Dit is de zoveelste keer in weken dat we de stad bezoeken. Een half jaar geleden, vlak na de gebeurtenissen in het kasteel, hebben we ons eigen verzetsleger opgericht: Insomnia. Via social media roepen we Slaapwandelaars op om zich bij ons aan te sluiten en samen de wereld veiliger te maken door de Nachtsluipers te verslaan die aan de Uitdrijvers weten te ontsnappen.

    Inmiddels hebben we al tienduizenden volgers. En honderdduizenden haters.

    Kay en ik reizen van hot naar her en hebben samen al tientallen Nachtsluipers verdreven, uit naam van Insomnia. Telkens weer moeten we echter oppassen dat we niet ontdekt worden – na het incident van de afgelopen zomer, zijn we praktisch gezochte misdadigers en onze gezichten zijn meer dan eens getoond op tv en in kranten.

    Ik wend me weer tot het winkelcentrum. Het is een moderner gebouw dan je meestal aantreft in Miller; de meeste bouwwerken hier hebben trappetjesdaken, zijn afgewerkt met verweerd hout en zelfs in de duisternis van de heiige nacht, kan ik in de verte meerdere torens van kerken de lucht in zien reiken.

    In het nieuws gisteren zagen Kay en ik dat er een Nachtsluipernest is aangetroffen in de ondergrondse parkeergarage van dit winkelcentrum; hoewel het niet bekend is waar alle Nachtsluipers overdag naartoe verdwijnen, weten we wel dat sommigen zich overdag op donkere locaties vestigen. Dat kunnen grotten zijn, maar ook gebouwen.

    Dit Nachtsluipernest is gevonden door een man die de fout maakte om vroeg op de ochtend, vóór zonsopgang, naar de parkeergarage te gaan. Het bleek dat hij daar de dag ervoor een gestolen auto had achtergelaten en in zijn paniek was vergeten zijn drugslevering mee te nemen. Hij wilde het pakketje gauw ophalen voor de drukte van alledag weer begon – maar had niet verwacht dat uitgerekend die nacht de parkeergarage opgeëist zou worden door een stel Nachtsluipers.

    Het blijkt dat ze hem gemarkeerd hebben. De man is nu een kersverse Slaapwandelaar en opgesloten in de gevangenis. Omdat hij een drugskoerier was, zegt de politie. Door zijn stomme actie is het echter duidelijk dat hij een beginneling in de drugshandel was, en dat doet me betwijfelen of de overtredingen die hij begaan kan hebben zwaar genoeg zijn om hem in de gevangenis te doen eindigen, maar tegenwoordig grijpen ze ieder excuus aan om een Slaapwandelaar op te kunnen sluiten.

    We hadden praktisch al geen rechten, maar onze leefomstandigheden zijn alleen maar slechter geworden.

    Daarom komen we in verzet.

    Om te bewijzen dat we geen monsters zijn.

    ‘De Nachtsluipers lijken niet van plan om naar buiten te komen,’ fluister ik.

    ‘Dan moeten we naar binnen,’ bromt Kay.

    Mijn maag verkrampt en misschien is het mijn verbeelding, maar het tintelende gevoel in mijn littekens lijkt opeens toe te nemen.

    Vroeger, toen ik voor de Uitdrijvers werkte, was ik nooit nerveus voordat ik de strijd aanging met een Nachtsluiper. Op de één of andere manier wist ik altijd kalm te blijven. De angst kwam pas als ik tegenover de demonen kwam te staan, maar zelfs dan remde het me niet af – de adrenaline nam alles over. Ik was sterk. Zelfverzekerd.

    Maar alles verandert als je de gevangene van een Nachtsluiper bent geweest.

    Ik ben veranderd, na die dag dat Annabelle me urenlang vast heeft weten te houden met onzichtbare ketens; na die dag dat ze Kay urenlang bezeten heeft gehouden en ze mij aankeek en mij toesprak met Kays ogen en Kays stem.

    ‘Jodi,’ hoor ik haar weer zeggen, ‘mijn kleine Slaapwandelaar.’

    Als ik huiver maken mijn schouders een schokkerige beweging. Ik probeer het gelijk te camoufleren door overeind te komen, zodat Kay niets aan me merkt.

    ‘Laten we gaan,’ zeg ik, waarna ik de rand van het dak beetgrijp, mijn benen eroverheen zwaai en me naar beneden laat zakken. Ik maak mezelf lang en laat me dan vallen. Ik land gehurkt op de grond en hoor de sneeuw kraken onder mijn schoenzolen.

    Kay landt naast me, nog geen seconde later, en praktisch net zo geruisloos als ik – had er geen sneeuw gelegen, dan had je ons niet eens gehoord.

    Hij recht zijn rug, kijkt nog één keer om zich heen, en loopt dan op het verlaten winkelcentrum af. Het centrum is de hele dag afgesloten geweest en dat zal het blijven, totdat de Nachtsluipers verdreven zijn. Voorheen had dat allang gebeurd, maar in het nieuws zeiden ze dat de Uitdrijvers het Nachtsluipernest nog niet hebben ontruimd, vanwege personeelstekort.

    Oftewel: ze redden het niet zonder de hulp van Slaapwandelaars in te huren, wat sinds het nieuwe jaar verboden is bij de wet.

    Ik aarzel even voordat ik Kay volg. Hij loopt van me weg, beweegt zich zo soepel en daadkrachtig als altijd. Als je hem zou zien, zou je niet denken dat hij een half jaar geleden hetzelfde heeft meegemaakt als ik. Hij lijkt zelfverzekerd en geen angst te kennen.

    Ik ben niet bang. Ik ben niet bang. Ik ben niet bang.

    Met opeengeklemde kaken trek ik mijn pet lager over mijn ogen heen en trek mijn schouders op, alsof ik me probeer te wapenen tegen de kou. Mijn leren jack houdt me echter warm genoeg, toch lopen de rillingen langs mijn rug.

    Ik ben niet bang.

    Ik trek een sprintje en Kay kijkt kort naar me opzij als ik naast hem kom lopen. Zijn donkere haar valt half voor zijn ogen, die me onderzoekend opnemen. Heel even lijkt het erop dat hij iets aan me wil vragen. Dan wendt hij zich weer van me af.

    We lopen om het gebouw heen, onze voetstappen knerpen zachtjes in de sneeuw, de weg leidt steeds verder omlaag en als we eenmaal bij de grote ingang van de parkeergarage zijn, blijven we staan.

    Het is er aardedonker; de Nachtsluipers hebben de garage opgeëist als hun territorium, dus de verlichting werkt niet meer. Daarom durven de Uitdrijvers het niet aan – hoewel ze hun licht hebben, kunnen ze in de hitte van de strijd ieder moment de controle verliezen… en in de duisternis hebben de Nachtsluipers het voor het zeggen.

    Kay en ik hebben als Slaapwandelaars echter minder moeite om te blijven zien; het licht van de nacht dat in de garage naar binnen valt, is voor ons praktisch net zo helder als daglicht.

    De parkeergarage is uitgestorven. Ik staar naar de pilaren, naar de grote cijfers op de muren, de afbakeningsstrepen op de grond. Er is geen auto en geen mens te bekennen. Ik zie ook geen Nachtsluipers. Maar dat zegt niets.

    Zonder wat te zeggen komt Kay weer in beweging.

    Voor een moment weigeren mijn benen dienst en willen mijn longen zich niet meer vullen met zuurstof.

    Kom op, bijt ik mezelf in stilte toe. Kom in beweging.

    Ik ben niet bang.

    Ik ben een leugenaar.

    Tijdens iedere missie ben ik in gevecht met mezelf. En per missie wordt het erger, hoeveel Nachtsluipers ik ook uitdrijf.

    Mijn bewegingen zijn houterig als ik weer begin te lopen. Ik volg Kay de parkeergarage in en voel mijn hart in mijn keel bonken. Kay houdt zich half schuil achter een pilaar en kijkt onderzoekend om zich heen. Ik zie hem fronsen als hij plots beseft dat ik niet vlak bij hem ben. Ik haast me naar hem toe-

    De zolen van mijn schoenen zijn nat van de sneeuw en maken een piepend geluid op de vloer.

    Het weergalmt tussen de muren, het is oorverdovend.

    En dan vlamt de pijn in mijn littekens op.

    Ze schrijnen, ze branden, ze doen me bijna ineenkrimpen.

    Ze waarschuwen me, voor de Nachtsluipers die plotseling tevoorschijn komen.

 

Lichtwandelaar SNEAK PEEK: 01. DRIE NACHTWANDELAARS

Er waren eens drie Nachtwandelaars die op zoek waren naar het licht. Ze deinsden niet terug voor de schaduwen en gingen de strijd aan met demonen, terwijl ze zochten naar de waarheid en droomden van wraak.

    Er waren eens drie Nachtwandelaars, genaamd Nina, Raphael en Owen.

    Talloze vragen vulden hun hoofd; littekens bedekten hun huid; licht vulde hun hart.

    Er waren eens drie Nachtwandelaars – en ik ben één van hen. Ik ben degene wiens hoofd vol zit met vragen, talloze vragen, waarvan ik niet eens zeker weet of ik ze wel beantwoord wil hebben.

    Maar mijn naam is Nina Morgan.

    En ik deins nergens voor terug.

+ + +

Iedereen is op de vlucht.

    De zon dreigt onder te gaan en schittert in mijn ooghoeken. De straten van Grant zijn druk, bijna chaotisch – auto’s razen over de wegen, scholieren rennen langs ons heen, mannen in pak en met aktetassen in hun handen haasten zich over de voetpaden. Ogen dwalen af naar horloges, of naar de grote klokken die aan de openbare gebouwen en wolkenkrabbers hangen.

    Ook wij hebben haast, maar niet om naar huis te gaan. Ik ben niet anders gewend – ik heb al heel lang geen thuis meer.

    De sneeuw op de voetpaden knerpt onder onze schoenzolen. We zijn een minuut of tien geleden gearriveerd in Grant. Toen we uit het ondergrondse metrostation kwamen, zei Raphael dat hij een bar kent waar dagelijks een contactpersoon van het Genootschap van de Nachtengelen te vinden is. Het schijnt dat ze daar, altijd aan het einde van de middag, geheime ontmoetingen hebben.

    Raphael loopt voor Owen en mij uit. Zijn gitzwarte, achterovergekamde haar zit verward en zijn lange, zwarte – en veel te grote – jas deint wild mee met zijn gehaaste stappen. Hij loopt met de daadkracht van iemand die precies weet waar hij naartoe moet, toch denk ik hem meer dan eens te zien aarzelen. Hij blijft achterom kijken en telkens als zijn blik de mijne kruist, krijg ik het gevoel dat hij iets wil zeggen.

    Hij wendt zich zojuist weer van me af en ik frons, terwijl ik met een zucht mijn pas versnel; ik ben kapot. Ik heb al ruim vierentwintig uur niet meer geslapen en kan bijna niet geloven dat ik gisteren nog in Somnus was, vandaag nog in Miller en nu alweer in Grant. Hoewel ik een dikke hoodie aan heb, begin ik het alsmaar kouder te krijgen. Als ik niet snel rust neem en ergens op kan warmen, raak ik misschien nog onderkoeld.

    ‘Raphael, hoe ver is die bar van je?’ vraagt Owen plots; zijn stem klinkt schor en rauw. En geïrriteerd. ‘De zon is praktisch al ondergegaan-’ Zijn adem stokt en ik hoor hem vloeken onder zijn adem.

    Ik kijk naar hem opzij en zie hem voor een zoveelste keer naar zijn ribben reiken; hij heeft ze vanmiddag gekneusd, tijdens het gevecht met de Nachtsluipers in het oude, geheime laboratorium van mijn vader. Owen is geen watje, dus ik weet dat zijn verwonding goed pijn moet doen – er is veel voor nodig om hem er zo ineengekrompen bij te doen lopen.

     Maar, zoals ik al zei, Owen is geen watje – dus hij zegt er geen woord over en loopt gewoon stug door. Hij ziet echter grauw en zijn bruine ogen staan dof. Zijn schouders lijken minder breed en hij lijkt minder lang te zijn nu hij ineenkrimpt. De ondergaande zon in de rode lucht werpt een gouden glans op zijn kortgeschoren donkerblonde haar en zijn legerkisten zakken met zware passen weg in de sneeuw.

    ‘We zijn er bijna,’ antwoordt Raphael na een stilte, op gespannen toon.

    ‘Nog even en alle winkels sluiten,’ merk ik op en ik kijk weer eens om me heen. Sluitingsbordjes worden haastig voor de deuren gehangen, luiken gaan dicht. De lantaarnpalen springen zojuist aan en ik knijp mijn ogen samen tegen de koplampen van twee zilveren auto’s die aangereden komen. Ze hebben allebei een embleem op de motorkap: een glanzende hoofdletter G.

    De Grant Academie.

    Iedere stad heeft zijn eigen Uitdrijveracademie en het is gebruikelijk dat de Uitdrijvers tijdens zonsondergang door de stad patrouilleren, voor het geval iemand in de problemen is gekomen en gered moet worden van een Nachtsluiper.

    ‘We zijn er bijna,’ herhaalt Raphael alleen maar. ‘Linksaf,’ voegt hij er dan aan toe en we volgen hem een smallere straat in, waar de zon geblokkeerd wordt door de gebouwen. Het is er donker, heiig en zo mogelijk nóg kouder. Ik klem mijn kiezen op elkaar om niet te gaan klappertanden.

    ‘Leg me je plan nog eens uit,’ begint Owen opeens en hij dempt zijn stem: ‘Stel dat we die contactpersoon van het genootschap vinden in die bar – wat dan? Jij bent toch weggelopen van de Nachtengelen? Zien ze jou dan niet als een verrader-’

    Raphael blijft zo abrupt stilstaan, dat ik bijna tegen hem op bots. Hij draait zich om en staart Owen aan met een blik die ik niet kan lezen. Zijn grijze ogen zijn donker in de schemering en ik ruik een vlaag van sigarettenrook. ‘Ik heb al gezegd dat we zullen moeten infiltreren,’ sist hij.

    ‘Infiltreren,’ herhaalt Owen sceptisch. ‘Dat heb je inderdaad gezegd, maar hoe zie jij dat precies?’

    Raphael slaat zijn armen over elkaar. ‘Zeg, ik dacht dat jij zo’n haast had om de bar te bereiken?’

    ‘Liever wel met een plan.’

    ‘Had je je vragenlijst niet eerder tevoorschijn kunnen trekken, Uitdrijver? De zon gaat bijna onder, de bar sluit ieder moment, en-’

    ‘Geef gewoon antwoord, Raphael,’ sis ik, terwijl ik nerveus de doodstille straat rondkijk, ‘en snel een beetje.’

    Zijn gezicht verzacht als hij naar me kijkt. Hij slaakt een zucht en een dampwolkje kringelt van hem weg. ‘Oké. Kijk, ik ben een Slaapwandelaar; in de ogen van het genootschap zijn Slaapwandelaars heilig. Dat heb ik jullie verteld. Mijn familie was dus allesbehalve blij dat ik vorig jaar ben weggelopen – maar dat betekent ook dat ze er álles voor over hebben om mij terug te krijgen. Ik ben… onmisbaar voor het genootschap.

    ‘Dus zo meteen in de bar zal ik de Slaapwandelaar uithangen die spijt heeft van zijn besluit om te vluchten en terug wil keren naar de Nachtengelen – en als een vredesoffer heb ik jullie met me meegebracht; twee potentiële nieuwe sekteleden.’

    Mijn hart mist een slag. Ja, vanmiddag heb ik ingestemd met Raphaels infiltratieplan. Maar nu ik hem het hardop hoor zeggen, dringt het pas echt tot me door wat infiltreren in een sekte precies inhoudt.

    Shit.

    ‘Nina en ik moeten doen alsof we ons aan willen sluiten bij het Genootschap van de Nachtengelen,’ zegt Owen toonloos.

    ‘Ja, natuurlijk. Wat denk je anders dat infiltreren inhoudt?’

    Owen zwijgt.

    ‘De bar is daar.’ Raphael wijst dieper de straat in. Hij aarzelt even, alsof hij weer iets wil zeggen, en zijn blik kruist de mijne. Dan draait hij zich om en loopt voor ons uit. Met een zucht komt Owen weer in beweging en ik zie hem grimassen. Ik loop ook weer verder.

    Ik voel me opeens niet moe meer, ik voel mijn spierpijn amper nog, want ik kan nog maar aan één ding denken: ik ga infiltreren in het Genootschap van de Nachtengelen, de sekte waar mijn moeder vandaan komt. Misschien zelfs mijn vader.

    Alle antwoorden die ik zoek liggen plotseling binnen handbereik.

    We stoppen voor een bar met vuile ramen waar kerstlichtjes omheen zijn gehangen en een houten bord boven de ingang, waar een dikke laag sneeuw op ligt. Voor ik kan lezen wat er op het bordje staat, draait Raphael zich plots naar ons om.

    ‘Luister naar me,’ zegt hij en misschien is het mijn verbeelding, maar zijn stem lijkt te trillen. Hij is veertien jaar oud, slechts een jaar ouder dan ik, maar opeens lijkt hij nog ouder te zijn dan Owen als hij ons één voor één aankijkt. ‘Wat er ook gebeurt, onthoud dat we aan het infiltreren zijn – dus blijf het spel meespelen. Wat er ook gebeurt,’ herhaalt hij. ‘Oké?’

    Ik bal mijn handen tot vuisten. Wil bijna knikken-

    ‘Nina.’ Owen legt een hand op mijn schouder. ‘We hoeven dit niet te doen. Je kan je nu nog bedenken.’

    Ik schud zijn hand van mijn schouder. ‘Waarom zou ik me bedenken?’

    Owen staart me aan en begint dan humorloos te lachen. ‘Omdat je je gezonde verstand gebruikt, misschien?’

    ‘Ik heb vragen. En het genootschap heeft de antwoorden.’

    Owen wrijft met zijn hand over zijn gezicht heen, buigt zich dan naar me toe en sist: ‘Het is een sekte, Nina. Hoor je me? Een sekte die Nachtsluipers aanbidt. Een sekte die hun eigen kinderen aanbiedt aan Nachtsluipers, zodat ze gemarkeerd worden tot Slaapwandelaars en “heilig” zijn. Besef je wel wat er met je kan gebeuren-’

    ‘Misschien leeft mijn moeder nog,’ kap ik hem af met opeengeklemde kaken. ‘En als ze nog leeft, dan weten zíj waar ze is.’

    Voor een moment kijkt Owen me alleen nog maar aan. Dan schudt hij zijn hoofd en wendt zich van me af.

    ‘Je hoeft niet mee,’ merkt Raphael op en hij klinkt bijna hoopvol als hij eraan toevoegt: ‘Nina en ik kunnen ook gewoon samen gaan.’

    Owen werpt hem een grimmige blik toe. ‘In je dromen.’

    Raphaels ogen vernauwen zich even, maar dan draait hij zich om en trekt zonder nog wat te zeggen de deur van de bar open. Na diep ademhalen volg ik hem naar binnen toe.

    Het is er schemerig verlicht en ziet er blauw van de sigarettenrook. Mijn ogen prikken en ik trek de kraag van mijn hoodie over mijn neus en mond om een hoest te smoren. Ik zie een kerstboom in de hoek staan – hij is echter helemaal bruin en er hangen nauwelijks ballen aan de takken – en kartonnen rendieren zijn met touwtjes aan het plafond gehangen. Het is stil in de bar; de meeste mensen zijn immers allang naar huis, op drie mannen na met versleten kleding, vette haren en sigaretten tussen hun vingers geklemd. De barman gebaart wild naar ze om te vertrekken. ‘Maak dat je wegkomt,’ bijt hij ze toe. ‘Donder op. Jullie zijn hier vaak genoeg blijven slapen!’

    Ik blijf staan en kijk naar het schouwspel. In veel openbare gebouwen hebben ze slaapplaatsen, voor als mensen niet op tijd terug naar huis kunnen voor de avond invalt; veel zwervers wagen er hun kans, om een nachtje veiligheid te krijgen.

    Drie jaar geleden, tijdens de eerste weken dat ik over de straten van Somnus zwierf, ben ik één van die zwervers geweest. De eigenaresse van een restaurant had medelijden met me; ik was een klein meisje van tien. Ze gaf me te eten, liet me overnachten.

    En de volgende ochtend hoorde ik haar aan de telefoon met de kinderbescherming.

    Ik ben er gelijk vandoor gegaan en heb nooit meer een stap gezet in de buurt van dat restaurant. Het laatste wat ik wilde was dat de autoriteiten zich met me gingen bemoeien; ik was uit Miller gevlucht om van mijn stigma af te komen. Ik wilde niet meer de dochter van professor Albert Lavigne zijn, de man die sympathiseerde met Nachtsluipers.

    Ik wilde niemand zijn; ik wilde de Nachtwandelaar zijn.

    ‘Ik bel de politie,’ dreigt de barman en hij trekt daadwerkelijk een mobieltje tevoorschijn.

    De mannen mompelen wat, eentje verontschuldigt zich. Owen trekt me opzij als ze langs me heen gehaast komen en ik kijk toe hoe de deur achter hen dichtvalt. Ik vraag me af waar ze nu naartoe zullen gaan. Of ze Nachtsluipers tegen zullen komen vannacht. Of ze de zonsopgang tegemoet zullen zien als gewone mensen – of als Slaapwandelaars.

    ‘We gaan zo sluiten,’ snauwt de barman opeens en ik schrik op. Hij trekt zojuist de theedoek die hij op zijn schouder had liggen van zich af en smijt hem op de toonbank. Zijn blik dwaalt over Owen, Raphael en mij heen en ik zie hem fronsen. Hij heft zijn kin iets op. ‘Hoe oud zijn jullie, jongens?’

    ‘Ik ben achttien,’ antwoordt Owen zonder te aarzelen.

    ‘Ja,’ zegt de barman langzaam, ‘dat geloof ik nog. Maar je vriend en vriendin hier zijn echt niet meerderjarig, jongen.’

    ‘We zijn hier niet om te drinken,’ zegt Owen.

    ‘Waarvoor dan wel?’

    Owen opent zijn mond – maar zegt niets. O shit. Wat als de barman eist zijn identiteitskaart te mogen zien? Dan ziet hij dat Owen geen achttien maar zeventien is, en dan gooit hij ons eruit en-

    ‘Ze horen bij mij,’ klinkt er opeens een lage stem.

    We kijken met een ruk opzij en ik trek mijn wenkbrauwen op als ik iemand in de schemerige hoek van de bar zie zitten, die me daarnet nog helemaal niet was opgevallen. Het is een vrouw. Ze lijkt een jaar of veertig. Ze heeft donker haar met slagen dat tot boven haar schouders reikt. Mager. Starre uitstraling.

    Ik heb haar nog nooit van mijn leven gezien.

    De barman kijkt van de vrouw naar ons en weer terug. ‘We sluiten over twee minuten,’ zegt hij slechts en dan begint hij de stoelen op de tafels te zetten.

    Owen en ik volgen Raphael naar de vrouw toe. Ik kijk toe hoe Raphael de vrouw begroet door zijn handpalmen en duimen tegen elkaar aan te drukken, terwijl hij zijn vingers spreidt en van elkaar af houdt.

    Het is het handgebaar van de Nachtengelen, precies hetzelfde gebaar dat mijn moeder maakte op de foto die ik vanmiddag van haar vond in het lab.

    De vrouw komt zwijgend overeind en groet terug met hetzelfde handgebaar. Nu we dichterbij zijn kan ik haar beter zien; ze heeft een hard gezicht met scherpe trekken, ijsblauwe ogen en kleurloze lippen. Ik kan aderen over haar handen zien lopen. Ik bestudeer haar nog eens beter. Hoewel ik zeker weet dat ik haar nog nooit eerder heb ontmoet, heeft ze toch iets bekends.

    Ik hoor Raphael beverig inademen.

    ‘Hallo… moeder,’ zegt hij schor.

    Ik kijk op en wissel een blik met Owen, die me net zo verbaasd aankijkt. Ik wend me terug tot de vrouw. Daarom komt ze me zo bekend voor; ze lijkt op Raphael. Ze hebben dezelfde bleke huid, dezelfde gelaatstrekken.

    Wist Raphael dat hij zijn moeder hier zou treffen?

    ‘Raphael,’ zegt ze met haar lage stem en ze staart naar haar zoon met een onbewogen gezicht.

    ‘Moeder,’ herhaalt Raphael weer en hij schraapt zijn keel. ‘Het is een… tijd geleden.’

    Ze neemt hem van top tot teen op. ‘Ja,’ antwoordt ze slechts.

    Raphael haalt diep adem. ‘Ik ben een jaar geleden weggelopen. Ik heb mijn familie in de steek gelaten-’

    ‘Dat heb je inderdaad,’ zegt ze koeltjes.

    ‘Ik… Ik weet nu dat ik een fout heb gemaakt,’ gaat Raphael verder en als ik niet beter zou weten, zou de berouw in zijn stem me doen geloven dat hij het écht meent. ‘Ik wil terug naar huis komen. Terug naar mijn familie. Ik zoek vergeving; en daarom heb ik Owen Radcliff en Nina… Morgan meegebracht.’

    Mijn gezicht verstrakt even; hij had bijna mijn echte naam gegeven.

    ‘Ze willen zich aansluiten bij de Nachtengelen,’ voegt Raphael er op fluistertoon aan toe.

    Raphaels moeder laat haar blik over Owen en mij heen dwalen. Haar ogen blijven vervolgens op mij rusten. Ze blijft naar me staren, zonder ook maar iets te zeggen, en ik voel mijn hartslag versnellen. Waarom kijkt ze zo naar me? Herkent ze me? Lijk ik op mijn moeder?

    Als de barman zijn keel schraapt wendt de vrouw zich eindelijk van me af. Ze werpt een blik op de barman. Dan pakt ze haar whiskyglas van de tafel en gooit de laatste slok achterover. Ze slikt hoorbaar.

    ‘Mijn naam is Vivian Fleming,’ zegt ze, waarna ze de kraag van haar jas hoog optrekt, ons kort aankijkt en dan langs ons heen loopt. ‘Volg mij.’

 

Release in 2019

Zowel Somnus als Lichtwandelaar zal in 2019 uitkomen als hardcover, paperback en eBook. De release van Lichtwandelaar zal eerst komen, en daarna Somnus. (Helaas heb ik momenteel nog geen datums, maar zodra ik ze heb laat ik het direct weten hier op mijn blog!)

Natuurlijk mag je zelf helemaal weten in welke volgorde je de boeken leest, maar als de schrijfster (jazeker!) raad ik mijn lezers deze volgorde aan: Insomnia, Nachtwandelaar, Lichtwandelaar en dan Somnus.

De Slaapwandelaar Duologie (Insomnia + Somnus) en de Slaapwandelaar Miniserie (Nachtwandelaar + Lichtwandelaar) zijn in feite los van elkaar te lezen, maar als je de boeken in de bovenstaande volgorde leest, zal je zien hoe bepaalde verhaallijnen in elkaar grijpen – als je Lichtwandelaar volgend jaar eerst leest, zal je al een klein beetje inside information hebben voor Somnus 😉

Ik kijk echt enorm uit naar de releases van volgend jaar en ik hoop jullie ook!

Daarnaast hoop ik ook dat jullie de Insomnia Saga Maand met plezier hebben gevolgd; ik heb alle artikelen dan ook met veel plezier geschreven en met jullie gedeeld! Ik hoop dit volgend jaar nog eens te kunnen doen en dat jullie er weer bij zullen zijn 🙂

Wat vond je van de sneak peeks van Somnus en Lichtwandelaar? Laat het me weten! 😀

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 4 comments
MAART 2018 schrijfupdate: Insomnia/Nachtwandelaar publicatie-klaar + Schimmen en Winter verhalenbundel + druk, druk, druk

MAART 2018 schrijfupdate: Insomnia/Nachtwandelaar publicatie-klaar + Schimmen en Winter verhalenbundel + druk, druk, druk

Deze maart-update is op de valreep! Maar hij is er toch en ik heb een hoop te vertellen; maart is echt een hele (te) gekke maand voor mij geweest, want wat heb ik een hoop gedaan!

Ook heb ik een paar leuke boek-release nieuwtjes, dus lees gauw verder…

 

Insomnia en Nachtwandelaar: helemaal klaar voor de release op 15 en 16 april

De eerste week van maart begon ik (gelukkig niet helemaal alleen, maar met heel veel hulp 😉 ) aan het publicatie-klaar maken van Insomnia en Nachtwandelaar, de eerste twee boeken van de Insomnia Saga. De release van de eBooks staat gepland voor 15 april en de hardcovers en paperbacks voor 16 april (lees de release aankondiging hier!).

Dat hield dus in dat de boeken moesten worden opgemaakt, de covers moesten op maat worden gezet, de eBooks moesten worden gemaakt, een boektrailer, ga zo maar door – ook moest er van alles uitgezocht worden. En aangezien er deze keer niet maar één boek, maar twee boeken tegelijk gereleased zullen worden, was dat natuurlijk dubbel het werk!

Hier ben ik de eerste drie weken van maart non-stop mee bezig geweest. Het was vreselijk veel werk en zoals gewoonlijk waren de laatste loodjes het zwaarst… maar alles is in orde gemaakt en nu ben ik helemaal klaar voor de release in april!

Om eerlijk te zijn heb ik zelf vorige week stiekem al een pre-release gevierd, aangezien ik de proefexemplaren van de hardcovers binnen kreeg… Kijk hier maar!:

img_0276

Al dat harde werken is het toch weer waard geweest 🙂

 

Website updates

De website is ook weer bijgewerkt; als je een kijkje neemt op de homepage kan je zien dat Insomnia en Nachtwandelaar zijn opgenomen in de slider én er is nu ook een Insomnia Saga boekenpagina.

Waar ik zelf ook erg enthousiast over ben (en jullie hopelijk ook) is de nieuwe Coming Soon pagina, waar mijn boek-releases van 2018 én 2019 aangekondigd staan! Zoals je kan zien zullen dit jaar behalve Insomnia en Nachtwandelaar, ook deel 4 en 5 van de Schimmenwereld SerieSchimmendroom en Schimmenstad – uitkomen, én een speciale Schimmenwereld Serie winterverhalenbundel in december!

Zodra ik de exacte datums van de releases weet, zal de pagina worden bijgewerkt!

Daarnaast is er ook nog een recensie pagina aangemaakt; want sinds maart hebben de eerste drie delen van de Schimmenwereld Serie verschillende mooie recensies mogen ontvangen, waar ik nog steeds een beetje ondersteboven van ben…

 

Schimmen en Winter verhalenbundel

Sinds de afgelopen week ben ik begonnen aan de Schimmen en Winter verhalenbundel. In deze bundel zal het verhaal Schimmen en Winter opgenomen worden, dat in 2017 met de feestdagen is verschenen als een gratis eBook bij aankoop van de Schimmenvlucht eBook en de Schimmenwereld Serie eBook bundel bij The Black Sheep Indie.

In deze bundel zullen echter ook drie nieuwe verhalen worden opgenomen, die verteld zullen worden vanuit de oogpunten van Eli, Dinah, Lily, Mason, Blaze en Saffron.

Deze week heb ik de rode draad geschreven voor het eerste verhaal en de eerste drie hoofdstukken. Ik kijk ernaar uit om er mee verder te gaan 🙂

 

Gastblog bij The Black Sheep Indie: Fantasy VS Reality

Maart was fantasy en sci-fi maand bij The Black Sheep Indie. Vandaar dus dat Simone Lucchesi, indie-auteur en oprichtster van TBSI, alle fantasy/sci-fi indies van The Herd heeft gevraagd om een gastblog te schrijven. Dat leek me natuurlijk hartstikke leuk, dus ik heb een lijstje gemaakt van 5 redenen waarom fantasy vaak leuker is dan de realiteit. Je kan mijn gastblog hier lezen!

 

Lees gratis mijn nieuwe miniserie: Eén Dag (Kan Alles Veranderen)

Ik werk zowel aan de Schimmenwereld Serie als de Insomnia Saga, toch kon ik mezelf niet inhouden om er nóg een klein projectje bij te nemen; de afgelopen week heb ik het eerste deel van een miniserie online gezet, genaamd Eén Dag (Kan Alles Veranderen).

Het verhaal heeft magie, muziek en romantiek als thema, bestaat uit drie hoofdstukken en gaat over een meisje genaamd Mina, dat mysterieuze krachten lijkt te hebben, en Nash, een jonge muzikant die in een donkere periode van zijn leven zit. Als hij echter het pad van Mina kruist, verandert alles…

Je kan het eerste hoofdstuk van Eén Dag (Kan Alles Veranderen) hier lezen op mijn korte verhalen-blog, Lynn’s Paper Heart; abonneer je gratis als je de vervolgdelen niet wil missen!

Deel 2 en 3 zullen de komende weken online worden gezet!

 

Op naar april!

In april zal ik het iets rustiger krijgen, hoewel ik weer van alles op de planning heb staan; zoals het afschrijven van de Schimmen en Winter verhalenbundel en de eerste officiële correctieronde van Schimmendroom, het vierde deel van de Schimmenwereld Serie, die uit zal komen in augustus! Spannend!

En natuurlijk mag ik het belangrijkste niet vergeten: op 16 april vieren we de boek-releases van Insomnia en Nachtwandelaar! Het duurt niet lang meer…!

Wil jij als eerste kunnen genieten van de eBook release op 15 april? Reserveer dan bij The Black Sheep Indie jouw exemplaar van Insomnia en Nachtwandelaar!

 

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 4 comments

Interview bij The Black Sheep Indie!

Sinds vandaag staat er een interview met mij online bij The Black Sheep Indie, over de Schimmenwereld Serie, de Slaapwandelaar Duologie en hoe en waarom ik een indie-auteur ben geworden! Dit is mijn allereerste interview, dus ik vind het toch wel spannend om even te delen… 😉

Hier is alvast een stukje van het interview:

 

Wanneer wist je: ik wil schrijver worden!

Dat was zo rond mijn veertiende. Ik zat toen nog op de middelbare school en schreef in mijn vrije tijd hele manuscripten. Mijn droom om schrijver te worden begon toen steeds meer serieuzere vormen aan te nemen – hoewel er aardig wat schoolvriendinnen waren die me het juist afraadden, omdat het “bijna niemand lukt om schrijver te worden”. Die reacties zorgden er echter alleen maar voor dat mijn vastberadenheid toenam – ik wilde mijn verhalen hoe dan ook met de rest van de wereld delen; ik wilde niets liever dan mensen blij maken met mijn boeken. En dat is nog steeds zo! Gelukkig had ik ook de steun van mijn ouders en zus; tot op de dag van vandaag zijn zij misschien wel mijn grootste fans!

 

Verder lezen? Lees de rest van het interview op theblacksheepindie.com!

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 2 comments