lezen

Schimmenwereld Serie: SCHIMMENSTOF | Nu te Koop

Schimmenwereld Serie: SCHIMMENSTOF | Nu te Koop

Het laatste deel

 

Vandaag is de officiële release van het zesde en daarmee allerlaatste deel van de Schimmenwereld Serie: Schimmenstof!

Schimmenstof is de grote finale, waarin Dinah — de hoofdrolspeelster uit deel 3, Schimmenvlucht — aan het woord komt; Dinah, de Necromancer. Dinah, de enige die Mahira kan verslaan. Dinah… de sleutel tot leven en dood.

De Schimmenwereld is stervende. En Dinah is de enige die de Gidsen en Wakers kan leiden naar overwinning.

 

“Ik ben de sleutel tot leven en dood”

 

This slideshow requires JavaScript.

 

SCHIMMENSTOF

Schimmenstof is een boek van 625 bladzijdes, waaronder 90 bladzijdes aan bonusmateriaal.

 

Prijzen en bestellen

Schimmenstof hardcover kost €23,95

Bestel de hardcover op boekenbestellen.nl!

 

Schimmenstof paperback kost €14,95

Bestel de paperback op boekenbestellen.nl!

 

Schimmenstof eBook kost €4,95

bol.com
Kobo

 

Je kan het boek (en mijn andere boeken) ook makkelijk vinden op de ‘shop’ pagina op mijn website: https://www.lynnrobin.com/winkel/

 

BONUSMATERIAAL

De hardcover, paperback en eBook editie bevatten allemaal hetzelfde bonusmateriaal; twee korte verhalen, geschreven vanuit meerdere oogpunten – bij elkaar 90 bladzijdes.

Het eerste verhaal heet Schimmen en Papier, waarin je enkele gebeurtenissen van Schimmenstof te lezen krijgt vanuit Eli’s oogpunt, en het tweede verhaal heet Schimmen en Zielen, dat zich afspeelt na het einde van Schimmenstof en waarin meerdere personages aan het woord komen…

 

• Het einde van de Schimmenwereld Serie

Ja, dit is het echt. Schimmenstof is echt het allerlaatste deel van de Schimmenwereld Serie. Het is het dikste boek van de reeks geworden, en daarmee echt de grand finale.

In augustus deel ik een BEHIND THE SCENES blogpost over het schrijven van Schimmenstof, so stay tuned!

 

Schimmenstof is overigens ook mijn allerlaatste Nederlandstalige release; in de toekomst zullen mijn boeken internationaal in het Engels worden uitgegeven. Als je op de hoogte wil blijven, abbonneer je dan op dit blog (in de rij aan je rechterhand is er een abboneer-knop!), en/of volg me op Instagram, Twitter en Facebook!

 

Lieve lezers: Ik hoop van harte dat jullie zullen genieten van Schimmenstof. Ik hoop dat het alles is wat jullie verwachten van het laatste deel van de Schimmenwereld Serie (en misschien zelfs meer?). Ik hoop dat jullie de serie met een goed gevoel af kunnen sluiten, zoals ik zelf ook heb kunnen doen met het schrijven ervan!

Ik wil jullie alvast ontzettend bedanken voor het lezen 🙂

 

Vragen? Wil je iets kwijt? Laat een berichtje achter! Of stuur me een mailtje via het contact-formulier 😀

 

— Lynn Robin

 

LEES DE RECENSIES op Books and Drawings en BookaliciousJourney.com!

 

BEKIJK DE BOEKTRAILER:

 

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 4 comments
MEI 2019 schrijfupdate: een maand van… letters! Heel veel letters!

MEI 2019 schrijfupdate: een maand van… letters! Heel veel letters!

Vooral op dit blog is mei een hele rustige maand geweest — ik realiseerde me net pas dat ik helemaal geen berichtjes heb geplaatst sinds de april schrijfupdate! No worries, alles is helemaal in orde; in vergelijking met de afgelopen maanden is mei gewoon héél rustig geweest. Maar wel gevuld met héél veel letters (zowel gelezen als geschreven). Helemaal niet erg hoor 🙂

Ik denk dat dit een vrij korte update gaat worden, maar ik wil jullie toch graag vertellen over de afgelopen weken. Lees je mee?

 

• Tweede correctieronde Schimmenstof

Begin mei kreeg ik de aantekeningen van mijn redactie-team terug van de eerste correctieronde van Schimmenstof — en toen ik met die aantekeningen aan de slag ging, begon voor mij dus de tweede correctieronde.

Iedere ochtend trok ik een paar uurtjes uit om te redigeren en halverwege mei was ik klaar. Toen heb ik het manuscript opnieuw opgestuurd naar het team! Ze zijn er momenteel nog mee bezig, maar ik heb begrepen dat ze al een eind gevorderd zijn… en dan wordt het écht spannend: als ik hun aantekeningen terug heb, ga ik het manuscript namelijk voor de allerlaatste keer nakijken.

En dan? Dan is het tijd om er een écht boek van te maken. Ik kan niet wachten! 😀

 

• Schrijven: het tweede deel van mijn top-secret boekenserie

Dat ik aan de Engelse/internationale release van de Insomnia Saga werk is geen geheim (mijn blog en social media staan er vol mee 😉 ), maar sinds februari/maart werk ik achter de schermen aan een tweede serie die vanaf volgend jaar ook internationaal zal verschijnen.

In april schreef ik deel 1 af en ik had zoveel inspiratie en zat zo in het verhaal, dat ik in mei gelijk verder ben gegaan met deel 2! Inmiddels is dit boek alweer bijna af; ik hoop ‘m volgende week nog af te schrijven. Dat zou namelijk perfect uitkomen, zodat ik me daarna 100% kan concentreren op de laatste correctieronde van Schimmenstof en het hele we-maken-er-een-echt-boek-van-proces 🙂

Oftewel, het schrijven gaat super! Ik heb ontzettend veel inspiratie en beleef heel veel plezier aan het schrijven van deze serie. Het is zo ongeveer compleet het tegenovergestelde van de Insomia Saga — de Insomnia boeken zijn duister en zitten vol met wilde actie, terwijl deze serie veel lichter is. Als ik het zou moeten omschrijven, zou ik het zo zeggen: een romantisch verhaal met een magische twist.

Yes, het is YA Fantasy zoals jullie van me gewend zijn, maar… zonder mijn geliefde horror-elementen. Het is best verfrissend om zo’n verhaal te schrijven en een fijne afwisseling van de Insomnia Saga; zo kan ik mijn inspiratie kwijt in twee heel uiteenlopende projecten — en ik heb gemerkt dat juist dát mijn inspiratie enorm stimuleert.

 

• Bookphotography!

Zoals jullie inmiddels misschien wel weten heb ik vorig jaar mijn liefde voor fotografie helemaal ontdekt — en dan vooral bookphotography; ik vind het te gek om mijn eigen boeken te fotograferen en sets te maken die goed bij de verhalen passen. Ik deel ze regelmatig op mijn social media.

De afgelopen maanden had ik het echter zo druk met redactie- en schrijfwerk dat ik hier niet echt de tijd meer voor had, maar toen ik deze maand weer klaar was met het nakijken van Schimmenstof, heb ik gelijk een hele zaterdag uitgetrokken om foto’s te maken! Ik ben thuis bezig geweest maar ook buiten (het was toevallig heel mooi weer) en heb flink wat nieuwe foto’s gemaakt.

Sinds vorige week ben ik ze gaan delen op mijn social media — je kan ze het makkelijkst bekijken op mijn Instagram!

Naast schrijven vind ik dit erg leuk om te doen… en ik kan alvast verklappen dat ik achter de schermen bezig ben met nieuwe ideeën om mijn boeken en verhalen visueel vast te leggen.

Wow. Dat klinkt heel cryptisch.

Sorry! Maar voor nu vertel ik nog even niets… 😉

 

• Interview The Indie Awards…

Vorige maand vertelde ik nog dat ik binnenkort geïnterviewd zou worden voor The Indie Awards, en hier heb ik helaas een teleurstellend bericht over: ik heb te horen gekregen dat de interviews bij nader inzien niet doorgaan.

Dit vind ik wel heel jammer, want ik had er enorm naar uitgekeken en het zou het feit dat ik de uitreiking heb moeten missen wel weer goed hebben gemaakt… Maar ja, soms lopen de dingen nu eenmaal niet helemaal zoals je zou willen 🙂

De award wordt binnenkort echter wel naar me opgestuurd en natuurlijk zal ik daar foto’s van delen en er een blogbericht over schrijven! Dus jaaa, ik ga het zeker nog steeds vieren 😀

 

Zoals jullie wel kunnen lezen is mei een vrij tamme maand geweest — niet zo erg, hoor, want door die rust heb ik ongestoord door kunnen werken en tijd vrij kunnen maken voor andere projecten!

Ik heb er zin in om aan juni te gaan beginnen; om de redactie van Schimmenstof definitief af te ronden én om er een echt boek te van gaan maken, zodat het laatste deel van de Schimmenwereld Serie klaar is voor de release op 16 juli 2019. Ik vind het zo spannend en onwerkelijk dat dit gaat gebeuren… de ware finale van de Schimmenwereld Serie komt steeds dichterbij. Ik word er wel een beetje nostalgisch van, hoor 😀 Vooral als ik de eerste 5 boeken in handen houd…

 

Dankjewel voor het lezen van mijn mei-schrijfupdate! Ik hoop dat jullie ook een fijne maand achter de rug hebben en helemaal klaar zijn voor juni!

 

— Lynn

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 5 comments
Lees SCHIMMENSTAD in stijl: gratis wallpapers!

Lees SCHIMMENSTAD in stijl: gratis wallpapers!

Misschien heb je Schimmenstad, het vijfde deel van de Schimmenwereld Serie, inmiddels allang gelezen… maar dan nog: Wist je dat er gratis wallpapers te downloaden zijn van Schimmenstad?!

 

>>>Breng gauw een bezoekje aan de freebies-pagina en download een wallpaper voor je iPad, iPod of smartphone en lees Schimmenstad in stijl!<<<

 

Eigenlijk staan de wallpapers al online sinds de release van het boek, maar bij deze herinner ik jullie er toch nog even aan! Om heel eerlijk te zijn gebruik ik de wallpapers zelf ook – zo blijf ik namelijk helemaal in stijl terwijl ik hard verder schrijf aan Schimmenstof, het zesde deel van de Schimmenwereld Serie

 

• Schimmenwereld madness!

Yeees! Volgende week volgt er weer een schrijfupdate waarin ik meer vertel over het schrijfproces van Schimmenstof (en als je meer wil weten, check dan mijn social media kanalen, met name Facebook en Twitter, waarop ik de work in progress helemaal bijhoud en dagelijks updates plaats!) én in februari zal er een BEHIND THE SCENES-artikel verschijnen over het schrijven van Schimmenstad!

 

Stay tuned, awesome people! 😀

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 4 comments
“Winterzielen” nu te lezen op Get Inspired By Books!

“Winterzielen” nu te lezen op Get Inspired By Books!

Een aantal weken geleden werd ik benaderd door de oprichtster van de website Get Inspired By Books, met de vraag of ik een kort verhaal wilde schrijven met als thema “feestdagen”, die ze kon delen op haar site! In oktober was daar namelijk ook al een herfstverhaal van mij gedeeld, Kompas: het Eerste Herfstblad.

Natuurlijk wilde ik daar maar wat graag een verhaal voor schrijven – ik ben gek op de feestdagen – dus ik ging gelijk aan de slag en heb een romantisch, magisch verhaal geschreven getiteld “Winterzielen”.

 

>>> Lees “Winterzielen” op Get Inspired by Books! <<<

 

Ik hoop dat jullie mijn verhaal met plezier zullen lezen en dat het jullie in de kerst-stemming brengt! 😉

Veel liefs,
– Lynn

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 4 comments
Schimmenwereld Serie: SCHIMMENSTAD | Nu te Koop

Schimmenwereld Serie: SCHIMMENSTAD | Nu te Koop

Blaze is terug

 

Het is eindelijk zover – 1 december: de officiële release van het vijfde deel van de Schimmenwereld Serie: Schimmenstad!

In dit boek gaat het verhaal verder waar deel 4, Schimmendroom, is geëindigd – in deel 5 kruipen we weer in de huid van Blaze; 17 jaar oud, een getalenteerde breakdancer… en een medium!

Wat is Blazes rol in de oorlog tussen de Necromancer, de Engel en de Verlossers?

 

“Hij zal alles veranderen”

 

Bookpage_Schimmenstad

SCHIMMENSTAD

Schimmenstad is een boek van 381 bladzijdes, waaronder 40 bladzijdes aan bonusmateriaal.

 

Prijzen en bestellen

Schimmenstad hardcover kost €19,95

Bestel de hardcover op boekenbestellen.nl!

 

Schimmenstad paperback kost €12,95

Bestel de paperback op boekenbestellen.nl!

 

Schimmenstad eBook kost €4,95

– The Black Sheep Indie
bol.com
Kobo

 

Je kan het boek (en mijn andere boeken) ook makkelijk vinden op de ‘shop’ pagina op mijn website: https://www.lynnrobin.com/winkel/

 

BONUSMATERIAAL

De hardcover, paperback en eBook editie bevatten allemaal hetzelfde bonusmateriaal; twee korte verhalen geschreven vanuit Saffrons oogpunt – bij elkaar 40 bladzijdes!

Het eerste verhaal heet Schimmen en Rozen en het tweede verhaal heet Schimmen en Maanlicht.

~ ~ ~

 

“We zijn nog lang niet klaar met leven”

Bookpage_Schimmen_en_Winter

GRATIS EBOOK: Schimmen en Winter – kerstcadeautje!

Vorig jaar bracht ik het eBook Schimmen en Winter uit via The Black Sheep Indie, in combinatie met het eBook van deel 3, Schimmenvlucht, en de eBook bundel.

Om dit jaar toch ook weer goed in de kerststemming te komen, breng ik het eBook van Schimmen en Winter opnieuw uit als een gratis eBook! Zie het maar als een Schimmenwereld-kerstcadeautje 😉

 

‘We zijn nog lang niet klaar met leven’

Lily en Mason reizen rond als straatmuzikanten; Blaze helpt Saffron om een laatste boodschap aan haar ouders achter te laten; Eli zoekt naar een Schim die uit het Schimmenmeer is ontsnapt en wordt geconfronteerd met herinneringen aan liefde en spijt.

Een verhaal over hoop en een nieuw begin.

Schimmen en Winter” speelt zich af na het tweede deel van de Schimmenwereld Serie, Schimmendans, en vóór de gebeurtenissen van het derde deel, Schimmenvlucht. Zeven hoofdstukken beschrijven de dagen van kerstavond tot en met de jaarwisseling vanuit zes verschillende oogpunten.

 

Aangezien je dit korte verhaal het beste kan lezen nadat je deel 3 hebt gelezen, heb ik het eBook uitgebracht als deel 3.5 🙂

 

Je kan ‘m direct downloaden via…:

– The Black Sheep Indie
Kobo

**Je kan Schimmen en Winter ook makkelijk downloaden via de bol.com/Kobo-app!

 

• We naderen het eind

Ja, echt waar. Na Schimmenstad volgt er nog één deel – deel 6, Schimmenstof, zal verteld worden vanuit Dinah’s oogpunt. Schimmenstof wordt de grote finale. Ben jij er klaar voor?

 

Het zesde en daarmee laatste deel, Schimmenstof, verschijnt zomer 2019!

 

Zodra ik meer weet over de verschijningsdatum van het zesde deel, laat ik het hier op mijn blog weten – of je kan me volgen op Instagram, Twitter en Facebook voor de nieuwste updates!

 

Ik hoop dat jullie genieten van Schimmenstad, en dat ook dit vijfde deel aan jullie verwachtingen voldoet! 🙂 Alvast heel erg bedankt voor het lezen!

Heb je nog vragen? Wil je gewoon iets kwijt? Laat een berichtje achter! 😀

 

– Lynn Robin

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 6 comments
NOVEMBER 2018 schrijfupdate: de winterse kou van de Schimmenwereld

NOVEMBER 2018 schrijfupdate: de winterse kou van de Schimmenwereld

November was een drukke maand voor mij, die helemaal draaide om de Schimmenwereld Serie! En het was awesome!

Lees snel verder om te zien wat ik allemaal heb gedaan deze maand… en wat er dit jaar nog komen gaat 🙂

 

• Schimmenstad publicatie-klaar

De eerste twee weken van november sleurde ik mezelf achter mijn laptop vandaan om niet te schrijven, ook niet te redigeren, maar om van het manuscript van Schimmenstad daadwerkelijk een boek te maken! Zoals gewoonlijk sloeg ik de handen ineen met Kiyo en gingen we hard aan het werk…

 

We maakten de hardcover/paperback editie op, daarna gingen we aan de slag met het eBook… en nadat we dat harde werk achter de rug hadden, was het tijd voor de boektrailer! Eén van mijn favoriete onderdelen… 🙂

 

 

De boektrailer werd in de tweede week gemaakt en diezelfde week kwam hij nog online te staan! Je kan ‘m hier gelijk bekijken op YouTube:

 

 

Het was weer heel spannend om mee bezig te zijn, en alles liep zo voorspoedig dat we al veel sneller klaar waren dan we hadden verwacht!

 

• SCHRIJVEN: Schimmenstof, het laatste deel…

En eigenlijk was dat maar goed ook, want ik begon steeds meer het idee te krijgen dat ik serieus uit elkaar dreigde te barsten van de inspiratie! Want terwijl we Schimmenstad publicatie-klaar aan het maken waren, was ik ondertussen regelmatig verwoed in mijn aantekeningenschriftje aan het krabbelen.

Het was namelijk tijd voor mij om te gaan beginnen aan het zesde en daarmee laatste deel van de Schimmenwereld Serie: Schimmenstof.

En daar ben ik vorige week dus mee begonnen! De weken daarvoor was ik al druk bezig met al mijn aantekeningen over te typen – de notities stonden verspreid over maar liefst 3 notitieschriftjes en ik vond zelfs aantekeningen terug die al 2 jaar oud waren, van de periode dat ik net bezig was met de Schimmenwereld Serie! Het verraste me eigenlijk een beetje dat ik toentertijd al zo goed wist wat ik met het einde van de serie wilde 🙂

Vorige week begon ik eerst met het schrijven van de rode draad van Schimmenstof, iets wat ik altijd doe voor ieder boek, zodat ik precies weet waar het verhaal heen moet. Op woensdagochtend rondde ik de rode draad af – ik heb nu de samenvattingen van de eerste 16 hoofdstukken staan, klaar om uitgeschreven te worden!

‘s Middags ging ik direct aan de slag, ik kon niet wachten, en ‘s avonds schreef ik het eerste hoofdstuk al af! Momenteel ben ik alweer bezig met hoofdstuk 6 en ik vind het echt te gek om dit laatste deel te schrijven én weer in Dinah’s huid te kruipen. Gelukkig had ik er totaal geen moeite mee om haar stem weer terug te vinden – op haar eigen manier is ze weer zo anders dan Lily of Blaze!

Ik moet wel zeggen dat dit laatste deel van de Schimmenwereld Serie héél duister aanvoelt – het is best een zwaar project om aan te werken, want Dinah’s hoofd is eigenlijk nogal een donkere plek om te vertoeven 😉 En toch geniet ik ervan. Ik vind Dinah awesome, vooral omdat ze zo anders is dan ik ben! Ze is wantrouwig, gaat altijd van het slechtste uit en is gehard door haar leven als Waker. Als je het mij vraagt is ze echt badass 😀

 

• De postbode kwam door de gure kou heen en hij bracht…

…de hardcover editie van Schimmenstad! Die kwam vorige week dinsdag binnen, toen ik dus net bezig was met het schrijven van Schimmenstof, en WAUW. Ik was er echt even stil van. Het boek is ontzettend dik – ja, nog dikker dan deel 4! – maar daarnaast drong het op dat moment pas echt tot me door dat ik al vijf delen heb geschreven. En dat er dus nog maar één boek te gaan is.

Op dat moment realiseerde ik me eigenlijk pas echt hoeveel ik al geschreven heb aan de Schimmenwereld Serie… en hoe vreemd het eigenlijk is dat ik nu, na twee jaar eraan gewerkt te hebben, alweer bezig ben met het allerlaatste boek. Dat is wel “wow”, toch?

 

 

Binnenkort zal ik mooiere foto’s van Schimmenstad nemen om op mijn social media te delen! Als je ze wil zien, zou ik vooral mijn Instagram in de gaten houden! 😉

 

NOV18_WinterWritingGear_2 BLOG

• Zo winters koud als de Schimmenwereld…

Het is extreem, zo koud als het sinds november opeens is! Tijdens het schrijven draag ik zelfs handschoentjes (die je hierboven ziet!) om mijn handen enigszins warm te houden én ik heb mijn liefde verklaard aan warme chocolademelk. Want het is warm. En zoet. En vooral lekker warm 😉

Ik vind het echter wel heel toepasselijk, hoor, die winterse kou, aangezien het in de Schimmenwereld ook altijd ijzig koud is… Daarnaast beginnen de bomen alsmaar kaler te worden en is het regelmatig ook best mistig. Het helpt me in elk geval wel om me super goed in te leven in hoe het is om in de Schimmenwereld te zijn 😀

 

En dit was de november 2018 schrijfupdate! Ik kan echt niet geloven dat we nu alweer aan de allerlaatste maand van het jaar gaan beginnen, máár ik heb er wel super veel zin in – ik ben gek op december en de gezelligheid van kerstmis. Het inspireert me enorm!

In december ga ik vooral heel hard doorschrijven aan Schimmenstof en daarnaast lekker genieten van de winterse kerstsfeer. De komende maand kunnen jullie wel wat blogberichten verwachten van mij, mogelijk zelfs een enkeling die winter/feestdagen-gerelateerd is… 😉

Oh, en op 1 december komt Schimmenstad natuurlijk uit als hardcover, paperback en eBook… WOOHOO! Vieren jullie de release met me mee?

 

Tot gauw allemaal!

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 4 comments
Schimmenwereld Serie: SCHIMMENSTAD | Officiële Aankondiging Release Date

Schimmenwereld Serie: SCHIMMENSTAD | Officiële Aankondiging Release Date

Blaze is terug

 

Jazeker – in het tweede deel van de Schimmenwereld Serie, Schimmendans, maakten we kennis met de onbevreesde Blaze; 17 jaar oud, een medium én een getalenteerde breakdancer. Hij ging een verlaten balletschool binnen om de Schim op te sporen die daar rondwaarde… en dat was het begin van zijn en Saffrons verhaal.

In deel 5 keert Blaze weer terug en raakt hij verwikkeld in de strijd tussen de Necromancer, de Engel en de Verlossers.

Wanneer Blazes verhaal verdergaat, lees je hieronder…

 

DE RELEASE DATE

Schimmenstad verschijnt als hardcover, paperback én eBook op 1 december 2018.

 

“Hij zal alles veranderen”

 

SCHIMMENSTAD: het vijfde deel

Het vierde deel, Schimmendroom, luidde de tweede trilogie binnen de Schimmenwereld Serie in – vanaf dat deel kwamen de verhaallijnen pas echt bij elkaar. In deel 5, Schimmenstad, zal ook Blazes verhaallijn verwikkeld raken met die van de andere personages…:

 

Een beweging vanuit mijn ooghoeken doet me opkijken. Drie gedaantes in de lucht. Ze vliegen over me heen, richting het uitgaanscentrum verderop. Drie gedaantes, te groot om vogels te kunnen zijn.

Ik ruk mijn koptelefoon van mijn hoofd.

Wakers.

Blaze weet niets van de oorlog die gaande is in de Schimmenwereld.

Maar hij merkt al snel dat er iets mis is als de straten van de stad plotseling overspoeld worden door Wakers, die nog wanhopiger op Schimmen jagen dan ooit.

Zodra hij het pad kruist van Jesse, een medium zoals hij, ontdekt hij dat Eli en Saffron veel voor hem verzwegen hebben. Om hem te beschermen, zeggen ze.

Het duurt echter niet lang voor Blaze verwikkeld raakt in de strijd tussen de Necromancer, de Engel en de Verlossers.

En zijn rol in deze oorlog tussen engelen en demonen is misschien wel belangrijker dan iemand ooit had kunnen denken…

Zal Blaze alles veranderen?

 

SCHIMMENSTAD BOEKTRAILER

Bekijk ook de boektrailer eens!:

 

Schimmenstad is het één na laatste deel van de Schimmenwereld Serie – en ik kan alvast verklappen dat het ook het tot nu toe dikste boek binnen de serie is, van bijna 400 bladzijdes 🙂

Wil je echt als allereerste bij de release zijn? Pre-order dan het eBook op Kobo of bij The Black Sheep Indie voor €4,95!

 

Heb je een vraag of wil je gewoon iets kwijt, laat dan gerust een berichtje achter!

– Lynn

 

Als laatste wil ik Kiyo ontzettend bedanken voor de bloedmooie cover, de prachtige trailer én al haar hulp tijdens Schimmenstad 🙂 Zij zet mijn woorden om in beeld!

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 5 comments
OKTOBER HALLOWEEN MAAND 2018: BLOEDMAAN (Onze Gebroken Vleugels) GRATIS EBOOK

OKTOBER HALLOWEEN MAAND 2018: BLOEDMAAN (Onze Gebroken Vleugels) GRATIS EBOOK

Welkom bij mijn laatste Oktober Halloween Maand artikel!

De afgelopen weken heb ik verteld over enge, waargebeurde verhalen, vol met geesten, demonen en onverklaarbare dingen. Deze week echter, heb ik iets anders in petto 😀

Namelijk… een surprise-release!

Speciaal voor Halloween breng ik vandaag mijn novelle BLOEDMAAN (Onze Gebroken Vleugels) uit als eBook die – jazeker – gratis te downloaden is!

Lees gauw meer…

 

img_0599

 

BLOEDMAAN (Onze Gebroken Vleugels)

‘Je verdient beter, Selma. Jij verdient méér dan afwijzing. Jij staat boven hen, boven iedereen die jou heeft geprobeerd te onderdrukken. Jij en ik verdienen ook een plek in deze wereld, wat ze ook zeggen.’

Selma is opgegroeid in een wereld van wierook, kaarsen, ouijaborden en tarotkaarten; ze heeft geen plek in de gewone wereld, waar iedereen terugdeinst voor haar blinde oog, dat zo wit is als melk.

Ze denken dat ze een heks is.

In werkelijkheid is ze de Maker van Lotkaarten, die ze illustreert voor de Beschermengelen om hen te helpen de toekomst te voorspellen en wereldrampen te voorkomen; in werkelijkheid is ze de Koningin van Duivels, schepsels die leven in de schaduwen en de bron zijn van griezelverhalen.

Als Selma op een gure herfstavond een oud, verlaten landhuis binnengaat, vindt ze een jongen in de kelder, opgesloten in een kooi groot genoeg voor een reusachtig beest.

Hij is de mooiste jongen die ze ooit heeft gezien.

Zijn naam is Fai. Zijn naam is Seth.

En hij is misschien wel de gevaarlijkste Duivel die Selma ooit zal moeten temmen – wil ze voorkomen dat de maan gaat huilen en de wereld zal verdrinken in bloed.

Maar kan ze zijn verleiding weerstaan… of is haar dorst naar wraak net zo groot als de zijne?

Dit is het verhaal van de Leeuwentemmer, het Beest en de Huilende Maan.

 

Download ‘m hier!

Zoals al mijn andere boeken is ook BLOEDMAAN (Onze Gebroken Vleugels) geschreven in het young adult/urban fantasy genre; een verhaal met een duister tintje, maar ook romantiek.

 

>>>Download BLOEDMAAN (Onze Gebroken Vleugels) gratis via Kobo<<<

 

**Heb je de bol.com/Kobo app? Dan kan je BLOEDMAAN (Onze Gebroken Vleugels) ook makkelijk opzoeken via de app en direct downloaden op je e-reader of tablet!

 

Het begon allemaal toen de stroom uitviel…

Mijn idee voor BLOEDMAAN (Onze Gebroken Vleugels) kwam op een warme, warme, warme zomeravond in juli. Herinner je je die hittegolf nog? En dat ons op vrijdagavond een “bloedmaan” beloofd was?

Alles begon op die avond.

Mijn huisgenoten en ik hadden de zengende hitte van de dag overleefd en ‘s avonds ploften we (weer) neer op de bank. Er stond een kleine ventilator in de hoek van de kamer, de enige bron van verkoeling. We zetten Netflix aan om de laatste aflevering van het vijfde seizoen van The Americans te kijken, een beloning na een lange dag. Met een groot glas water zakten we onderuit, helemaal klaar voor de drama en de actie…

Totdat de stroom uitviel.

Onze soep-breinen hadden even wat tijd nodig om te beseffen wat er nou precies aan de hand was – het scherm van de tv was zwart, de ventilator (nee, niet de ventilator!) was uitgegaan, het licht bij de voordeur brandde ook niet meer.

We gingen naar buiten en ontdekten al snel dat we niet de enige waren. Alle buren zaten ook zonder stroom, de hele wijk zelfs; het drong toen pas tot me door hoe donker de avond eigenlijk is.

Aangezien het buiten aanzienlijk koeler was dan binnen besloten we daar te blijven, wachtend tot de stroom weer aanging. Ondertussen herinnerden we ons dat die avond de zogenaamde “bloedmaan” te zien moest zijn. Die was echter nog nergens te zien, dus we begonnen te speculeren.

Vroeger werd immers geloofd dat de bloedmaan een slechte voorbode was, hoewel we tegenwoordig wel beter weten. Het is eigenlijk lang niet zo spannend en spectaculair als het klinkt.

Maar daar kwam ik weer – mijn fantasie schijnt onverslaanbaar te zijn, zelfs bij temperaturen boven de dertig graden – en ik merkte grijnzend op dat de term me eigenlijk deed verwachten dat we straks écht een bloedende maan te zien zouden krijgen. Dat er bloeddruppels als regen naar beneden zouden vallen, en…-

Uhm, tja. Niemand zag mijn scenario echt zitten. Ik eigenlijk ook niet, maar het idee wilde me niet loslaten.

Die avond hebben we ruim een uur zonder stroom gezeten en de hele tijd buiten gestaan. Het begon hard te waaien en de bewolking nam toe – zo erg, dat we de bloedmaan uiteindelijk nooit hebben gezien. Jammer, maar ik had toch iets overgehouden aan die avond: namelijk een idee voor een nieuw verhaal…

En zo is BLOEDMAAN (Onze Gebroken Vleugels) ontstaan! Ik heb er de afgelopen maanden hard aan gewerkt, naast mijn andere projecten, dus ik hoop dat jullie het gratis eBook met plezier zullen lezen!

Oh, en red je het niet om ‘m echt vandaag tijdens Halloween te lezen? No problem, het verhaal is ook prima te lezen buitenom de festiviteiten 😉 De donkere dagen komen er immers aan… en daar past het perfect bij 😀

 

Een PAPER HEART release

Zoals sommigen van jullie wel weten, houd ik naast dit blog ook een ander blog bij waar ik regelmatig korte verhalen op deel, genaamd Lynn’s Paper Heart.

Het was al een tijd lang het plan om ook romans en novelles uit te brengen uit naam van dat blog, en BLOEDMAAN (Onze Gebroken Vleugels) is de allereerste officiële Paper Heart titel.

 

Ik hoop dat jullie BLOEDMAAN (Onze Gebroken Vleugels) zullen lezen en er plezier aan zullen beleven! Voel je altijd vrij om hier een berichtje achter te laten, of me een mailtje te sturen als je vragen hebt of gewoon iets kwijt wil 🙂

Ook wil ik iedereen bedanken die de afgelopen maand al mijn artikels heeft gelezen en met me mee heeft gegriezeld! Ik vond jullie reacties, hier op mijn blog maar ook op Facebook, echt heel leuk en het was super om te merken hoe iedereen anders reageert op dit soort onderwerpen! 😉

Thank you!!

 

BE CREEPY. STAY FREAKY.

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 4 comments
IK BEN JARIG – Insomnia tijdelijk AFGEPRIJSD!

IK BEN JARIG – Insomnia tijdelijk AFGEPRIJSD!

Happy birthday to… me!

Woohoo! Vandaag ben ik jarig en om dat te vieren is mijn boek Insomnia deze hele week tijdelijk in prijs verlaagd! Dit geldt echter niet alleen voor het eBook, maar ook voor de paperback en hardcover editie!

Lees gauw meer… 🙂

 

“Open deze poort van zwartheid; mijn licht, verjaag de duisternis en laat me de weg zien”

– Insomnia, de Slaapwandelaar Duologie – deel 1

 

9 september t/m 15 september;  verlaagde prijzen!

Vanaf vandaag 9 september tot en met zaterdag 15 september, is Insomnia tijdelijk in prijs verlaagd!

 

**Deze actie loopt tot en met zaterdag 15 september 2018; daarna keren de prijzen weer terug naar als vanouds!

>>> TIP: Via Amazon zijn de verzendkosten van de Insomnia paperback-editie GRATIS! 😀 <<<

 

This slideshow requires JavaScript.

 

Vraag GRATIS een persoonlijk gesigneerde Insomnia Saga/Schimmenwereld Serie boekenlegger aan!

Behalve dat Insomnia deze week in prijs is verlaagd, kan je deze week ook een gratis Insomnia Saga/Schimmenwereld Serie boekenlegger bij mij aanvragen, zodat je in stijl kan lezen!

Hoe je dat doet? Heel simpel: stuur mij gewoon een mailtje met als onderwerp “boekenlegger” en vermeld in je berichtje je voornaam en je adres. Dan vind je deze week de persoonlijk gesigneerde boekenlegger nog in je brievenbus!

Neem gewoon contact met me op via de contactpagina, of – als je dat liever doet – voel je vrij om me direct een mailtje te sturen naar contact@lynnrobin.com !

 

“Ik vind Insomnia een origineel, spannend verhaal, dat bij vlagen ook horrorachtig eng wordt. Tegelijkertijd wordt er op een realistische manier ingegaan op de gevoelens van Jodi en Kay, waardoor het meer wordt dan alleen een actieverhaal.”

– Drukinkt.nl

 

Zo spannend allemaal! 😀 Ik hoop dat jullie met plezier gebruik zullen maken van deze actie en als je een vraag hebt of gewoon een berichtje achter wil laten hieronder, doe dat dan gerust! Ik hoor graag van jullie 🙂

 

– Veel liefs,
jarige Lynn!

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 2 comments
Mei 2018 Insomnia Saga Maand: Special #3 – SNEAK PEEK Somnus + Lichtwandelaar

Mei 2018 Insomnia Saga Maand: Special #3 – SNEAK PEEK Somnus + Lichtwandelaar

Ja, het is alweer zover – de vijfde en  daarmee allerlaatste week van mei is aangebroken! Dat betekent dus ook dat vandaag het laatste artikel van de Insomnia Saga Maand gepubliceerd zal worden…

Maar we eindigen deze maand met een knaller, durf ik wel te zeggen – de eerste twee weken hebben jullie een kijkje kunnen nemen achter de schermen van het schrijfproces van Insomnia en Nachtwandelaar, in de derde week hebben jullie van alles kunnen lezen over de lichtspreuken van de Uitdrijvers en sinds vorige week weet je precies wat het is om een Uitdrijver te zijn en heb je een aantal weetjes gelezen over Nachtsluipers.

We eindigen deze maand echter op een hele andere manier: namelijk met sneak peeks! Vandaag deel ik het eerste hoofdstuk van Somnus, het vervolg op Insomnia, en het eerste hoofdstuk van Lichtwandelaar, het vervolg op Nachtwandelaar. Als je het boek van Insomnia hebt gekocht, heb je het eerste hoofdstuk van Somnus natuurlijk al kunnen lezen, maar vandaag is wel de allereerste keer dat ik een hoofdstuk van Lichtwandelaar vrij geef (ken je het hoofdstuk van Somnus al, scrol dan een stuk naar beneden tot je het kopje “Lichtwandelaar SNEAK PEEK” tegenkomt).

Houd echter wel in je achterhoofd dat dit de allereerste versies van de hoofdstukken zijn; ze zijn dus nog niet officieel geredigeerd en in de uiteindelijke versies die volgend jaar in de boeken verschijnen, kunnen er hier en daar aanpassingen zijn gedaan.

Ben je er klaar voor? “Peek” dan even snel hieronder… 😉

 

Somnus SNEAK PEEK: HOOFDSTUK 01

Dampwolkjes kringelen uit mijn mond en mijn ogen dwalen over de besneeuwde straat. Het is nacht. De lantaarnpalen verspreiden een zachte gloed en er zijn geen voetstappen te bekennen in de sneeuw. Niet van mensen.

    Niet van Nachtsluipers.

    De afgelopen uren is de sneeuwval zo hevig geweest dat de sporen van de afgelopen dag verborgen zijn geraakt onder een witte laag. Om deze tijd is er niemand meer op de been.

    Behalve Kay en ik.

    Ik kijk naar hem opzij. We zitten neergehurkt op het platte dak van een snackbar. Hij heeft de capuchon van zijn lange, zwarte jas over zijn hoofd getrokken tegen de kou, waardoor ik alleen zijn profiel kan zien. De krachtige en toch verfijnde trekken van zijn gezicht, zijn lange, smalle neus. Hij blijft geconcentreerd naar het grote winkelcentrumcomplex aan de overkant staren.

    We zijn in Miller, één van de steden die aan Somnus grenzen. Dit is de zoveelste keer in weken dat we de stad bezoeken. Een half jaar geleden, vlak na de gebeurtenissen in het kasteel, hebben we ons eigen verzetsleger opgericht: Insomnia. Via social media roepen we Slaapwandelaars op om zich bij ons aan te sluiten en samen de wereld veiliger te maken door de Nachtsluipers te verslaan die aan de Uitdrijvers weten te ontsnappen.

    Inmiddels hebben we al tienduizenden volgers. En honderdduizenden haters.

    Kay en ik reizen van hot naar her en hebben samen al tientallen Nachtsluipers verdreven, uit naam van Insomnia. Telkens weer moeten we echter oppassen dat we niet ontdekt worden – na het incident van de afgelopen zomer, zijn we praktisch gezochte misdadigers en onze gezichten zijn meer dan eens getoond op tv en in kranten.

    Ik wend me weer tot het winkelcentrum. Het is een moderner gebouw dan je meestal aantreft in Miller; de meeste bouwwerken hier hebben trappetjesdaken, zijn afgewerkt met verweerd hout en zelfs in de duisternis van de heiige nacht, kan ik in de verte meerdere torens van kerken de lucht in zien reiken.

    In het nieuws gisteren zagen Kay en ik dat er een Nachtsluipernest is aangetroffen in de ondergrondse parkeergarage van dit winkelcentrum; hoewel het niet bekend is waar alle Nachtsluipers overdag naartoe verdwijnen, weten we wel dat sommigen zich overdag op donkere locaties vestigen. Dat kunnen grotten zijn, maar ook gebouwen.

    Dit Nachtsluipernest is gevonden door een man die de fout maakte om vroeg op de ochtend, vóór zonsopgang, naar de parkeergarage te gaan. Het bleek dat hij daar de dag ervoor een gestolen auto had achtergelaten en in zijn paniek was vergeten zijn drugslevering mee te nemen. Hij wilde het pakketje gauw ophalen voor de drukte van alledag weer begon – maar had niet verwacht dat uitgerekend die nacht de parkeergarage opgeëist zou worden door een stel Nachtsluipers.

    Het blijkt dat ze hem gemarkeerd hebben. De man is nu een kersverse Slaapwandelaar en opgesloten in de gevangenis. Omdat hij een drugskoerier was, zegt de politie. Door zijn stomme actie is het echter duidelijk dat hij een beginneling in de drugshandel was, en dat doet me betwijfelen of de overtredingen die hij begaan kan hebben zwaar genoeg zijn om hem in de gevangenis te doen eindigen, maar tegenwoordig grijpen ze ieder excuus aan om een Slaapwandelaar op te kunnen sluiten.

    We hadden praktisch al geen rechten, maar onze leefomstandigheden zijn alleen maar slechter geworden.

    Daarom komen we in verzet.

    Om te bewijzen dat we geen monsters zijn.

    ‘De Nachtsluipers lijken niet van plan om naar buiten te komen,’ fluister ik.

    ‘Dan moeten we naar binnen,’ bromt Kay.

    Mijn maag verkrampt en misschien is het mijn verbeelding, maar het tintelende gevoel in mijn littekens lijkt opeens toe te nemen.

    Vroeger, toen ik voor de Uitdrijvers werkte, was ik nooit nerveus voordat ik de strijd aanging met een Nachtsluiper. Op de één of andere manier wist ik altijd kalm te blijven. De angst kwam pas als ik tegenover de demonen kwam te staan, maar zelfs dan remde het me niet af – de adrenaline nam alles over. Ik was sterk. Zelfverzekerd.

    Maar alles verandert als je de gevangene van een Nachtsluiper bent geweest.

    Ik ben veranderd, na die dag dat Annabelle me urenlang vast heeft weten te houden met onzichtbare ketens; na die dag dat ze Kay urenlang bezeten heeft gehouden en ze mij aankeek en mij toesprak met Kays ogen en Kays stem.

    ‘Jodi,’ hoor ik haar weer zeggen, ‘mijn kleine Slaapwandelaar.’

    Als ik huiver maken mijn schouders een schokkerige beweging. Ik probeer het gelijk te camoufleren door overeind te komen, zodat Kay niets aan me merkt.

    ‘Laten we gaan,’ zeg ik, waarna ik de rand van het dak beetgrijp, mijn benen eroverheen zwaai en me naar beneden laat zakken. Ik maak mezelf lang en laat me dan vallen. Ik land gehurkt op de grond en hoor de sneeuw kraken onder mijn schoenzolen.

    Kay landt naast me, nog geen seconde later, en praktisch net zo geruisloos als ik – had er geen sneeuw gelegen, dan had je ons niet eens gehoord.

    Hij recht zijn rug, kijkt nog één keer om zich heen, en loopt dan op het verlaten winkelcentrum af. Het centrum is de hele dag afgesloten geweest en dat zal het blijven, totdat de Nachtsluipers verdreven zijn. Voorheen had dat allang gebeurd, maar in het nieuws zeiden ze dat de Uitdrijvers het Nachtsluipernest nog niet hebben ontruimd, vanwege personeelstekort.

    Oftewel: ze redden het niet zonder de hulp van Slaapwandelaars in te huren, wat sinds het nieuwe jaar verboden is bij de wet.

    Ik aarzel even voordat ik Kay volg. Hij loopt van me weg, beweegt zich zo soepel en daadkrachtig als altijd. Als je hem zou zien, zou je niet denken dat hij een half jaar geleden hetzelfde heeft meegemaakt als ik. Hij lijkt zelfverzekerd en geen angst te kennen.

    Ik ben niet bang. Ik ben niet bang. Ik ben niet bang.

    Met opeengeklemde kaken trek ik mijn pet lager over mijn ogen heen en trek mijn schouders op, alsof ik me probeer te wapenen tegen de kou. Mijn leren jack houdt me echter warm genoeg, toch lopen de rillingen langs mijn rug.

    Ik ben niet bang.

    Ik trek een sprintje en Kay kijkt kort naar me opzij als ik naast hem kom lopen. Zijn donkere haar valt half voor zijn ogen, die me onderzoekend opnemen. Heel even lijkt het erop dat hij iets aan me wil vragen. Dan wendt hij zich weer van me af.

    We lopen om het gebouw heen, onze voetstappen knerpen zachtjes in de sneeuw, de weg leidt steeds verder omlaag en als we eenmaal bij de grote ingang van de parkeergarage zijn, blijven we staan.

    Het is er aardedonker; de Nachtsluipers hebben de garage opgeëist als hun territorium, dus de verlichting werkt niet meer. Daarom durven de Uitdrijvers het niet aan – hoewel ze hun licht hebben, kunnen ze in de hitte van de strijd ieder moment de controle verliezen… en in de duisternis hebben de Nachtsluipers het voor het zeggen.

    Kay en ik hebben als Slaapwandelaars echter minder moeite om te blijven zien; het licht van de nacht dat in de garage naar binnen valt, is voor ons praktisch net zo helder als daglicht.

    De parkeergarage is uitgestorven. Ik staar naar de pilaren, naar de grote cijfers op de muren, de afbakeningsstrepen op de grond. Er is geen auto en geen mens te bekennen. Ik zie ook geen Nachtsluipers. Maar dat zegt niets.

    Zonder wat te zeggen komt Kay weer in beweging.

    Voor een moment weigeren mijn benen dienst en willen mijn longen zich niet meer vullen met zuurstof.

    Kom op, bijt ik mezelf in stilte toe. Kom in beweging.

    Ik ben niet bang.

    Ik ben een leugenaar.

    Tijdens iedere missie ben ik in gevecht met mezelf. En per missie wordt het erger, hoeveel Nachtsluipers ik ook uitdrijf.

    Mijn bewegingen zijn houterig als ik weer begin te lopen. Ik volg Kay de parkeergarage in en voel mijn hart in mijn keel bonken. Kay houdt zich half schuil achter een pilaar en kijkt onderzoekend om zich heen. Ik zie hem fronsen als hij plots beseft dat ik niet vlak bij hem ben. Ik haast me naar hem toe-

    De zolen van mijn schoenen zijn nat van de sneeuw en maken een piepend geluid op de vloer.

    Het weergalmt tussen de muren, het is oorverdovend.

    En dan vlamt de pijn in mijn littekens op.

    Ze schrijnen, ze branden, ze doen me bijna ineenkrimpen.

    Ze waarschuwen me, voor de Nachtsluipers die plotseling tevoorschijn komen.

 

Lichtwandelaar SNEAK PEEK: 01. DRIE NACHTWANDELAARS

Er waren eens drie Nachtwandelaars die op zoek waren naar het licht. Ze deinsden niet terug voor de schaduwen en gingen de strijd aan met demonen, terwijl ze zochten naar de waarheid en droomden van wraak.

    Er waren eens drie Nachtwandelaars, genaamd Nina, Raphael en Owen.

    Talloze vragen vulden hun hoofd; littekens bedekten hun huid; licht vulde hun hart.

    Er waren eens drie Nachtwandelaars – en ik ben één van hen. Ik ben degene wiens hoofd vol zit met vragen, talloze vragen, waarvan ik niet eens zeker weet of ik ze wel beantwoord wil hebben.

    Maar mijn naam is Nina Morgan.

    En ik deins nergens voor terug.

+ + +

Iedereen is op de vlucht.

    De zon dreigt onder te gaan en schittert in mijn ooghoeken. De straten van Grant zijn druk, bijna chaotisch – auto’s razen over de wegen, scholieren rennen langs ons heen, mannen in pak en met aktetassen in hun handen haasten zich over de voetpaden. Ogen dwalen af naar horloges, of naar de grote klokken die aan de openbare gebouwen en wolkenkrabbers hangen.

    Ook wij hebben haast, maar niet om naar huis te gaan. Ik ben niet anders gewend – ik heb al heel lang geen thuis meer.

    De sneeuw op de voetpaden knerpt onder onze schoenzolen. We zijn een minuut of tien geleden gearriveerd in Grant. Toen we uit het ondergrondse metrostation kwamen, zei Raphael dat hij een bar kent waar dagelijks een contactpersoon van het Genootschap van de Nachtengelen te vinden is. Het schijnt dat ze daar, altijd aan het einde van de middag, geheime ontmoetingen hebben.

    Raphael loopt voor Owen en mij uit. Zijn gitzwarte, achterovergekamde haar zit verward en zijn lange, zwarte – en veel te grote – jas deint wild mee met zijn gehaaste stappen. Hij loopt met de daadkracht van iemand die precies weet waar hij naartoe moet, toch denk ik hem meer dan eens te zien aarzelen. Hij blijft achterom kijken en telkens als zijn blik de mijne kruist, krijg ik het gevoel dat hij iets wil zeggen.

    Hij wendt zich zojuist weer van me af en ik frons, terwijl ik met een zucht mijn pas versnel; ik ben kapot. Ik heb al ruim vierentwintig uur niet meer geslapen en kan bijna niet geloven dat ik gisteren nog in Somnus was, vandaag nog in Miller en nu alweer in Grant. Hoewel ik een dikke hoodie aan heb, begin ik het alsmaar kouder te krijgen. Als ik niet snel rust neem en ergens op kan warmen, raak ik misschien nog onderkoeld.

    ‘Raphael, hoe ver is die bar van je?’ vraagt Owen plots; zijn stem klinkt schor en rauw. En geïrriteerd. ‘De zon is praktisch al ondergegaan-’ Zijn adem stokt en ik hoor hem vloeken onder zijn adem.

    Ik kijk naar hem opzij en zie hem voor een zoveelste keer naar zijn ribben reiken; hij heeft ze vanmiddag gekneusd, tijdens het gevecht met de Nachtsluipers in het oude, geheime laboratorium van mijn vader. Owen is geen watje, dus ik weet dat zijn verwonding goed pijn moet doen – er is veel voor nodig om hem er zo ineengekrompen bij te doen lopen.

     Maar, zoals ik al zei, Owen is geen watje – dus hij zegt er geen woord over en loopt gewoon stug door. Hij ziet echter grauw en zijn bruine ogen staan dof. Zijn schouders lijken minder breed en hij lijkt minder lang te zijn nu hij ineenkrimpt. De ondergaande zon in de rode lucht werpt een gouden glans op zijn kortgeschoren donkerblonde haar en zijn legerkisten zakken met zware passen weg in de sneeuw.

    ‘We zijn er bijna,’ antwoordt Raphael na een stilte, op gespannen toon.

    ‘Nog even en alle winkels sluiten,’ merk ik op en ik kijk weer eens om me heen. Sluitingsbordjes worden haastig voor de deuren gehangen, luiken gaan dicht. De lantaarnpalen springen zojuist aan en ik knijp mijn ogen samen tegen de koplampen van twee zilveren auto’s die aangereden komen. Ze hebben allebei een embleem op de motorkap: een glanzende hoofdletter G.

    De Grant Academie.

    Iedere stad heeft zijn eigen Uitdrijveracademie en het is gebruikelijk dat de Uitdrijvers tijdens zonsondergang door de stad patrouilleren, voor het geval iemand in de problemen is gekomen en gered moet worden van een Nachtsluiper.

    ‘We zijn er bijna,’ herhaalt Raphael alleen maar. ‘Linksaf,’ voegt hij er dan aan toe en we volgen hem een smallere straat in, waar de zon geblokkeerd wordt door de gebouwen. Het is er donker, heiig en zo mogelijk nóg kouder. Ik klem mijn kiezen op elkaar om niet te gaan klappertanden.

    ‘Leg me je plan nog eens uit,’ begint Owen opeens en hij dempt zijn stem: ‘Stel dat we die contactpersoon van het genootschap vinden in die bar – wat dan? Jij bent toch weggelopen van de Nachtengelen? Zien ze jou dan niet als een verrader-’

    Raphael blijft zo abrupt stilstaan, dat ik bijna tegen hem op bots. Hij draait zich om en staart Owen aan met een blik die ik niet kan lezen. Zijn grijze ogen zijn donker in de schemering en ik ruik een vlaag van sigarettenrook. ‘Ik heb al gezegd dat we zullen moeten infiltreren,’ sist hij.

    ‘Infiltreren,’ herhaalt Owen sceptisch. ‘Dat heb je inderdaad gezegd, maar hoe zie jij dat precies?’

    Raphael slaat zijn armen over elkaar. ‘Zeg, ik dacht dat jij zo’n haast had om de bar te bereiken?’

    ‘Liever wel met een plan.’

    ‘Had je je vragenlijst niet eerder tevoorschijn kunnen trekken, Uitdrijver? De zon gaat bijna onder, de bar sluit ieder moment, en-’

    ‘Geef gewoon antwoord, Raphael,’ sis ik, terwijl ik nerveus de doodstille straat rondkijk, ‘en snel een beetje.’

    Zijn gezicht verzacht als hij naar me kijkt. Hij slaakt een zucht en een dampwolkje kringelt van hem weg. ‘Oké. Kijk, ik ben een Slaapwandelaar; in de ogen van het genootschap zijn Slaapwandelaars heilig. Dat heb ik jullie verteld. Mijn familie was dus allesbehalve blij dat ik vorig jaar ben weggelopen – maar dat betekent ook dat ze er álles voor over hebben om mij terug te krijgen. Ik ben… onmisbaar voor het genootschap.

    ‘Dus zo meteen in de bar zal ik de Slaapwandelaar uithangen die spijt heeft van zijn besluit om te vluchten en terug wil keren naar de Nachtengelen – en als een vredesoffer heb ik jullie met me meegebracht; twee potentiële nieuwe sekteleden.’

    Mijn hart mist een slag. Ja, vanmiddag heb ik ingestemd met Raphaels infiltratieplan. Maar nu ik hem het hardop hoor zeggen, dringt het pas echt tot me door wat infiltreren in een sekte precies inhoudt.

    Shit.

    ‘Nina en ik moeten doen alsof we ons aan willen sluiten bij het Genootschap van de Nachtengelen,’ zegt Owen toonloos.

    ‘Ja, natuurlijk. Wat denk je anders dat infiltreren inhoudt?’

    Owen zwijgt.

    ‘De bar is daar.’ Raphael wijst dieper de straat in. Hij aarzelt even, alsof hij weer iets wil zeggen, en zijn blik kruist de mijne. Dan draait hij zich om en loopt voor ons uit. Met een zucht komt Owen weer in beweging en ik zie hem grimassen. Ik loop ook weer verder.

    Ik voel me opeens niet moe meer, ik voel mijn spierpijn amper nog, want ik kan nog maar aan één ding denken: ik ga infiltreren in het Genootschap van de Nachtengelen, de sekte waar mijn moeder vandaan komt. Misschien zelfs mijn vader.

    Alle antwoorden die ik zoek liggen plotseling binnen handbereik.

    We stoppen voor een bar met vuile ramen waar kerstlichtjes omheen zijn gehangen en een houten bord boven de ingang, waar een dikke laag sneeuw op ligt. Voor ik kan lezen wat er op het bordje staat, draait Raphael zich plots naar ons om.

    ‘Luister naar me,’ zegt hij en misschien is het mijn verbeelding, maar zijn stem lijkt te trillen. Hij is veertien jaar oud, slechts een jaar ouder dan ik, maar opeens lijkt hij nog ouder te zijn dan Owen als hij ons één voor één aankijkt. ‘Wat er ook gebeurt, onthoud dat we aan het infiltreren zijn – dus blijf het spel meespelen. Wat er ook gebeurt,’ herhaalt hij. ‘Oké?’

    Ik bal mijn handen tot vuisten. Wil bijna knikken-

    ‘Nina.’ Owen legt een hand op mijn schouder. ‘We hoeven dit niet te doen. Je kan je nu nog bedenken.’

    Ik schud zijn hand van mijn schouder. ‘Waarom zou ik me bedenken?’

    Owen staart me aan en begint dan humorloos te lachen. ‘Omdat je je gezonde verstand gebruikt, misschien?’

    ‘Ik heb vragen. En het genootschap heeft de antwoorden.’

    Owen wrijft met zijn hand over zijn gezicht heen, buigt zich dan naar me toe en sist: ‘Het is een sekte, Nina. Hoor je me? Een sekte die Nachtsluipers aanbidt. Een sekte die hun eigen kinderen aanbiedt aan Nachtsluipers, zodat ze gemarkeerd worden tot Slaapwandelaars en “heilig” zijn. Besef je wel wat er met je kan gebeuren-’

    ‘Misschien leeft mijn moeder nog,’ kap ik hem af met opeengeklemde kaken. ‘En als ze nog leeft, dan weten zíj waar ze is.’

    Voor een moment kijkt Owen me alleen nog maar aan. Dan schudt hij zijn hoofd en wendt zich van me af.

    ‘Je hoeft niet mee,’ merkt Raphael op en hij klinkt bijna hoopvol als hij eraan toevoegt: ‘Nina en ik kunnen ook gewoon samen gaan.’

    Owen werpt hem een grimmige blik toe. ‘In je dromen.’

    Raphaels ogen vernauwen zich even, maar dan draait hij zich om en trekt zonder nog wat te zeggen de deur van de bar open. Na diep ademhalen volg ik hem naar binnen toe.

    Het is er schemerig verlicht en ziet er blauw van de sigarettenrook. Mijn ogen prikken en ik trek de kraag van mijn hoodie over mijn neus en mond om een hoest te smoren. Ik zie een kerstboom in de hoek staan – hij is echter helemaal bruin en er hangen nauwelijks ballen aan de takken – en kartonnen rendieren zijn met touwtjes aan het plafond gehangen. Het is stil in de bar; de meeste mensen zijn immers allang naar huis, op drie mannen na met versleten kleding, vette haren en sigaretten tussen hun vingers geklemd. De barman gebaart wild naar ze om te vertrekken. ‘Maak dat je wegkomt,’ bijt hij ze toe. ‘Donder op. Jullie zijn hier vaak genoeg blijven slapen!’

    Ik blijf staan en kijk naar het schouwspel. In veel openbare gebouwen hebben ze slaapplaatsen, voor als mensen niet op tijd terug naar huis kunnen voor de avond invalt; veel zwervers wagen er hun kans, om een nachtje veiligheid te krijgen.

    Drie jaar geleden, tijdens de eerste weken dat ik over de straten van Somnus zwierf, ben ik één van die zwervers geweest. De eigenaresse van een restaurant had medelijden met me; ik was een klein meisje van tien. Ze gaf me te eten, liet me overnachten.

    En de volgende ochtend hoorde ik haar aan de telefoon met de kinderbescherming.

    Ik ben er gelijk vandoor gegaan en heb nooit meer een stap gezet in de buurt van dat restaurant. Het laatste wat ik wilde was dat de autoriteiten zich met me gingen bemoeien; ik was uit Miller gevlucht om van mijn stigma af te komen. Ik wilde niet meer de dochter van professor Albert Lavigne zijn, de man die sympathiseerde met Nachtsluipers.

    Ik wilde niemand zijn; ik wilde de Nachtwandelaar zijn.

    ‘Ik bel de politie,’ dreigt de barman en hij trekt daadwerkelijk een mobieltje tevoorschijn.

    De mannen mompelen wat, eentje verontschuldigt zich. Owen trekt me opzij als ze langs me heen gehaast komen en ik kijk toe hoe de deur achter hen dichtvalt. Ik vraag me af waar ze nu naartoe zullen gaan. Of ze Nachtsluipers tegen zullen komen vannacht. Of ze de zonsopgang tegemoet zullen zien als gewone mensen – of als Slaapwandelaars.

    ‘We gaan zo sluiten,’ snauwt de barman opeens en ik schrik op. Hij trekt zojuist de theedoek die hij op zijn schouder had liggen van zich af en smijt hem op de toonbank. Zijn blik dwaalt over Owen, Raphael en mij heen en ik zie hem fronsen. Hij heft zijn kin iets op. ‘Hoe oud zijn jullie, jongens?’

    ‘Ik ben achttien,’ antwoordt Owen zonder te aarzelen.

    ‘Ja,’ zegt de barman langzaam, ‘dat geloof ik nog. Maar je vriend en vriendin hier zijn echt niet meerderjarig, jongen.’

    ‘We zijn hier niet om te drinken,’ zegt Owen.

    ‘Waarvoor dan wel?’

    Owen opent zijn mond – maar zegt niets. O shit. Wat als de barman eist zijn identiteitskaart te mogen zien? Dan ziet hij dat Owen geen achttien maar zeventien is, en dan gooit hij ons eruit en-

    ‘Ze horen bij mij,’ klinkt er opeens een lage stem.

    We kijken met een ruk opzij en ik trek mijn wenkbrauwen op als ik iemand in de schemerige hoek van de bar zie zitten, die me daarnet nog helemaal niet was opgevallen. Het is een vrouw. Ze lijkt een jaar of veertig. Ze heeft donker haar met slagen dat tot boven haar schouders reikt. Mager. Starre uitstraling.

    Ik heb haar nog nooit van mijn leven gezien.

    De barman kijkt van de vrouw naar ons en weer terug. ‘We sluiten over twee minuten,’ zegt hij slechts en dan begint hij de stoelen op de tafels te zetten.

    Owen en ik volgen Raphael naar de vrouw toe. Ik kijk toe hoe Raphael de vrouw begroet door zijn handpalmen en duimen tegen elkaar aan te drukken, terwijl hij zijn vingers spreidt en van elkaar af houdt.

    Het is het handgebaar van de Nachtengelen, precies hetzelfde gebaar dat mijn moeder maakte op de foto die ik vanmiddag van haar vond in het lab.

    De vrouw komt zwijgend overeind en groet terug met hetzelfde handgebaar. Nu we dichterbij zijn kan ik haar beter zien; ze heeft een hard gezicht met scherpe trekken, ijsblauwe ogen en kleurloze lippen. Ik kan aderen over haar handen zien lopen. Ik bestudeer haar nog eens beter. Hoewel ik zeker weet dat ik haar nog nooit eerder heb ontmoet, heeft ze toch iets bekends.

    Ik hoor Raphael beverig inademen.

    ‘Hallo… moeder,’ zegt hij schor.

    Ik kijk op en wissel een blik met Owen, die me net zo verbaasd aankijkt. Ik wend me terug tot de vrouw. Daarom komt ze me zo bekend voor; ze lijkt op Raphael. Ze hebben dezelfde bleke huid, dezelfde gelaatstrekken.

    Wist Raphael dat hij zijn moeder hier zou treffen?

    ‘Raphael,’ zegt ze met haar lage stem en ze staart naar haar zoon met een onbewogen gezicht.

    ‘Moeder,’ herhaalt Raphael weer en hij schraapt zijn keel. ‘Het is een… tijd geleden.’

    Ze neemt hem van top tot teen op. ‘Ja,’ antwoordt ze slechts.

    Raphael haalt diep adem. ‘Ik ben een jaar geleden weggelopen. Ik heb mijn familie in de steek gelaten-’

    ‘Dat heb je inderdaad,’ zegt ze koeltjes.

    ‘Ik… Ik weet nu dat ik een fout heb gemaakt,’ gaat Raphael verder en als ik niet beter zou weten, zou de berouw in zijn stem me doen geloven dat hij het écht meent. ‘Ik wil terug naar huis komen. Terug naar mijn familie. Ik zoek vergeving; en daarom heb ik Owen Radcliff en Nina… Morgan meegebracht.’

    Mijn gezicht verstrakt even; hij had bijna mijn echte naam gegeven.

    ‘Ze willen zich aansluiten bij de Nachtengelen,’ voegt Raphael er op fluistertoon aan toe.

    Raphaels moeder laat haar blik over Owen en mij heen dwalen. Haar ogen blijven vervolgens op mij rusten. Ze blijft naar me staren, zonder ook maar iets te zeggen, en ik voel mijn hartslag versnellen. Waarom kijkt ze zo naar me? Herkent ze me? Lijk ik op mijn moeder?

    Als de barman zijn keel schraapt wendt de vrouw zich eindelijk van me af. Ze werpt een blik op de barman. Dan pakt ze haar whiskyglas van de tafel en gooit de laatste slok achterover. Ze slikt hoorbaar.

    ‘Mijn naam is Vivian Fleming,’ zegt ze, waarna ze de kraag van haar jas hoog optrekt, ons kort aankijkt en dan langs ons heen loopt. ‘Volg mij.’

 

Release in 2019

Zowel Somnus als Lichtwandelaar zal in 2019 uitkomen als hardcover, paperback en eBook. De release van Lichtwandelaar zal eerst komen, en daarna Somnus. (Helaas heb ik momenteel nog geen datums, maar zodra ik ze heb laat ik het direct weten hier op mijn blog!)

Natuurlijk mag je zelf helemaal weten in welke volgorde je de boeken leest, maar als de schrijfster (jazeker!) raad ik mijn lezers deze volgorde aan: Insomnia, Nachtwandelaar, Lichtwandelaar en dan Somnus.

De Slaapwandelaar Duologie (Insomnia + Somnus) en de Slaapwandelaar Miniserie (Nachtwandelaar + Lichtwandelaar) zijn in feite los van elkaar te lezen, maar als je de boeken in de bovenstaande volgorde leest, zal je zien hoe bepaalde verhaallijnen in elkaar grijpen – als je Lichtwandelaar volgend jaar eerst leest, zal je al een klein beetje inside information hebben voor Somnus 😉

Ik kijk echt enorm uit naar de releases van volgend jaar en ik hoop jullie ook!

Daarnaast hoop ik ook dat jullie de Insomnia Saga Maand met plezier hebben gevolgd; ik heb alle artikelen dan ook met veel plezier geschreven en met jullie gedeeld! Ik hoop dit volgend jaar nog eens te kunnen doen en dat jullie er weer bij zullen zijn 🙂

Wat vond je van de sneak peeks van Somnus en Lichtwandelaar? Laat het me weten! 😀

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 4 comments