boeken

Schimmenstad BEHIND THE SCENES

Schimmenstad BEHIND THE SCENES

Zoals ik voor al mijn boeken doe, heb ik ook voor het vijfde deel van de Schimmenwereld Serie, Schimmenstad, een behind the scenes artikel geschreven!

Schimmenstad verscheen op 1 december 2018 als hardcover, paperback en eBook in de online winkels. Nu, twee en een halve maand na de release, leek het me leuk om iets te vertellen over het schrijfproces achter het boek.

No worries, zelfs al heb je Schimmenstad nog niet gelezen… dit artikel is spoiler vrij 😉

 

Schimmenstad BTS_1

 

• Blaze

Blaze is de hoofdrolspeler uit het tweede deel van de Schimmenwereld Serie, Schimmendans. We leerden hem kennen als een jongen van zeventien die bekend stond om zijn talent als breakdancer — maar wat bijna niemand wist, was het geheime dubbelleven dat hij leidde als medium: hij communiceerde dagelijks met geesten, engelen en demonen.

Dat is nog steeds niet veranderd in deel 5. Blaze houdt zijn dubbelleven nog altijd geheim, maar in dit deel begint dat alsmaar moeilijker te worden.

Het schrijven van Schimmenstad was echt een uitdaging én heel verfrissend! In deel 3 kwam Dinah aan het woord en in deel 4 stal Lily weer de show, maar zij zijn allebei op een andere — en nog diepere — manier verbonden met de Schimmenwereld. Blaze daarentegen is gewoon een mens, die leeft in de gewone wereld.

Met dit boek ging ik nog dieper in op Blazes leven; zijn verleden, maar ook de dingen waar hij dagelijks mee te maken heeft. Ik moet zeggen dat het brainstormen voor dit boek echt héél interessant was, omdat ik toch voor wat “technische” dingetjes kwam te staan waar Blaze tegenaan loopt, zoals:

• zijn beste vriend en begeleider, Eli, is een wezen van de Schimmenwereld en dus onzichtbaar voor andere mensen
• en… hetzelfde geldt voor Blazes vriendin, Saffron

Tja. Dat ís lastig, toch?

Daarnaast begint Schimmenstad ook nog eens op de dag dat Blaze zijn diploma-uitreiking heeft gehad; hij heeft de middelbare school afgemaakt en dat betekent natuurlijk maar één ding: Het begin van je nieuwe leven.

Maar gezien zijn dubbelleven als medium, ontdekte ik al snel dat het niet makkelijk kon zijn voor Blaze om aan zijn toekomst te werken — want hoe combineer je een baan of je carrière met een leven waarin je Schimmen moet helpen over te gaan naar het hiernamaals en je regelmatig in aanraking komt met de Wakers; demonen?

Dat is een vraag die maar weinig mensen aan zichzelf hoeven te stellen, hè? Maar het was Blazes vraag en ik moest daar een antwoord op vinden. Maar allereerst wilde ik zijn struggle beschrijven, voordat hij dat antwoord vond.

 

• Licht en duisternis; goed en kwaad

Hoewel Schimmendans Blaze al voor flink wat uitdagingen stelde, deed Schimmenstad dat nog veel meer. In deel 2 lees je al dat Blaze soms worstelt met een balans te vinden tussen licht en duisternis, maar in deel 5 moet hij een waar gevecht leveren.

Eli en Saffron proberen Blaze buiten de oorlog in de Schimmenwereld te houden, maar in Schimmenstad raakt hij er tegen zijn wil toch bij betrokken. Blaze komt in aanraking met de Verlossers, de vijanden van zijn vrienden, en wordt met vragen geconfronteerd waar hij het antwoord niet op weet:

Wat is goed en wat is kwaad?

De Verlossers zijn ervan overtuigd dat alle Wakers slecht zijn. Maar is dat écht mogelijk? Kan je stellen dat de ene bevolkingsgroep honderd procent slecht is en de andere honderd procent goed?

Eigenlijk is dit een kwestie die ook in het echte leven constant speelt en veel van ons toch wel vaak bezighoudt, denk ik. Ik vond het fijn dat ik deze vragen kon verwerken in mijn boek, weliswaar met een fantasy-twist, en dat Blaze op zoek ging naar het antwoord.

Zonder spoilers weg te geven, kan ik wel zeggen dat Blaze er op een bepaald punt achterkomt dat de antwoorden op al deze vragen allesbehalve zwart-wit zijn, maar eerder uit heel veel grijswaardes bestaan…

Ik vond het echt fantastisch om dit te schrijven en te merken hoeveel Blaze groeit in dit boek; hij leert veel lessen, soms op de harde manier, maar hij komt er sterker uit dan ooit 🙂

 

Schimmenstad BTS_2

 

• Het schrijfproces

Ja, oké, misschien klink ik voor jullie als een soort plaat die blijft hangen, maar ik zeg het toch maar weer: ik heb enorm genoten van het schrijven van Schimmenstad. Dit deel van de serie voelde donkerder dan de voorgaande boeken, maar ik denk dat dat vooral komt omdat je door Blaze in aanraking komt met hele reële vragen en problemen, die ook van toepassing zijn op je eigen leven, denk ik. Dat maakte het werken aan dit boek heel intens.

Oh, en dan nog wat: tijdens Schimmenstad merkte ik ook dat ik begon te groeien als schrijfster. Ik was namelijk akelig kritisch op mezelf. Nu ben ik dat altijd wel al geweest (soms drijf ik mezelf tot waanzin, maar ach, het hoort erbij), maar ik merkte dat het erger begon te worden.

Echter niet op een negatieve manier! Ik wilde gewoon de allerbeste versie schrijven van dit boek en met name tijdens de eerste 10 hoofdstukken, had ik in de eerste versie van het manuscript een paar puntjes zitten die ik niet zo lekker vond lopen. Vroeger had ik dan misschien stug door blijven schrijven, met de gedachte “Daar kijk ik later wel naar”. Voor sommige mensen werkt dit wel, maar voor mij dus niet. Dus ik bleef terugkeren naar die eerste hoofdstukken, bleef eraan sleutelen en brainstormen, totdat het voor mij wél goed voelde. En toen kon ik verder.

Voordat mijn boeken werden uitgegeven, had ik de luxe dat ik me niet zo druk hoefde te maken om lezers. Die, eh… had ik namelijk niet, afgezien van een handjevol familieleden en vrienden 😛 Maar sinds mijn schrijfcarrière in 2017 van de grond is gekomen, ben ik eigenlijk steeds “bewuster” gaan schrijven. Ieder boek dat ik schrijf, schrijf ik om uit te geven. Oftewel: ieder boek dat ik schrijf, is bedoeld voor een (groot) publiek. En ik vind dat het mijn taak als auteur is om mijn publiek het allerbeste te bieden wat ik in me heb.

Dat heb ik natuurlijk niet alleen met Schimmenstad gedaan – dat doe ik met ieder boek. Maar met Schimmenstad werd ik me pas echt bewust van deze verandering in mij 🙂

 

• Alles begon een eigen leven te leiden…

Dit verschilt nog wel eens per boek! Sommige boeken worden gewoon exact wat je vanaf bladzijde één voor ogen hebt; jij als schrijver bent in control, alles verloopt volgens plan. Maar soms… Soms heb je ook van die boeken die hun eigen leven beginnen te leiden.

Schimmenstad was zo’n boek.

En het was AWESOME.

Wisten jullie dat ik eigenlijk een héél ander eind gepland had voor dit boek? En dat de grote plottwist met Saffron in de climax in eerste instantie ook niet gepland was? Whoa — Saffron haalde echt van alles overhoop met haar actie, maar ik vond het gewoon té cool (en ja, oké, dramatisch) om het niet in het boek te verwerken.

Dus toen ik de climax aan het schrijven was, heb ik tussendoor meerdere brainstormsessies gehouden om sommige dingen opnieuw uit te denken. Hierdoor verschoven er allerlei verhaallijnen, vooral voor deel 6, maar toen ik het eenmaal had uitgedacht en weer op een rijtje had staan… wauw.

In het voorwoord van Schimmenstad zei ik het al: in dit boek gingen de karakters écht een eigen leven leiden en maakten ze keuzes die zelfs míj van tijd tot tijd verrasten 😉 En dat vind ik geweldig, want zo worden de karakters alleen maar realistischer om over te schrijven.

 

• De playlist

Als je mijn behind the scenes artikels gelezen hebt, weet je inmiddels wel dat muziek één van mijn grootste inspiratiebronnen is tijdens het schrijven. Daarom vind ik het dus altijd leuk om een paar van mijn favoriete tracks te delen die ik regelmatig heb geluisterd tijdens het schrijven van een boek.

Dit is een mini-selectie van mijn playlist voor Schimmenstad:

 

Yair Albeg (from Demented Sound Maffia) — Chasing Inspiration

Sinds deel 2, Schimmendans, is dit al mijn main theme geweest van Blaze. Deze track past gewoon perfect bij hem. Het is stoer, sterk en hoopvol. I love it 🙂

 

Laura Brehm — Parallel

Natuurlijk zaten er ook rustigere — en romantische — momenten in Schimmenstad. Dit nummer luisterde ik met regelmaat wanneer ik over Blaze en Saffron schreef! Dit liedje heb ik ook veel gebruikt tijdens het schrijven van de twee bonusverhalen waarin Saffron aan het woord komt.

 

Nick&Sammy — Far Away

Eigenlijk… heb ik dit nummer met name geluisterd tijdens het tweede bonusverhaal — Schimmen en Maanlicht — maar tijdens de correctierondes van Schimmenstad is dit ook een theme geworden van het boek 😀 Ik vind het een geweldig nummer~

 

John Paesano — I’m Sorry

Dat ik naar de soundtack heb geluisterd van The Death Cure… kan wel eens iets te maken hebben met het feit dat ik, tijdens het schrijven van Schimmenstad, naar deze film in de bioscoop ben geweest 😉 Ik vond de muziek echt amazing en het inspireerde me enorm; dit nummer heb ik vrijwel constant op repeat gehad tijdens het schrijven van de grote eindstrijd/de climax van Schimmenstad!

 

John Paesano — Goodbye

En nog een nummer van dezelfde soundtrack — deze heb ik met name geluisterd tijdens Blazes gesprek met zijn ouders (als je het boek hebt gelezen, weet je vast wel welk punt in het verhaal ik bedoel~) én de laatste paar hoofdstukken 🙂

 

• Een mix van oude en nieuwe ideeën

In oktober/november 2016 schreef ik het eerste deel van de Schimmenwereld Serie en sindsdien ben ik vrijwel constant aan het brainstormen geweest voor deze serie. Eind 2016 had ik zelfs al een ruw plan gemaakt voor alle vervolgdelen — hoewel ik toen pas net deel 2 had geschreven, wist ik al wat er o.a. in deel 5 zou gebeuren.

Sommige verhaallijnen en plottwists die ik toen had verzonnen, zijn ook daadwerkelijk in dit boek gekomen! Dat vond ik zó gaaf. Na ruim een jaar er alleen maar over na te hebben gedacht, mocht ik sommige scènes dan ook daadwerkelijk eindelijk gaan schrijven.

Maar, zoals ik hierboven vertelde, kreeg ik tijdens het schrijven ook een heleboel nieuwe ideeën en ik vond het te gek om al die oude plannen en nieuwe invloeden bij elkaar te zien komen.

Het schrijven van Schimmenstad was awesome. Ik moet überhaupt toegeven dat ik een zwak heb voor Blaze en Saffron én ik het te gek vind om vanuit Blazes oogpunt te schrijven. Misschien omdat hij een jongen is, en ik voornamelijk vanuit het oogpunt van meisjes schrijf. Zijn stem is verfrissend en ik houd van zijn no nonsense houding. 😉

 

Schimmenstad schreef ik af in februari 2018 en in december 2018 kwam het boek uit; in november ontving ik mijn eigen exemplaar van de hardcover en ik was best een beetje flabbergasted vanwege de dikte van het boek! (IT’S HUUUGE, PEOPLE!)

Het gevoel dat me echter vooral overviel toen ik Schimmenstad in mijn handen hield, was trots… én de verbazingwekkende realisatie dat ik, twee jaar na het beginnen aan deze serie, opeens bijna het eind begon te naderen. Schimmenstad is het één na laatste boek van de Schimmenwereld Serie, en ik geloof dat de betekenis daarvan op dat moment pas echt tot me doordrong.

Met het schrijven van Schimmenstad heb ik weer een fantastische ervaring opgedaan; het is een avontuur dat ik nooit meer zal vergeten 🙂

 

Dit concludeert het behind the scenes artikel van Schimmenstad! Ik hoop dat jullie het met plezier hebben gelezen — en, als je het boek hebt gelezen, je echt het gevoel hebt een kijkje achter te schermen te hebben gekregen!

 

Wil je meer en heb je de andere behind the scenes misschien gemist? Check dan vooral:

Schimmenlied BEHIND THE SCENES #1
Schimmenlied BEHIND THE SCENES #2
Schimmendans BEHIND THE SCENES
Schimmenvlucht BEHIND THE SCENES #1
Schimmenvlucht BEHIND THE SCENES #2
Schimmendroom BEHIND THE SCENES

 

>>> Het zesde en laatste deel van de Schimmenwereld Serie, Schimmenstof, zal als hardcover, paperback en eBook dit jaar in de zomer verschijnen <<<

 

Na de release van Schimmenstof zal ik natuurlijk ook weer een uitgebreid behind the scenes artikel delen!

 

Ontzettend bedankt voor het lezen van dit artikel! Als je vragen hebt of gewoon iets kwijt wil, laat gerust een berichtje achter. Ik hoor graag van jullie! 😀

– Lynn

 

• PS. Schimmenstad-recensie bij Veronique’s Boekenhoekje!

Alsof het zo moest zijn, is er vandaag een recensie voor Schimmenstad online gekomen… en hij is zó prachtig, dat ik er helemaal stil van werd toen ik ‘m las vanmorgen! Het is een spoiler-vrije review. Lees ‘m op Veronique’s Boekenhoekje!

 

>>> SCHIMMENSTAD IS TE KOOP ALS HARDCOVER, PAPERBACK EN EBOOK! KLIK HIER EN CHECK DE SHOP-PAGINA VOOR PRIJZEN EN DIRECTE LINKS NAAR DE WINKEL(S)! <<<

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 6 comments
The Indie Awards – je kan stemmen op… Schimmendroom!

The Indie Awards – je kan stemmen op… Schimmendroom!

“Het is tijd voor schaamteloze zelfpromotie!” — Dat is wat er in het mailtje staat dat ik vorige week binnenkreeg namens The Indie Awards 😉 En dat is dus precies wat ik nu ga doen in deze blogpost!

In november 2018 kreeg ik een mailtje met de mededeling dat mijn boek, Schimmendroom, was genomineerd voor The Indie Awards. In december kreeg ik te horen dat mijn boek op de longlist terecht was gekomen… en over een maand, in maart, zal bekend worden gemaakt welke boeken de shortlist hebben gehaald.

Maar de hele maand februari staat in teken van de publieksprijzen — en daar kunnen jullie voor stemmen!

Je kan stemmen op je favoriete indie-fictieboek van 2018 die op de longlist staat, je favoriete non-fictieboek… én op wat jij de mooiste boekcover vindt!

Vind jij dat Schimmendroom een prijs verdient?

 

>>>Breng dan hier je stem uit voor The Indie Awards<<<

 

Natuurlijk ben je vrij om te stemmen op welk boek je maar wil… maar als je van Schimmendroom hebt genoten, zou ik het natuurlijk enorm waarderen als je mij — en Lily en Mason! — een extra stem zou willen geven 😀

Alvast ontzettend bedankt!

 

Goed, en dan nu weer verder schrijven aan Schimmenstof, het laatste deel van de Schimmenwereld Serie… 😉

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 2 comments
Schimmenwereld Serie: SCHIMMENSTAD | Nu te Koop

Schimmenwereld Serie: SCHIMMENSTAD | Nu te Koop

Blaze is terug

 

Het is eindelijk zover – 1 december: de officiële release van het vijfde deel van de Schimmenwereld Serie: Schimmenstad!

In dit boek gaat het verhaal verder waar deel 4, Schimmendroom, is geëindigd – in deel 5 kruipen we weer in de huid van Blaze; 17 jaar oud, een getalenteerde breakdancer… en een medium!

Wat is Blazes rol in de oorlog tussen de Necromancer, de Engel en de Verlossers?

 

“Hij zal alles veranderen”

 

Bookpage_Schimmenstad

SCHIMMENSTAD

Schimmenstad is een boek van 381 bladzijdes, waaronder 40 bladzijdes aan bonusmateriaal.

 

Prijzen en bestellen

Schimmenstad hardcover kost €19,95

Bestel de hardcover op boekenbestellen.nl!

 

Schimmenstad paperback kost €12,95

Bestel de paperback op boekenbestellen.nl!

 

Schimmenstad eBook kost €4,95

– The Black Sheep Indie
bol.com
Kobo

 

Je kan het boek (en mijn andere boeken) ook makkelijk vinden op de ‘shop’ pagina op mijn website: https://www.lynnrobin.com/winkel/

 

BONUSMATERIAAL

De hardcover, paperback en eBook editie bevatten allemaal hetzelfde bonusmateriaal; twee korte verhalen geschreven vanuit Saffrons oogpunt – bij elkaar 40 bladzijdes!

Het eerste verhaal heet Schimmen en Rozen en het tweede verhaal heet Schimmen en Maanlicht.

~ ~ ~

 

“We zijn nog lang niet klaar met leven”

Bookpage_Schimmen_en_Winter

GRATIS EBOOK: Schimmen en Winter – kerstcadeautje!

Vorig jaar bracht ik het eBook Schimmen en Winter uit via The Black Sheep Indie, in combinatie met het eBook van deel 3, Schimmenvlucht, en de eBook bundel.

Om dit jaar toch ook weer goed in de kerststemming te komen, breng ik het eBook van Schimmen en Winter opnieuw uit als een gratis eBook! Zie het maar als een Schimmenwereld-kerstcadeautje 😉

 

‘We zijn nog lang niet klaar met leven’

Lily en Mason reizen rond als straatmuzikanten; Blaze helpt Saffron om een laatste boodschap aan haar ouders achter te laten; Eli zoekt naar een Schim die uit het Schimmenmeer is ontsnapt en wordt geconfronteerd met herinneringen aan liefde en spijt.

Een verhaal over hoop en een nieuw begin.

Schimmen en Winter” speelt zich af na het tweede deel van de Schimmenwereld Serie, Schimmendans, en vóór de gebeurtenissen van het derde deel, Schimmenvlucht. Zeven hoofdstukken beschrijven de dagen van kerstavond tot en met de jaarwisseling vanuit zes verschillende oogpunten.

 

Aangezien je dit korte verhaal het beste kan lezen nadat je deel 3 hebt gelezen, heb ik het eBook uitgebracht als deel 3.5 🙂

 

Je kan ‘m direct downloaden via…:

– The Black Sheep Indie
Kobo

**Je kan Schimmen en Winter ook makkelijk downloaden via de bol.com/Kobo-app!

 

• We naderen het eind

Ja, echt waar. Na Schimmenstad volgt er nog één deel – deel 6, Schimmenstof, zal verteld worden vanuit Dinah’s oogpunt. Schimmenstof wordt de grote finale. Ben jij er klaar voor?

 

Het zesde en daarmee laatste deel, Schimmenstof, verschijnt zomer 2019!

 

Zodra ik meer weet over de verschijningsdatum van het zesde deel, laat ik het hier op mijn blog weten – of je kan me volgen op Instagram, Twitter en Facebook voor de nieuwste updates!

 

Ik hoop dat jullie genieten van Schimmenstad, en dat ook dit vijfde deel aan jullie verwachtingen voldoet! 🙂 Alvast heel erg bedankt voor het lezen!

Heb je nog vragen? Wil je gewoon iets kwijt? Laat een berichtje achter! 😀

 

– Lynn Robin

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 6 comments
OKTOBER 2018 schrijfupdate: Grijnzende pompoenen en donkere avonden

OKTOBER 2018 schrijfupdate: Grijnzende pompoenen en donkere avonden

Wow, ik heb voor mijn doen zoveel blogartikels gedeeld de afgelopen maand, dat ik bijna mijn maandelijkse schrijfupdate was vergeten!

Maar hier is ie dan… 🙂

 

This slideshow requires JavaScript.

Halloween

Zoals ik in mijn update van september al had aangekondigd, heb ik deze maand veel gedaan aan Halloween! Iedere week is er een artikel verschenen over waargebeurde horrorverhalen; ik vind het altijd super gaaf om erover te lezen, maar ook om erover te vertellen!

Op 31 oktober, dus echt op Halloween, zal mijn laatste artikel verschijnen en ik kan alvast verklappen dat het een iets ander artikel zal worden… en dat het te maken heeft met het top-secret Halloween-project waar ik het vorige maand nog over had… 😉

 

Schimmenstad redactie

Ook is er deze maand achter de schermen hard doorgewerkt aan de redactie van Schimmenstad, het vijfde deel van de Schimmenwereld Serie (komt uit in december… ooh, dat duurt niet lang meer!!). De laatste redactieronde zit er bijna op en in november wordt het tijd om het boek weer publicatie-klaar te maken. Ik heb daar echt enorm veel zin in en zal jullie op de hoogte houden! 😀

De release date van Schimmenstad zal in november officieel bekend worden gemaakt! Dus… houd mijn blog in de gaten 😉

 

Somnus TIJDELIJK on-hold

Ah, Somnus. Wat een boek. No worries, het schrijven gaat hartstikke goed, maar er zijn wat onverwachtse veranderingen opgetreden in mijn plannen voor 2019 (oktober is een gekke maand voor mij geweest!). Weliswaar positieve veranderingen, maar onverwachts!

Hierdoor staat het vervolg op Insomnia tijdelijk on-hold (hoewel ik druk aantekeningen blijf maken voor het boek, want ik heb zoveel gave ideeën en het plot begint alsmaar completer te worden), omdat ik het schrijven van het zesde en daarmee laatste deel van de Schimmenwereld Serie voorrang moet geven voor een vervroegde release volgend jaar.

Ik weet dat dit allemaal heel cryptisch klinkt, maar ik kan momenteel nog even niets zeggen over de wijzigingen in mijn plannen… máár: alles wordt awesome én zodra ik het kan, zal ik jullie er alles over vertellen om meer duidelijkheid te geven 🙂

 

Korte verhalen van oktober

Als je dit blog de afgelopen maand in de gaten hebt gehouden weet je dit allang, maar ook deze maand heb ik weer een aantal korte verhalen gedeeld op Lynn’s Paper Heart. Om precies te zijn vier, allemaal in het horror genre – speciaal voor Halloween 😉

 

Op naar november!

Ik kan eigenlijk bijna niet geloven dat over twee maanden het jaar alweer voorbij is! Ik heb een hoop gedaan… en toch nog steeds niet genoeg, haha 😉 Hoe dan ook, ik begin stiekem wel al enorm uit te kijken naar kerstmis… 😀

In november zal Schimmenstad klaar gemaakt worden voor publicatie én zal ik hoogstwaarschijnlijk alvast druk gaan brainstormen voor deel 6 van de Schimmenwereld Serie… en voor het vervolg op Insomnia, natuurlijk. Dat wordt multi-tasking!

 

Bring it on, November. I’m ready for you!

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 4 comments
SEPTEMBER 2018 schrijfupdate: happy b-day to me + Somnus, Somnus, Somnus

SEPTEMBER 2018 schrijfupdate: happy b-day to me + Somnus, Somnus, Somnus

Kan iemand me vertellen waar september is gebleven?!

Yep, de maand is wéér voorbij gevlogen… en toch heb ik meer het gevoel dat er twee maanden verstreken zijn, in plaats van slechts eentje. Gek, hè? Misschien komt dat gewoon omdat ik een hele drukke maand achter de rug heb… maar wel een hele leuke! 😀

 

Weer een jaar ouder! (En wijzer?!)

Iedereen die mijn blog volgt zal het niet ontgaan zijn; begin deze maand was ik jarig (yaaay!) en ter ere daarvan had ik een korting/boekenleggeractie georganiseerd voor Insomnia. De actie duurde een week, van 9 t/m 15 september – en echt, het is een ongelooflijke week geworden! 😉 Ik kreeg veel meer reacties dan ik had durven hopen en dat maakte me zó blij!

Het was een spannend begin van de maand 😀

 

Schrijven aan Somnus

Oké, tijdens de actieweek had ik weinig tijd om te schrijven, maar dat heb ik daarna allemaal weer ingehaald door op top-speed verder te werken aan mijn boek Somnus, het vervolg op Insomnia dat volgend jaar in 2019 zal verschijnen in de online boekenwinkels!

Ik ben inmiddels al sinds mei bezig met dit boek – wat lang is, voor mijn doen, maar ik kreeg maar niet de tijd om er full time aan te werken. Nu echter wel (lang leve planning!) en ik geniet er ontzettend van! 😀 Zoals ik in de augustus update al zei, dreigt/belooft (haha) Somnus een heel dik boek te worden, nog veel dikker dan Insomnia. Het blijkt dat ik een hoop te vertellen heb – of beter gezegd, Jodi en Kay hebben veel te vertellen 😉

Maar: het gaat goed en ik denk dat ik op de helft, of net iets over de helft, van het boek ben. Ik zal ‘m dit jaar nog afschrijven!

 

This slideshow requires JavaScript.

Instagram

Yep, sinds deze maand ben ik veel actiever geworden op mijn >Instagram account< !

Voorheen deelde ik er voornamelijk alleen boekquotes, maar sinds de zomer raakte ik enorm geïnspireerd door de bookstagrammers die ik telkens tegenkwam; zij maken echt de prachtigste sfeerfoto’s van boeken die ze lezen en recenseren. Dat vind ik zo gaaf!!

Dus ik moest wat gaan doen met die inspiratie en ik ben aan de slag gegaan; ik ben zelf foto’s gaan maken van mijn eigen boeken (en ook voor mijn korte verhalen, die ik op lynnspaperheart.wordpress.com deel)! En het is zó leuk; het is bijna verslavend om mee bezig te zijn, haha 😉

Als je het leuk vindt, kan je me hier vinden!

 

Korte verhalen van september

In juli en augustus heb ik even een break genomen van mijn Lynn’s Paper Heart-blog, maar sinds deze maand ben ik weer actief! In september heb ik drie korte verhalen gedeeld. Ze zijn allemaal een beetje magisch en romantisch – heel anders dan de boeken die ik schrijf… Je kan ze hier lezen!:

 

Plannen voor oktober: HALLOWEEN!

YES, we gaan naar oktober en dat betekent: Halloween!

Ik vind Halloween awesome. Als je mijn boeken hebt gelezen weet je wel dat ik een ding heb voor alles dat griezelig is – geen verrassing dus dat ik de Halloween-periode enorm inspirerend vind!

Daarom zullen allebei mijn blogs (deze en Lynn’s Paper Heart) in oktober helemaal in teken van Halloween komen te staan! Op Lynn’s Paper Heart zal ik een aantal Halloween-verhalen delen en hier zal ik Halloween-gerelateerde artikels plaatsen 🙂 Ik hoop dat jullie ze met plezier zullen lezen!

Ook ben ik momenteel nog bezig met een top-secret Halloween-project, waar ik jullie over enkele weken meer over zal vertellen… *evil laugh*

 

Oftewel: september was weer een top-maand en oktober gaat ook spannend worden! Naast al mijn Halloween-plannen, zal ik verder blijven werken aan Somnus (woohoo!) én ga ik verder met de correctierondes voor Schimmenstad, het vijfde deel van de Schimmenwereld Serie dat dit jaar nog uit zal komen in december! Mijn redactie-ninja’s zijn inmiddels klaar met lezen, dus volgende week ga ik weer aan de slag met het manuscript 😀 I LOVE IT!!!

Ik wens jullie ook allemaal een mooie oktobermaand toe!

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 2 comments
IK BEN JARIG – Insomnia tijdelijk AFGEPRIJSD!

IK BEN JARIG – Insomnia tijdelijk AFGEPRIJSD!

Happy birthday to… me!

Woohoo! Vandaag ben ik jarig en om dat te vieren is mijn boek Insomnia deze hele week tijdelijk in prijs verlaagd! Dit geldt echter niet alleen voor het eBook, maar ook voor de paperback en hardcover editie!

Lees gauw meer… 🙂

 

“Open deze poort van zwartheid; mijn licht, verjaag de duisternis en laat me de weg zien”

– Insomnia, de Slaapwandelaar Duologie – deel 1

 

9 september t/m 15 september;  verlaagde prijzen!

Vanaf vandaag 9 september tot en met zaterdag 15 september, is Insomnia tijdelijk in prijs verlaagd!

 

**Deze actie loopt tot en met zaterdag 15 september 2018; daarna keren de prijzen weer terug naar als vanouds!

>>> TIP: Via Amazon zijn de verzendkosten van de Insomnia paperback-editie GRATIS! 😀 <<<

 

This slideshow requires JavaScript.

 

Vraag GRATIS een persoonlijk gesigneerde Insomnia Saga/Schimmenwereld Serie boekenlegger aan!

Behalve dat Insomnia deze week in prijs is verlaagd, kan je deze week ook een gratis Insomnia Saga/Schimmenwereld Serie boekenlegger bij mij aanvragen, zodat je in stijl kan lezen!

Hoe je dat doet? Heel simpel: stuur mij gewoon een mailtje met als onderwerp “boekenlegger” en vermeld in je berichtje je voornaam en je adres. Dan vind je deze week de persoonlijk gesigneerde boekenlegger nog in je brievenbus!

Neem gewoon contact met me op via de contactpagina, of – als je dat liever doet – voel je vrij om me direct een mailtje te sturen naar contact@lynnrobin.com !

 

“Ik vind Insomnia een origineel, spannend verhaal, dat bij vlagen ook horrorachtig eng wordt. Tegelijkertijd wordt er op een realistische manier ingegaan op de gevoelens van Jodi en Kay, waardoor het meer wordt dan alleen een actieverhaal.”

– Drukinkt.nl

 

Zo spannend allemaal! 😀 Ik hoop dat jullie met plezier gebruik zullen maken van deze actie en als je een vraag hebt of gewoon een berichtje achter wil laten hieronder, doe dat dan gerust! Ik hoor graag van jullie 🙂

 

– Veel liefs,
jarige Lynn!

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 2 comments
Schimmenwereld Serie: SCHIMMENDROOM | Officiële Aankondiging Release Date

Schimmenwereld Serie: SCHIMMENDROOM | Officiële Aankondiging Release Date

Lily en Mason keren terug

 

Ja, je leest het goed: Lily en Mason keren terug in het vierde deel van de Schimmenwereld Serie, Schimmendroom!

En wanneer je weer verder kan lezen over onze rondreizende (niet helemaal levende…) straatmuzikanten, dat lees je hieronder!

 

DE RELEASE DATE

Schimmendroom verschijnt als hardcover, paperback én eBook op 1 augustus 2018.

 

“Ik ben meer dan een wapen”

 

SCHIMMENDROOM: het vierde deel

In Schimmenlied hebben we kennis gemaakt met Lily en Mason, in deel twee (Schimmendans) met Blaze en Saffron, en in deel 3 (Schimmenvlucht) doken we in het verleden van Dinah en Eli.

De eerste drie delen introduceren de Schimmenwereld, leggen de basis voor het verhaal en hebben de lengte van een novelle… vanaf deel 4, echter, verandert dat: Schimmendroom heeft de lengte van een roman én is het eerste deel van de tweede trilogie binnen de Schimmenwereld Serie!

Enkele dagen na het einde van deel 3, gaat het verhaal verder vanuit Lily’s oogpunt…:

 

Mijn ademhaling versnelt en ik ben de kamer al uitgerend voor ik erover na kan denken – de enige aan wie ik nog denk, is Mason.

Iedere dag ben ik bang dat Dinah hem weer weg komt halen.

Iedere dag ben ik bang dat het mijn laatste dag met hem is.

Een half jaar geleden wisten Lily en Mason met Eli’s hulp aan Dinah te ontkomen en sindsdien leven ze van stad naar stad als rondreizende straatmuzikanten. Ze leiden hun droomleven… maar Lily herinnert zich nog altijd niets van haar leven voordat ze een Schim werd en wordt nog steeds iedere nacht geplaagd door nachtmerries.

Maar haar nachtmerries gaan tegenwoordig verder dan het Schimmenmeer en ze begint zich af te vragen of er antwoorden over haar vorige leven in haar dromen verborgen zitten.

Lily en Mason doen er alles aan om niet gevonden te worden door de wezens uit de Schimmenwereld – maar dan kruisen ze het pad van een Gids… en hij noemt Lily bij een andere naam: Laila.

Hij weet precies wie ze geweest is voordat ze stierf… en vraagt haar om met hem mee te vechten in de oorlog tegen de Necromancer. In ruil daarvoor kan hij haar antwoorden geven over haar vorige leven.

Is Lily wel wie ze denkt dat ze is? Wiens kant kiest ze in de oorlog? En wat betekent haar verleden voor haar en Mason?

 

Ik vind de release van Schimmendroom héél spannend, vooral omdat in dit boek de verhaallijnen uit de voorgaande delen daadwerkelijk in elkaar zullen grijpen en de paden van karakters elkaar zullen gaan kruisen. Ik hoop dat jullie het net zo spannend vinden om het boek binnenkort te lezen!

Heb je nog vragen? Wil je iets kwijt? Feestvieren met mij? ( 😀 ) Laat een berichtje achter!

 

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 4 comments
Schimmenlied eBook juni 2018 GIVEAWAY + verlaagde prijzen

Schimmenlied eBook juni 2018 GIVEAWAY + verlaagde prijzen

Wij leven, zolang onze muziek leeft

 

Op zondag 3 juni vierde ik weer een mijlpaal: toen was het namelijk precies één jaar geleden dat mijn allereerste boek, Schimmenlied, was uitgekomen!

Dit wil ik echter ook met mijn lezers vieren – hoewel, in dit geval vooral met nieuwe lezers: daarom organiseer ik deze week samen met The Black Sheep Indie een Schimmenlied eBook giveaway actie!

 

Schimmenlied is één jaar oud en dat vieren we tijdens de Spannende Boekenweken bij The Black Sheep Indie!

 

Download gauw het GRATIS eBook – voor het te laat is!

Deze week zal het eBook van Schimmenlied gratis te downloaden zijn bij The Black Sheep Indie: deze actie geldt van maandag 11 juni t/m zondag 17 juni. Wees er snel bij, voordat de giveaway actie stopt!

>>>Bezoek The Black Sheep Indie voor een gratis Schimmenlied Ebook<<<

 

eBooks deel 2 en 3: BLIJVEND in prijs verlaagd

Behalve dat het eBook van Schimmenlied deze week gratis te downloaden valt, worden de eBooks van Schimmendans (deel 2) en Schimmenvlucht (deel 3) ook nog eens BLIJVEND in prijs verlaagd.

Dus als je na Schimmenlied nog veel meer wil ontdekken over de Schimmenwereld, kan je de eBooks van Schimmendans en Schimmenvlucht nu kopen voor slechts €3,99 in plaats van €4,99!

 

De release van deel 4 komt alsmaar dichterbij…

In deel 1, 2 en 3 leer je de Schimmenwereld kennen vanuit de oogpunten van Lily, Blaze en Dinah… maar daarmee is het verhaal nog lang niet voorbij! In deel 4 keren Lily en Mason terug en raken ze verwikkeld in de strijd tegen de Necromancer…

De release van deel 4, Schimmendroom, zal in augustus 2018 zijn: deze maand zal ik de officiële release date nog bekend maken én de cover onthullen! Ben jij erbij?

 

Ik wil alvast iedereen bedanken die het eBook van Schimmenlied downloadt en ik hoop dat jullie het boek met plezier zullen lezen!

En natuurlijk wil ik ook alle lezers bedanken die Schimmenlied al hebben gelezen (en de vervolgdelen) – of het nu een digitaal boek of een fysiek exemplaar is; jullie enthousiasme maakt me iedere dag blij en zorgt ervoor dat ik met nóg meer plezier schrijf. Dank jullie wel 🙂

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 2 comments
Mei 2018 Insomnia Saga Maand: Special #3 – SNEAK PEEK Somnus + Lichtwandelaar

Mei 2018 Insomnia Saga Maand: Special #3 – SNEAK PEEK Somnus + Lichtwandelaar

Ja, het is alweer zover – de vijfde en  daarmee allerlaatste week van mei is aangebroken! Dat betekent dus ook dat vandaag het laatste artikel van de Insomnia Saga Maand gepubliceerd zal worden…

Maar we eindigen deze maand met een knaller, durf ik wel te zeggen – de eerste twee weken hebben jullie een kijkje kunnen nemen achter de schermen van het schrijfproces van Insomnia en Nachtwandelaar, in de derde week hebben jullie van alles kunnen lezen over de lichtspreuken van de Uitdrijvers en sinds vorige week weet je precies wat het is om een Uitdrijver te zijn en heb je een aantal weetjes gelezen over Nachtsluipers.

We eindigen deze maand echter op een hele andere manier: namelijk met sneak peeks! Vandaag deel ik het eerste hoofdstuk van Somnus, het vervolg op Insomnia, en het eerste hoofdstuk van Lichtwandelaar, het vervolg op Nachtwandelaar. Als je het boek van Insomnia hebt gekocht, heb je het eerste hoofdstuk van Somnus natuurlijk al kunnen lezen, maar vandaag is wel de allereerste keer dat ik een hoofdstuk van Lichtwandelaar vrij geef (ken je het hoofdstuk van Somnus al, scrol dan een stuk naar beneden tot je het kopje “Lichtwandelaar SNEAK PEEK” tegenkomt).

Houd echter wel in je achterhoofd dat dit de allereerste versies van de hoofdstukken zijn; ze zijn dus nog niet officieel geredigeerd en in de uiteindelijke versies die volgend jaar in de boeken verschijnen, kunnen er hier en daar aanpassingen zijn gedaan.

Ben je er klaar voor? “Peek” dan even snel hieronder… 😉

 

Somnus SNEAK PEEK: HOOFDSTUK 01

Dampwolkjes kringelen uit mijn mond en mijn ogen dwalen over de besneeuwde straat. Het is nacht. De lantaarnpalen verspreiden een zachte gloed en er zijn geen voetstappen te bekennen in de sneeuw. Niet van mensen.

    Niet van Nachtsluipers.

    De afgelopen uren is de sneeuwval zo hevig geweest dat de sporen van de afgelopen dag verborgen zijn geraakt onder een witte laag. Om deze tijd is er niemand meer op de been.

    Behalve Kay en ik.

    Ik kijk naar hem opzij. We zitten neergehurkt op het platte dak van een snackbar. Hij heeft de capuchon van zijn lange, zwarte jas over zijn hoofd getrokken tegen de kou, waardoor ik alleen zijn profiel kan zien. De krachtige en toch verfijnde trekken van zijn gezicht, zijn lange, smalle neus. Hij blijft geconcentreerd naar het grote winkelcentrumcomplex aan de overkant staren.

    We zijn in Miller, één van de steden die aan Somnus grenzen. Dit is de zoveelste keer in weken dat we de stad bezoeken. Een half jaar geleden, vlak na de gebeurtenissen in het kasteel, hebben we ons eigen verzetsleger opgericht: Insomnia. Via social media roepen we Slaapwandelaars op om zich bij ons aan te sluiten en samen de wereld veiliger te maken door de Nachtsluipers te verslaan die aan de Uitdrijvers weten te ontsnappen.

    Inmiddels hebben we al tienduizenden volgers. En honderdduizenden haters.

    Kay en ik reizen van hot naar her en hebben samen al tientallen Nachtsluipers verdreven, uit naam van Insomnia. Telkens weer moeten we echter oppassen dat we niet ontdekt worden – na het incident van de afgelopen zomer, zijn we praktisch gezochte misdadigers en onze gezichten zijn meer dan eens getoond op tv en in kranten.

    Ik wend me weer tot het winkelcentrum. Het is een moderner gebouw dan je meestal aantreft in Miller; de meeste bouwwerken hier hebben trappetjesdaken, zijn afgewerkt met verweerd hout en zelfs in de duisternis van de heiige nacht, kan ik in de verte meerdere torens van kerken de lucht in zien reiken.

    In het nieuws gisteren zagen Kay en ik dat er een Nachtsluipernest is aangetroffen in de ondergrondse parkeergarage van dit winkelcentrum; hoewel het niet bekend is waar alle Nachtsluipers overdag naartoe verdwijnen, weten we wel dat sommigen zich overdag op donkere locaties vestigen. Dat kunnen grotten zijn, maar ook gebouwen.

    Dit Nachtsluipernest is gevonden door een man die de fout maakte om vroeg op de ochtend, vóór zonsopgang, naar de parkeergarage te gaan. Het bleek dat hij daar de dag ervoor een gestolen auto had achtergelaten en in zijn paniek was vergeten zijn drugslevering mee te nemen. Hij wilde het pakketje gauw ophalen voor de drukte van alledag weer begon – maar had niet verwacht dat uitgerekend die nacht de parkeergarage opgeëist zou worden door een stel Nachtsluipers.

    Het blijkt dat ze hem gemarkeerd hebben. De man is nu een kersverse Slaapwandelaar en opgesloten in de gevangenis. Omdat hij een drugskoerier was, zegt de politie. Door zijn stomme actie is het echter duidelijk dat hij een beginneling in de drugshandel was, en dat doet me betwijfelen of de overtredingen die hij begaan kan hebben zwaar genoeg zijn om hem in de gevangenis te doen eindigen, maar tegenwoordig grijpen ze ieder excuus aan om een Slaapwandelaar op te kunnen sluiten.

    We hadden praktisch al geen rechten, maar onze leefomstandigheden zijn alleen maar slechter geworden.

    Daarom komen we in verzet.

    Om te bewijzen dat we geen monsters zijn.

    ‘De Nachtsluipers lijken niet van plan om naar buiten te komen,’ fluister ik.

    ‘Dan moeten we naar binnen,’ bromt Kay.

    Mijn maag verkrampt en misschien is het mijn verbeelding, maar het tintelende gevoel in mijn littekens lijkt opeens toe te nemen.

    Vroeger, toen ik voor de Uitdrijvers werkte, was ik nooit nerveus voordat ik de strijd aanging met een Nachtsluiper. Op de één of andere manier wist ik altijd kalm te blijven. De angst kwam pas als ik tegenover de demonen kwam te staan, maar zelfs dan remde het me niet af – de adrenaline nam alles over. Ik was sterk. Zelfverzekerd.

    Maar alles verandert als je de gevangene van een Nachtsluiper bent geweest.

    Ik ben veranderd, na die dag dat Annabelle me urenlang vast heeft weten te houden met onzichtbare ketens; na die dag dat ze Kay urenlang bezeten heeft gehouden en ze mij aankeek en mij toesprak met Kays ogen en Kays stem.

    ‘Jodi,’ hoor ik haar weer zeggen, ‘mijn kleine Slaapwandelaar.’

    Als ik huiver maken mijn schouders een schokkerige beweging. Ik probeer het gelijk te camoufleren door overeind te komen, zodat Kay niets aan me merkt.

    ‘Laten we gaan,’ zeg ik, waarna ik de rand van het dak beetgrijp, mijn benen eroverheen zwaai en me naar beneden laat zakken. Ik maak mezelf lang en laat me dan vallen. Ik land gehurkt op de grond en hoor de sneeuw kraken onder mijn schoenzolen.

    Kay landt naast me, nog geen seconde later, en praktisch net zo geruisloos als ik – had er geen sneeuw gelegen, dan had je ons niet eens gehoord.

    Hij recht zijn rug, kijkt nog één keer om zich heen, en loopt dan op het verlaten winkelcentrum af. Het centrum is de hele dag afgesloten geweest en dat zal het blijven, totdat de Nachtsluipers verdreven zijn. Voorheen had dat allang gebeurd, maar in het nieuws zeiden ze dat de Uitdrijvers het Nachtsluipernest nog niet hebben ontruimd, vanwege personeelstekort.

    Oftewel: ze redden het niet zonder de hulp van Slaapwandelaars in te huren, wat sinds het nieuwe jaar verboden is bij de wet.

    Ik aarzel even voordat ik Kay volg. Hij loopt van me weg, beweegt zich zo soepel en daadkrachtig als altijd. Als je hem zou zien, zou je niet denken dat hij een half jaar geleden hetzelfde heeft meegemaakt als ik. Hij lijkt zelfverzekerd en geen angst te kennen.

    Ik ben niet bang. Ik ben niet bang. Ik ben niet bang.

    Met opeengeklemde kaken trek ik mijn pet lager over mijn ogen heen en trek mijn schouders op, alsof ik me probeer te wapenen tegen de kou. Mijn leren jack houdt me echter warm genoeg, toch lopen de rillingen langs mijn rug.

    Ik ben niet bang.

    Ik trek een sprintje en Kay kijkt kort naar me opzij als ik naast hem kom lopen. Zijn donkere haar valt half voor zijn ogen, die me onderzoekend opnemen. Heel even lijkt het erop dat hij iets aan me wil vragen. Dan wendt hij zich weer van me af.

    We lopen om het gebouw heen, onze voetstappen knerpen zachtjes in de sneeuw, de weg leidt steeds verder omlaag en als we eenmaal bij de grote ingang van de parkeergarage zijn, blijven we staan.

    Het is er aardedonker; de Nachtsluipers hebben de garage opgeëist als hun territorium, dus de verlichting werkt niet meer. Daarom durven de Uitdrijvers het niet aan – hoewel ze hun licht hebben, kunnen ze in de hitte van de strijd ieder moment de controle verliezen… en in de duisternis hebben de Nachtsluipers het voor het zeggen.

    Kay en ik hebben als Slaapwandelaars echter minder moeite om te blijven zien; het licht van de nacht dat in de garage naar binnen valt, is voor ons praktisch net zo helder als daglicht.

    De parkeergarage is uitgestorven. Ik staar naar de pilaren, naar de grote cijfers op de muren, de afbakeningsstrepen op de grond. Er is geen auto en geen mens te bekennen. Ik zie ook geen Nachtsluipers. Maar dat zegt niets.

    Zonder wat te zeggen komt Kay weer in beweging.

    Voor een moment weigeren mijn benen dienst en willen mijn longen zich niet meer vullen met zuurstof.

    Kom op, bijt ik mezelf in stilte toe. Kom in beweging.

    Ik ben niet bang.

    Ik ben een leugenaar.

    Tijdens iedere missie ben ik in gevecht met mezelf. En per missie wordt het erger, hoeveel Nachtsluipers ik ook uitdrijf.

    Mijn bewegingen zijn houterig als ik weer begin te lopen. Ik volg Kay de parkeergarage in en voel mijn hart in mijn keel bonken. Kay houdt zich half schuil achter een pilaar en kijkt onderzoekend om zich heen. Ik zie hem fronsen als hij plots beseft dat ik niet vlak bij hem ben. Ik haast me naar hem toe-

    De zolen van mijn schoenen zijn nat van de sneeuw en maken een piepend geluid op de vloer.

    Het weergalmt tussen de muren, het is oorverdovend.

    En dan vlamt de pijn in mijn littekens op.

    Ze schrijnen, ze branden, ze doen me bijna ineenkrimpen.

    Ze waarschuwen me, voor de Nachtsluipers die plotseling tevoorschijn komen.

 

Lichtwandelaar SNEAK PEEK: 01. DRIE NACHTWANDELAARS

Er waren eens drie Nachtwandelaars die op zoek waren naar het licht. Ze deinsden niet terug voor de schaduwen en gingen de strijd aan met demonen, terwijl ze zochten naar de waarheid en droomden van wraak.

    Er waren eens drie Nachtwandelaars, genaamd Nina, Raphael en Owen.

    Talloze vragen vulden hun hoofd; littekens bedekten hun huid; licht vulde hun hart.

    Er waren eens drie Nachtwandelaars – en ik ben één van hen. Ik ben degene wiens hoofd vol zit met vragen, talloze vragen, waarvan ik niet eens zeker weet of ik ze wel beantwoord wil hebben.

    Maar mijn naam is Nina Morgan.

    En ik deins nergens voor terug.

+ + +

Iedereen is op de vlucht.

    De zon dreigt onder te gaan en schittert in mijn ooghoeken. De straten van Grant zijn druk, bijna chaotisch – auto’s razen over de wegen, scholieren rennen langs ons heen, mannen in pak en met aktetassen in hun handen haasten zich over de voetpaden. Ogen dwalen af naar horloges, of naar de grote klokken die aan de openbare gebouwen en wolkenkrabbers hangen.

    Ook wij hebben haast, maar niet om naar huis te gaan. Ik ben niet anders gewend – ik heb al heel lang geen thuis meer.

    De sneeuw op de voetpaden knerpt onder onze schoenzolen. We zijn een minuut of tien geleden gearriveerd in Grant. Toen we uit het ondergrondse metrostation kwamen, zei Raphael dat hij een bar kent waar dagelijks een contactpersoon van het Genootschap van de Nachtengelen te vinden is. Het schijnt dat ze daar, altijd aan het einde van de middag, geheime ontmoetingen hebben.

    Raphael loopt voor Owen en mij uit. Zijn gitzwarte, achterovergekamde haar zit verward en zijn lange, zwarte – en veel te grote – jas deint wild mee met zijn gehaaste stappen. Hij loopt met de daadkracht van iemand die precies weet waar hij naartoe moet, toch denk ik hem meer dan eens te zien aarzelen. Hij blijft achterom kijken en telkens als zijn blik de mijne kruist, krijg ik het gevoel dat hij iets wil zeggen.

    Hij wendt zich zojuist weer van me af en ik frons, terwijl ik met een zucht mijn pas versnel; ik ben kapot. Ik heb al ruim vierentwintig uur niet meer geslapen en kan bijna niet geloven dat ik gisteren nog in Somnus was, vandaag nog in Miller en nu alweer in Grant. Hoewel ik een dikke hoodie aan heb, begin ik het alsmaar kouder te krijgen. Als ik niet snel rust neem en ergens op kan warmen, raak ik misschien nog onderkoeld.

    ‘Raphael, hoe ver is die bar van je?’ vraagt Owen plots; zijn stem klinkt schor en rauw. En geïrriteerd. ‘De zon is praktisch al ondergegaan-’ Zijn adem stokt en ik hoor hem vloeken onder zijn adem.

    Ik kijk naar hem opzij en zie hem voor een zoveelste keer naar zijn ribben reiken; hij heeft ze vanmiddag gekneusd, tijdens het gevecht met de Nachtsluipers in het oude, geheime laboratorium van mijn vader. Owen is geen watje, dus ik weet dat zijn verwonding goed pijn moet doen – er is veel voor nodig om hem er zo ineengekrompen bij te doen lopen.

     Maar, zoals ik al zei, Owen is geen watje – dus hij zegt er geen woord over en loopt gewoon stug door. Hij ziet echter grauw en zijn bruine ogen staan dof. Zijn schouders lijken minder breed en hij lijkt minder lang te zijn nu hij ineenkrimpt. De ondergaande zon in de rode lucht werpt een gouden glans op zijn kortgeschoren donkerblonde haar en zijn legerkisten zakken met zware passen weg in de sneeuw.

    ‘We zijn er bijna,’ antwoordt Raphael na een stilte, op gespannen toon.

    ‘Nog even en alle winkels sluiten,’ merk ik op en ik kijk weer eens om me heen. Sluitingsbordjes worden haastig voor de deuren gehangen, luiken gaan dicht. De lantaarnpalen springen zojuist aan en ik knijp mijn ogen samen tegen de koplampen van twee zilveren auto’s die aangereden komen. Ze hebben allebei een embleem op de motorkap: een glanzende hoofdletter G.

    De Grant Academie.

    Iedere stad heeft zijn eigen Uitdrijveracademie en het is gebruikelijk dat de Uitdrijvers tijdens zonsondergang door de stad patrouilleren, voor het geval iemand in de problemen is gekomen en gered moet worden van een Nachtsluiper.

    ‘We zijn er bijna,’ herhaalt Raphael alleen maar. ‘Linksaf,’ voegt hij er dan aan toe en we volgen hem een smallere straat in, waar de zon geblokkeerd wordt door de gebouwen. Het is er donker, heiig en zo mogelijk nóg kouder. Ik klem mijn kiezen op elkaar om niet te gaan klappertanden.

    ‘Leg me je plan nog eens uit,’ begint Owen opeens en hij dempt zijn stem: ‘Stel dat we die contactpersoon van het genootschap vinden in die bar – wat dan? Jij bent toch weggelopen van de Nachtengelen? Zien ze jou dan niet als een verrader-’

    Raphael blijft zo abrupt stilstaan, dat ik bijna tegen hem op bots. Hij draait zich om en staart Owen aan met een blik die ik niet kan lezen. Zijn grijze ogen zijn donker in de schemering en ik ruik een vlaag van sigarettenrook. ‘Ik heb al gezegd dat we zullen moeten infiltreren,’ sist hij.

    ‘Infiltreren,’ herhaalt Owen sceptisch. ‘Dat heb je inderdaad gezegd, maar hoe zie jij dat precies?’

    Raphael slaat zijn armen over elkaar. ‘Zeg, ik dacht dat jij zo’n haast had om de bar te bereiken?’

    ‘Liever wel met een plan.’

    ‘Had je je vragenlijst niet eerder tevoorschijn kunnen trekken, Uitdrijver? De zon gaat bijna onder, de bar sluit ieder moment, en-’

    ‘Geef gewoon antwoord, Raphael,’ sis ik, terwijl ik nerveus de doodstille straat rondkijk, ‘en snel een beetje.’

    Zijn gezicht verzacht als hij naar me kijkt. Hij slaakt een zucht en een dampwolkje kringelt van hem weg. ‘Oké. Kijk, ik ben een Slaapwandelaar; in de ogen van het genootschap zijn Slaapwandelaars heilig. Dat heb ik jullie verteld. Mijn familie was dus allesbehalve blij dat ik vorig jaar ben weggelopen – maar dat betekent ook dat ze er álles voor over hebben om mij terug te krijgen. Ik ben… onmisbaar voor het genootschap.

    ‘Dus zo meteen in de bar zal ik de Slaapwandelaar uithangen die spijt heeft van zijn besluit om te vluchten en terug wil keren naar de Nachtengelen – en als een vredesoffer heb ik jullie met me meegebracht; twee potentiële nieuwe sekteleden.’

    Mijn hart mist een slag. Ja, vanmiddag heb ik ingestemd met Raphaels infiltratieplan. Maar nu ik hem het hardop hoor zeggen, dringt het pas echt tot me door wat infiltreren in een sekte precies inhoudt.

    Shit.

    ‘Nina en ik moeten doen alsof we ons aan willen sluiten bij het Genootschap van de Nachtengelen,’ zegt Owen toonloos.

    ‘Ja, natuurlijk. Wat denk je anders dat infiltreren inhoudt?’

    Owen zwijgt.

    ‘De bar is daar.’ Raphael wijst dieper de straat in. Hij aarzelt even, alsof hij weer iets wil zeggen, en zijn blik kruist de mijne. Dan draait hij zich om en loopt voor ons uit. Met een zucht komt Owen weer in beweging en ik zie hem grimassen. Ik loop ook weer verder.

    Ik voel me opeens niet moe meer, ik voel mijn spierpijn amper nog, want ik kan nog maar aan één ding denken: ik ga infiltreren in het Genootschap van de Nachtengelen, de sekte waar mijn moeder vandaan komt. Misschien zelfs mijn vader.

    Alle antwoorden die ik zoek liggen plotseling binnen handbereik.

    We stoppen voor een bar met vuile ramen waar kerstlichtjes omheen zijn gehangen en een houten bord boven de ingang, waar een dikke laag sneeuw op ligt. Voor ik kan lezen wat er op het bordje staat, draait Raphael zich plots naar ons om.

    ‘Luister naar me,’ zegt hij en misschien is het mijn verbeelding, maar zijn stem lijkt te trillen. Hij is veertien jaar oud, slechts een jaar ouder dan ik, maar opeens lijkt hij nog ouder te zijn dan Owen als hij ons één voor één aankijkt. ‘Wat er ook gebeurt, onthoud dat we aan het infiltreren zijn – dus blijf het spel meespelen. Wat er ook gebeurt,’ herhaalt hij. ‘Oké?’

    Ik bal mijn handen tot vuisten. Wil bijna knikken-

    ‘Nina.’ Owen legt een hand op mijn schouder. ‘We hoeven dit niet te doen. Je kan je nu nog bedenken.’

    Ik schud zijn hand van mijn schouder. ‘Waarom zou ik me bedenken?’

    Owen staart me aan en begint dan humorloos te lachen. ‘Omdat je je gezonde verstand gebruikt, misschien?’

    ‘Ik heb vragen. En het genootschap heeft de antwoorden.’

    Owen wrijft met zijn hand over zijn gezicht heen, buigt zich dan naar me toe en sist: ‘Het is een sekte, Nina. Hoor je me? Een sekte die Nachtsluipers aanbidt. Een sekte die hun eigen kinderen aanbiedt aan Nachtsluipers, zodat ze gemarkeerd worden tot Slaapwandelaars en “heilig” zijn. Besef je wel wat er met je kan gebeuren-’

    ‘Misschien leeft mijn moeder nog,’ kap ik hem af met opeengeklemde kaken. ‘En als ze nog leeft, dan weten zíj waar ze is.’

    Voor een moment kijkt Owen me alleen nog maar aan. Dan schudt hij zijn hoofd en wendt zich van me af.

    ‘Je hoeft niet mee,’ merkt Raphael op en hij klinkt bijna hoopvol als hij eraan toevoegt: ‘Nina en ik kunnen ook gewoon samen gaan.’

    Owen werpt hem een grimmige blik toe. ‘In je dromen.’

    Raphaels ogen vernauwen zich even, maar dan draait hij zich om en trekt zonder nog wat te zeggen de deur van de bar open. Na diep ademhalen volg ik hem naar binnen toe.

    Het is er schemerig verlicht en ziet er blauw van de sigarettenrook. Mijn ogen prikken en ik trek de kraag van mijn hoodie over mijn neus en mond om een hoest te smoren. Ik zie een kerstboom in de hoek staan – hij is echter helemaal bruin en er hangen nauwelijks ballen aan de takken – en kartonnen rendieren zijn met touwtjes aan het plafond gehangen. Het is stil in de bar; de meeste mensen zijn immers allang naar huis, op drie mannen na met versleten kleding, vette haren en sigaretten tussen hun vingers geklemd. De barman gebaart wild naar ze om te vertrekken. ‘Maak dat je wegkomt,’ bijt hij ze toe. ‘Donder op. Jullie zijn hier vaak genoeg blijven slapen!’

    Ik blijf staan en kijk naar het schouwspel. In veel openbare gebouwen hebben ze slaapplaatsen, voor als mensen niet op tijd terug naar huis kunnen voor de avond invalt; veel zwervers wagen er hun kans, om een nachtje veiligheid te krijgen.

    Drie jaar geleden, tijdens de eerste weken dat ik over de straten van Somnus zwierf, ben ik één van die zwervers geweest. De eigenaresse van een restaurant had medelijden met me; ik was een klein meisje van tien. Ze gaf me te eten, liet me overnachten.

    En de volgende ochtend hoorde ik haar aan de telefoon met de kinderbescherming.

    Ik ben er gelijk vandoor gegaan en heb nooit meer een stap gezet in de buurt van dat restaurant. Het laatste wat ik wilde was dat de autoriteiten zich met me gingen bemoeien; ik was uit Miller gevlucht om van mijn stigma af te komen. Ik wilde niet meer de dochter van professor Albert Lavigne zijn, de man die sympathiseerde met Nachtsluipers.

    Ik wilde niemand zijn; ik wilde de Nachtwandelaar zijn.

    ‘Ik bel de politie,’ dreigt de barman en hij trekt daadwerkelijk een mobieltje tevoorschijn.

    De mannen mompelen wat, eentje verontschuldigt zich. Owen trekt me opzij als ze langs me heen gehaast komen en ik kijk toe hoe de deur achter hen dichtvalt. Ik vraag me af waar ze nu naartoe zullen gaan. Of ze Nachtsluipers tegen zullen komen vannacht. Of ze de zonsopgang tegemoet zullen zien als gewone mensen – of als Slaapwandelaars.

    ‘We gaan zo sluiten,’ snauwt de barman opeens en ik schrik op. Hij trekt zojuist de theedoek die hij op zijn schouder had liggen van zich af en smijt hem op de toonbank. Zijn blik dwaalt over Owen, Raphael en mij heen en ik zie hem fronsen. Hij heft zijn kin iets op. ‘Hoe oud zijn jullie, jongens?’

    ‘Ik ben achttien,’ antwoordt Owen zonder te aarzelen.

    ‘Ja,’ zegt de barman langzaam, ‘dat geloof ik nog. Maar je vriend en vriendin hier zijn echt niet meerderjarig, jongen.’

    ‘We zijn hier niet om te drinken,’ zegt Owen.

    ‘Waarvoor dan wel?’

    Owen opent zijn mond – maar zegt niets. O shit. Wat als de barman eist zijn identiteitskaart te mogen zien? Dan ziet hij dat Owen geen achttien maar zeventien is, en dan gooit hij ons eruit en-

    ‘Ze horen bij mij,’ klinkt er opeens een lage stem.

    We kijken met een ruk opzij en ik trek mijn wenkbrauwen op als ik iemand in de schemerige hoek van de bar zie zitten, die me daarnet nog helemaal niet was opgevallen. Het is een vrouw. Ze lijkt een jaar of veertig. Ze heeft donker haar met slagen dat tot boven haar schouders reikt. Mager. Starre uitstraling.

    Ik heb haar nog nooit van mijn leven gezien.

    De barman kijkt van de vrouw naar ons en weer terug. ‘We sluiten over twee minuten,’ zegt hij slechts en dan begint hij de stoelen op de tafels te zetten.

    Owen en ik volgen Raphael naar de vrouw toe. Ik kijk toe hoe Raphael de vrouw begroet door zijn handpalmen en duimen tegen elkaar aan te drukken, terwijl hij zijn vingers spreidt en van elkaar af houdt.

    Het is het handgebaar van de Nachtengelen, precies hetzelfde gebaar dat mijn moeder maakte op de foto die ik vanmiddag van haar vond in het lab.

    De vrouw komt zwijgend overeind en groet terug met hetzelfde handgebaar. Nu we dichterbij zijn kan ik haar beter zien; ze heeft een hard gezicht met scherpe trekken, ijsblauwe ogen en kleurloze lippen. Ik kan aderen over haar handen zien lopen. Ik bestudeer haar nog eens beter. Hoewel ik zeker weet dat ik haar nog nooit eerder heb ontmoet, heeft ze toch iets bekends.

    Ik hoor Raphael beverig inademen.

    ‘Hallo… moeder,’ zegt hij schor.

    Ik kijk op en wissel een blik met Owen, die me net zo verbaasd aankijkt. Ik wend me terug tot de vrouw. Daarom komt ze me zo bekend voor; ze lijkt op Raphael. Ze hebben dezelfde bleke huid, dezelfde gelaatstrekken.

    Wist Raphael dat hij zijn moeder hier zou treffen?

    ‘Raphael,’ zegt ze met haar lage stem en ze staart naar haar zoon met een onbewogen gezicht.

    ‘Moeder,’ herhaalt Raphael weer en hij schraapt zijn keel. ‘Het is een… tijd geleden.’

    Ze neemt hem van top tot teen op. ‘Ja,’ antwoordt ze slechts.

    Raphael haalt diep adem. ‘Ik ben een jaar geleden weggelopen. Ik heb mijn familie in de steek gelaten-’

    ‘Dat heb je inderdaad,’ zegt ze koeltjes.

    ‘Ik… Ik weet nu dat ik een fout heb gemaakt,’ gaat Raphael verder en als ik niet beter zou weten, zou de berouw in zijn stem me doen geloven dat hij het écht meent. ‘Ik wil terug naar huis komen. Terug naar mijn familie. Ik zoek vergeving; en daarom heb ik Owen Radcliff en Nina… Morgan meegebracht.’

    Mijn gezicht verstrakt even; hij had bijna mijn echte naam gegeven.

    ‘Ze willen zich aansluiten bij de Nachtengelen,’ voegt Raphael er op fluistertoon aan toe.

    Raphaels moeder laat haar blik over Owen en mij heen dwalen. Haar ogen blijven vervolgens op mij rusten. Ze blijft naar me staren, zonder ook maar iets te zeggen, en ik voel mijn hartslag versnellen. Waarom kijkt ze zo naar me? Herkent ze me? Lijk ik op mijn moeder?

    Als de barman zijn keel schraapt wendt de vrouw zich eindelijk van me af. Ze werpt een blik op de barman. Dan pakt ze haar whiskyglas van de tafel en gooit de laatste slok achterover. Ze slikt hoorbaar.

    ‘Mijn naam is Vivian Fleming,’ zegt ze, waarna ze de kraag van haar jas hoog optrekt, ons kort aankijkt en dan langs ons heen loopt. ‘Volg mij.’

 

Release in 2019

Zowel Somnus als Lichtwandelaar zal in 2019 uitkomen als hardcover, paperback en eBook. De release van Lichtwandelaar zal eerst komen, en daarna Somnus. (Helaas heb ik momenteel nog geen datums, maar zodra ik ze heb laat ik het direct weten hier op mijn blog!)

Natuurlijk mag je zelf helemaal weten in welke volgorde je de boeken leest, maar als de schrijfster (jazeker!) raad ik mijn lezers deze volgorde aan: Insomnia, Nachtwandelaar, Lichtwandelaar en dan Somnus.

De Slaapwandelaar Duologie (Insomnia + Somnus) en de Slaapwandelaar Miniserie (Nachtwandelaar + Lichtwandelaar) zijn in feite los van elkaar te lezen, maar als je de boeken in de bovenstaande volgorde leest, zal je zien hoe bepaalde verhaallijnen in elkaar grijpen – als je Lichtwandelaar volgend jaar eerst leest, zal je al een klein beetje inside information hebben voor Somnus 😉

Ik kijk echt enorm uit naar de releases van volgend jaar en ik hoop jullie ook!

Daarnaast hoop ik ook dat jullie de Insomnia Saga Maand met plezier hebben gevolgd; ik heb alle artikelen dan ook met veel plezier geschreven en met jullie gedeeld! Ik hoop dit volgend jaar nog eens te kunnen doen en dat jullie er weer bij zullen zijn 🙂

Wat vond je van de sneak peeks van Somnus en Lichtwandelaar? Laat het me weten! 😀

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 4 comments
Mei 2018 Insomnia Saga Maand: Nachtwandelaar BEHIND THE SCENES

Mei 2018 Insomnia Saga Maand: Nachtwandelaar BEHIND THE SCENES

De tweede week van mei en dus de Insomnia Saga Maand is aangebroken! Deze week duiken we in het schrijfproces achter Nachtwandelaar, de spin-off novelle van Insomnia en het eerste deel van de tweedelige Slaapwandelaar Mini-serie. Kijk je mee behind the scenes? 🙂

Er staan GEEN spoilers in, dus zelfs als je het boek nog niet kent, kan je het met een gerust hart lezen!

 

Waarom een spin-off?

Omdat ik de vervelende gewoonte heb té gesteld te raken op al mijn personages.

Nou ja, oké, of dat echt “vervelend” is weet ik niet; er is nu eenmaal niets anders wat me zoveel voldoening geeft dan om alle lagen van mijn verhalen uit te diepen, en karakters hun eigen stem en achtergrond te geven!

In het artikel van vorige week – Insomnia BEHIND THE SCENES – vertelde ik hoe ik op het idee voor Insomnia kwam en dat het samenstellen van de cast één van de eerste dingen was die ik deed. Vorige week heb ik me echter vooral gefocust op Jodi en Kay, maar Nina was het derde personage dat ik verzon.

Terwijl ik bezig was met het opschrijven van haar karakterprofiel, werd mijn interesse gewekt. Voor ik het wist begon ze echt iemand te worden, allemaal door een paar korte punten:

– Opstandig type met autoriteitsproblemen.

– Ze is een weeskind en heeft jaren over straat gezworven.

– In gevechten is ze vals en razendsnel, en ze heeft altijd een ontsnappingsroute in haar hoofd.

– Op haar dertiende maakte ze de fout om Aiden Somnus, de directeur van de Somnus Academie en Kays oudere broer, te bestelen van zijn portemonnee. Hij zag echter zoveel potentie in haar, dat hij haar een plek heeft aangeboden op zijn school om een Uitdrijver te worden. Ze wilde er eerst niets van weten, maar besefte al snel dat het leven op straat geen toekomstperspectief bood… en daarnaast had hij ermee gedreigd om – als ze zijn aanbod zou weigeren – haar alsnog aan te geven bij de politie. Ze heeft dus een haatliefdeverhouding met de schooldirecteur. Aan de ene kant heeft hij haar een toekomst gegeven, maar aan de andere kant wel onder dwang.

Nina zou in eerste instantie gewoon Jodi’s beste vriendin worden, zo’n zijdelings karakter, maar voor ik het wist was ze uitgegroeid tot een personage met een heel eigen verhaal. Dat schreeuwde erom om uitgeschreven te worden!

De maanden na het schrijven van Insomnia bleef Nina me maar lastigvallen (ze is aanhoudend, echt), dus uiteindelijk ben ik in oktober 2017 gezwicht en begon ik met het schrijven van het eerste deel van haar verhaal – Nachtwandelaar.

 

Nina

Een verhaal schrijven vanuit Nina’s oogpunt was héél verfrissend. Zoals hierboven al staat heeft ze autoriteitsproblemen en laat ze zich door niemand wat vertellen. Ze is opstandig en kan op z’n zachtst gezegd agressief uit de hoek komen.

Ik vond het echt geweldig om in de huid te kruipen van iemand die zo’n kort lontje heeft en iemand eerder te lijf gaat dan dat ze er een rustig gesprek mee voert. Nina is wild, ze heeft furie en is in heel veel opzichten zó anders dan ik, dat ik tijdens het schrijven van veel situaties alleen maar hoefde te denken aan wat ik niet zou doen; en dat was precies wat Nina deed. Tijdens het schrijven verraste ze me meer dan eens – Nina is één van die karakters die letterlijk een eigen leven lijkt te leiden! 😀

Toch kon ik me goed inleven in Nina, want hoewel we heel erg van elkaar verschillen, begrijp ik haar reacties en de keuzes die ze maakt maar al te goed. Misschien zit er wel een Nina in ons allemaal verborgen… 😉

 

Een lesdag op de Somnus Academie

Het leuke aan Nachtwandelaar, was dat ik het verhaal nu kon benaderen vanuit het oogpunt van iemand die daadwerkelijk een leerling is op de Somnus Academie en wordt opgeleid tot Uitdrijver – en dat is heel anders dan hoe het er voor Jodi, een Slaapwandelaar, aan toegaat.

Nina krijgt les in Lichtspreuken; één van de belangrijkste lessen waarin de leerlingen de lichtspreuken worden geleerd die de Uitdrijvers gebruiken om Nachtsluipers te bestrijden. Hier worden veel lessen aan besteed.

Daarnaast krijgt ze echter ook Theorie, want zelfs Uitdrijvers in opleiding moeten zo nu en dan een tekstboek openslaan. Tijdens deze lessen leren leerlingen alles over wat het is om een Uitdrijver te zijn en aan welke regels je je moet houden; maar vooral ook over Nachtsluipers en alle gevaren.

En de jonge Uitdrijvers wordt geleerd om te vechten. Ook hier krijgen ze dagelijks les in, ze moeten regelmatig met elkaar sparren om te oefenen, en juist deze scènes waren heel belangrijk en kenmerkend voor Nachtwandelaar, want tijdens deze scènes kon ik Nina’s karakter goed naar voren laten komen.

Samen met Nina ontdekte ik steeds meer over hoe het leven op een Uitdrijveracademie verloopt, wat waardevolle informatie is voor de  vervolgdelen binnen de Insomnia Saga… 🙂

 

Bookpage_Nachtwandelaar

 

Nieuwe en bekende gezichten

Aangezien ik Nina verder uit kon diepen in Nachtwandelaar, moest ik na gaan denken over hoe en waarom ze over straat is gaan zwerven, en zo ontstond haar familie. Haar vader, professor Albert Lavigne, kwam tot leven en Nina blijkt zelfs een oudere zus, genaamd Elisa, te hebben gehad.

Het was leuk om een aantal flashbacks te kunnen beschrijven over Nina’s familie, thuissituatie en kindertijd. Nina is pas dertien jaar oud in Nachtwandelaar, maar je leest met terugwerkende kracht dat ze zoveel heeft meegemaakt, dat ze op jonge leeftijd eigenlijk veel te snel volwassen heeft moeten worden.

Behalve nieuwe verhaallijnen en personages, kwamen er echter ook bekende gezichten terug in Nachtwandelaar! Aiden Somnus speelt (vanzelfsprekend) een sleutelrol, zelfs Kay komt nog een paar keer voorbij en verder nog wat docenten die je in Insomnia hebt leren kennen, zoals Douglas Armstrong en Martha Bates. Het was leuk om al deze karakters te bekijken vanuit Nina’s oogpunt!

Het belangrijkste bekende gezicht in dit boek, echter, is Owen Radcliff. In Insomnia wordt hij beschreven als Nina’s onofficiële mentor en dat hij de enige op de hele school is die Nina enigszins in de hand weet te houden. Hoe dat zo gekomen is en hoe hun band zo sterk is geworden, kon ik allemaal mooi uitdiepen in Nachtwandelaar. Ik vond het fantastisch om hun kennismaking te beschrijven en hoe Nina Owen langzaam maar zeker begint te vertrouwen. Voor mij zijn ze echt een beetje als broer en zus gaan voelen 🙂

Tot slot heb ik nog een heel nieuw karakter bedacht voor dit boek, een mysterieuze jongen genaamd Raphael. Na twee-derde van het boek kruist Nina zijn pad en dat verandert álles. Raphael is en blijft een beetje een mysterie in dit deel, zelfs voor mij… maar zijn verhaal zal dan ook pas echt uitgewerkt worden in het vervolgdeel.

 

Eén maand werk

Nachtwandelaar is natuurlijk een novelle – het is een boek geworden van zo’n 160 bladzijdes – en het schrijven ervan kostte me niet vreselijk veel tijd. Na een maand had ik het manuscript staan, maar ik kan me herinneren dat ik kritischer was dan ooit tijdens het schrijven! Ik bleef de hoofdstukken maar nalezen, bleef bijschaven, en ook in de rode draad heb ik meer dan eens aanpassingen gedaan en extra scènes toegevoegd.

Toch maakte dat het schrijven van dit boek extra leuk! Het verhaal groeide iedere dag en ik was er constant mee bezig, zelfs als ik andere dingen aan het doen was. Nina’s verhaal bleek nog veel complexer te zijn dan ik eerst dacht en ik eerst van plan was. Er zaten veel meer lagen in verborgen, maar juist dát maakte het zo interessant!

Ik vond het gaaf, want met Nachtwandelaar kreeg ik echt de ruimte om de wereld van de Insomnia Saga nog veel beter uit te diepen! 😀

In november 2017, na zo’n vier weken schrijven, was ik klaar en was de eerste helft van Nina’s verhaal opgeschreven. Toch voelde het allesbehalve als een afsluiting, want Nachtwandelaar eindigt met een best pittige cliffhanger…

 

Een playlist voor een donker verhaal

Hoewel Insomnia veel duistere momenten kent, voelde het schrijven van Nachtwandelaar toch net ietsje donkerder. En nu ik erop terugkijk, zie en hoor ik dat ook terug in de muziek die ik heb geluisterd tijdens het schrijven!

Hier volgen een paar van de belangrijkste tracks die me hebben geïnspireerd:

 

Agnes Obel – Riverside

Dit nummer heb ik vooral gebruikt tijdens het schrijven van de flashbacks in hoofdstuk 2 en 3. Een onderhuids, maar toch mooi nummer dat perfect aansloot op de sfeer 🙂

 

Stranger Things Theme Song (C418 Remix)

Tja… De theme van Stranger Things is gewoon awesome en deze remix inspireerde me enorm!

 

Yuki Hayashi – Kimi no Chikara

Deze track was perfect voor de actiescènes in Nachtwandelaar! Het is mysterieus, episch en stoer, en het klinkt heel filmisch. Eigenlijk kan ik dit wel de main theme van Nachtwandelaar noemen, want het laat Nina’s pad, obstakels en overwinningen gewoonweg horen.

 

Really Slow Motion – Hero

Dit nummer heb ik vooral geluisterd tijdens het schrijven van de climax van het boek; met name het moment waarop Nina Owen voor het eerst in actie ziet als Uitdrijver. Hij is best een beetje heldhaftig, dus de titel sluit daar ook mooi op aan 😉

 

Cliffhanger

Als je Nachtwandelaar hebt gelezen, weet je inmiddels dat het boek eindigt met een cliffhanger. In feite worden er op het eind van Nachtwandelaar alleen maar meer vragen opgeroepen, dan dat er vragen worden beantwoord. Er zijn een hoop losse eindjes…

Nu ik deze behind the scenes blogpost schrijf, ben ik hard bezig met het schrijven van het vervolg, Lichtwandelaar. Ik ben inmiddels bezig met de laatste hoofdstukken en hoe verder ik kom, hoe enthousiaster ik word over het schrijven ervan, want steeds meer vragen worden beantwoord en het verhaal wordt nóg verder uitgediept! Nina zal nog voor een hoop uitdagingen komen te staan en ik hoop dat jullie ernaar uitkijken om het te lezen! Lichtwandelaar verschijnt in 2019.

 

Dit was een kijkje behind the scenes van Nachtwandelaar! Het schrijfproces verliep een stuk rustiger dan dat van Insomnia, zonder de druk van een wedstrijd en een tijdslimiet. Dat maakte het echter niet minder intens, want juist vanwege de duistere ondertoon hield het schrijven van dit verhaal me echt in zijn greep. Bovendien schreef ik het in de periode van oktober/november, de dagen werden steeds korter… en dat deed me toch meer dan eens bezorgd naar buiten kijken, zoekend naar ronddwalende Nachtsluipers… 😉

Volgende week zal er een ander artikel verschijnen; namelijk de allereerste Insomnia Saga Special! Ik zal uitweiden over de lichtspreuken die de Uitdrijvers gebruiken om de Nachtsluipers te bestrijden. Lees mee, en misschien vind jij wel de Uitdrijver in jou! 😀

 

Tot volgende week!

– Lynn

 

Abonneer je op dit blog om de komende drie weken geen Insomnia Saga Special te missen! (Zie de abonneer-knop aan je rechterhand, boven de “blog categorieën” onderaan!)

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 7 comments