achter de schermen

Schimmenstof BEHIND THE SCENES

Schimmenstof BEHIND THE SCENES

Na de release van ieder boek dat ik uitbreng, deel ik altijd een behind the scenes blogpost waarin ik meer vertel over het schrijfproces achter het boek — en de schrijfervaring.

Vandaag vertel ik jullie over het werk achter de schermen van Schimmenstof; het zesde en laatste deel van de Schimmenwereld Serie! 🙂

 

• Jarenoude aantekeningen

Halverwege november 2018 begon ik Schimmenstof te schrijven, maar voordat ik ook maar de eerste letter op papier zette, zocht ik eerst al mijn notitieboekjes bij elkaar om mijn aantekeningen te verzamelen. Ze stonden verspreid over maar liefst 3 schriftjes (ik heb een systeem. Echt.) en er zaten aantekeningen bij die al zeker 2 jaar oud waren!

Dit vond ik heel apart om terug te lezen – ik realiseerde me toen pas weer hoe lang de Schimmenwereld Serie me al in de ban hield… en vooral ook hoe sommige ideeën al die tijd hetzelfde waren gebleven; mijn visie voor dit laatste deel was niet veranderd.

Ik verzamelde de oude en nieuwe aantekeningen bij elkaar in een tekstdocument en ging weer te werk zoals ik altijd doe: om mijn overload aan inspiratie overzichtelijk te houden, probeer ik altijd mijn notities voor een boek in te delen in stukjes. Zo heb ik kopjes genaamd “scène ideeën”, “algemene info”, “karakter info”, “plot twists”, én ik deel de wat specifiekere aantekeningen in op volgorde — de opening van het boek, het middenstuk, de climax en de afwikkeling.

Toen ik eenmaal orde had geschept in de chaos (want nee, brainstormen doe je niet in chronologische volgorde; bij mij werkt dat in elk geval niet zo, waardoor al mijn aantekeningen door elkaar heen staan 😛 ), was het tijd om de rode draad van het boek te gaan schrijven.

 

Schimmenstof BTS_1

 

• Begin, middenstuk, climax, einde

Dit zei ik hierboven ook al, maar zo deel ik mijn boeken altijd in — en zo heb ik dus ook Schimmenstof geschreven. Eerst heb ik een grove rode draad geschreven die uit zo’n 10 punten bestond van de grootste gebeurtenissen die plaats moesten vinden.

Daarna heb ik een gedetailleerde rode draad geschreven voor de eerste zoveel hoofdstukken, en toen begon ik officieel aan het schrijven van het boek.

Het startschot was afgevuurd. De finale van de Schimmenwereld Serie begon.

 

• Eng? Of gewoon awesome?

Het laatste deel schrijven van een serie. Dat is totaal anders dan gewoon een vervolgdeel; alles, echt álles, hangt immers af van het laatste boek. Het is de finale. Alle losse eindjes moeten bij elkaar komen. Karakters moeten de allerzwaarste proef doorstaan en een laatste groei doormaken. Er moet genoeg actie en spanning in zitten. Je wil je lezers niet teleurstellen. Alles… Alles moet gewoon kloppen. Alles moet gewoon perfect zijn. Je wil dat je lezers je boekenserie — waar je zoveel tijd en moeite in hebt gestopt, je bloed, zweet en tranen — afsluiten met een tevreden gevoel. Alles. Alles moet goed zijn. ALLES MOET—

No pressure 😉

Haha, nee, je moet wel weten waar je aan begint als je een boekenserie gaat schrijven, denk ik xD Nu is de Schimmenwereld Serie niet de allereerste reeks die ik ooit geschreven heb — hiervoor had ik al twee series afgeschreven, een vier-delige serie en een trilogie, die (GELUKKIG) nooit zijn uitgegeven (maar wel op een dag herschreven gaan worden en alsnog uitgegeven zullen worden, maar dat is — letterlijk — een ander verhaal).

Hoe dan ook, of je nu al wat “ervaring” hebt of niet, het afschrijven van iedere serie is een totaal andere ervaring — en de Schimmenwereld Serie was toch anders, omdat dit natuurlijk een gepubliceerde boekenreeks is.

Maar was ik nou echt bang tijdens het schrijven?

Nee. Eigenlijk niet.

De maanden ervoor misschien wel een beetje; het voelde als zo’n groot project, een soort berg… die ik eigenlijk nog niet wilde beklimmen omdat… nou ja, omdat ik eigenlijk nog geen afscheid wilde nemen van de Schimmenwereld Serie. Ik denk dat ik daar nog wel het “bangste” voor was 😉

Toch was het echt tijd om het boek te gaan schrijven en toen ik november 2018 aan het boek begon, verdween ieder beetje nervositeit. Voor ik het wist zat ik helemaal in het boek, ik had alles al helemaal uitgedacht en wist precies waar ik het verhaal naartoe wilde hebben en hoe ik de serie af wilde sluiten.

Dus nee, het schrijven van Schimmenstof was niet eng — het was ronduit awesome.

 

Bookpage_Schimmenstof

• Dinah

Eén van de redenen daarvoor was het schrijven vanuit Dinah’s oogpunt. Ik kan me nog herinneren dat ik het in deel 3, Schimmenvlucht, best een uitdaging vond om vanuit haar perspectief te schrijven. Ze is een duister karakter, cynisch, achterdochtig, ze heeft er problemen mee anderen te vertrouwen en een enorm groot verantwoordelijkheidsgevoel, en hoewel ze aan de ene kant ontzettend zelfverzekerd is, heeft ze aan de andere kant toch veel twijfels over zichzelf.

Met het schrijven van Schimmenstof had ik haar stem zo weer te pakken — met de openingszin van hoofdstuk 1 was ze er alweer. Ze stond op papier, ze zat in mijn hoofd, en tijdens het schrijven dacht ik zoals Dinah en bekeek ik de (Schimmen)wereld vanuit haar ogen. En omdat Dinah toch wel heel anders is dan ik, vond ik dat echt heel verfrissend 😀

Zonder echt spoilers weg te geven, moet ik toch zeggen dat Dinah’s stem verandert door het boek heen. Aan het eind van Schimmenstof klinkt en voelt Dinah heel anders dan ze aan het begin van het boek deed. Voor mijn gevoel maakt Dinah een enorme groei door als karakter — en misschien klinkt dit een beetje gek omdat ze een fictief personage is, maar ik ben eigenlijk heel trots op Dinah en wie ze is geworden 🙂

 

• Intens, een break, herinneringen

Het is best moeilijk om te vertellen over het schrijfproces achter dit boek zonder spoilers te geven, maar ik kan wel zeggen dat Schimmenstof héél intens is geweest om te schrijven. Hoewel de serie per deel al steeds donkerder en grimmiger werd, spande dit laatste deel de kroon — vanaf hoofdstuk 1 zat er voor mij al een zware, duistere sfeer in, die per gebeurtenis alleen maar heftiger werd.

Dit maakte het schrijven van Schimmenstof vrij vermoeiend — daarom nam ik in december 2018 even een kerst-break. Maar in januari stond ik alweer te popelen om verder te schrijven en kroop ik terug in Dinah’s huid.

De hele maand schreef ik non-stop aan het boek; januari was een koude, koude maand, en het sneeuwde zelfs! Ik heb meerdere wandelingen door de sneeuw gemaakt tijdens het schrijven van Schimmenstof, en gek genoeg zijn dat weer hele gave herinneringen die ik dus voor altijd zal koppelen aan dit boek 🙂

Als ik nu dus terugkijk op het schrijfproces, denk ik aan wegen bedolven onder sneeuw, witte laagjes op de boomtakken, knerpende voetstappen en winterse magie. Hoe awesome is dat? (Dan te bedenken dat het boek zich in hartje zomer afspeelt. Ah well. Details.)

 

• De climax

Eén van de stukken in het boek die het meeste indruk op me heeft gemaakt, is de climax. Hij duurt lang, heel lang, en is onderverdeeld in meerdere “fases”. In dit stuk van het boek wordt Dinah tot haar grenzen gedwongen en moet ze echt alles van zichzelf geven.

Dit was echt heel heftig om te schrijven — en ik vond het ronduit geweldig.

 

• De playlist

Yes! Muziek — dat is echt mijn allergrootste inspiratiebron tijdens het schrijven van al mijn boeken. Het helpt me om echt in een andere wereld te duiken, en dit was ook weer het geval bij Schimmenstof. Hieronder deel ik een aantal nummers waar ik het meeste naar heb zitten luisteren tijdens het schrijven van dit laatste deel van de Schimmenwereld Serie:

 

TAEMIN — Under My Skin

Dit nummer hoorde ik voor het eerst toen ik met de voorbereidingen van Schimmenstof bezig was en WAUW, de sfeer van deze track sloot gewoon perfect aan bij het boek. Dit is één van de main themes geworden tijdens het schrijven 🙂

 

Abel Korzeniowsky — Joan Clayton

De Penny Dreadful soundtrack heeft me sinds Schimmenlied (deel 1) al geïnspireerd tijdens het schrijven van de Schimmenwereld Serie. Het is nogal duistere en tragische muziek, maar zó mooi.

 

Andew Skeet & Matthew Nicolson — Such Sweet Sorrow

Een prachtig nummer voor de wat zachtere momenten in Schimmenstof~

 

Thomas Bergerson — Dear Mr. Alien

Ah, dit nummer. WAUW. Het is de theme song geworden van een nieuw karakter dat in dit boek verschijnt, genaamd Kalene. Als je haar hebt ontmoet in het boek en haar scènes hebt gelezen, denk ik dat je wel moet kunnen horen waarom dit nummer me zo heeft geïnspireerd 😉

 

Park Hyo Shin — The Other Day

Deze heb ik op repeat gehad tijdens de laatste hoofdstukken van de climax 🙂

 

• Het laatste hoofdstuk

Ik wil eigenlijk nog een leuk feitje noemen over het allerlaatste hoofdstuk van Schimmenstof!

In oktober 2016 begon ik aan de Schimmenwereld Serie en ergens in december wist ik al dat het zes delen gingen worden. En toen, in december 2016, had ik al een idee voor de slotscène voor Schimmenstof.

Goed, dat soort ideeën kan ik wel eens vaker hebben voor een serie, maar in veel gevallen is er dan door de tijd zoveel veranderd aan een serie, dat mijn eerste idee voor het einde meestal niet meer aansluit op hoe het uiteindelijk is geworden.

Deze keer was dat anders. De slotscène die ik toen al in gedachte had, is uiteindelijk ook de echte slotscène van het boek geworden. En dat vind ik eigenlijk best heel bijzonder; het feit dat mijn gevoel voor deze serie en mijn visie voor het verhaal dus nooit is veranderd 😀

 

• Van manuscript naar boek

In februari 2019 schreef ik Schimmenstof en de twee bonusverhalen (Schimmen en Papier en Schimmen en Zielen) af, en de maanden daarna volgde redactieronde na redactieronde.

In juni zetten mijn redactie-team en ik de laatste puntjes op de “i”, en was het daarna tijd om het boek op te gaan maken! Schimmenstof is een boek geworden van 625 bladzijdes, en daarmee het allerdikste boek van de Schimmenwereld Serie.

 

Bij deze wil ik graag Kiyo, mijn partner-in-books, ontzettend bedanken: Je bent betrokken geweest bij de redactie, je hebt me — zoals gewoonlijk — weer geholpen er een écht boek van te maken, én je hebt een prachtige, prachtige, boektrailer gemaakt die perfect aansluit op het boek. De Schimmenwereld Serie had niet geweest wat het is zonder jou. YOU ROCK!

Ook wil ik alle leden van mijn redactieteam bedanken; dankzij jullie is ieder boek nog beter geworden, waardoor ik mijn lezers de beste leeservaring kan bieden. Dank jullie wel 🙂

 

• Schimmenstof: HET BOEK

En daar was hij dan eindelijk: na al dat harde werk, kreeg ik mijn eigen hardcover editie van Schimmenstof thuisgestuurd:

 

img_0796

 

Wauw.

Ik werd er gewoon even helemaal stil van; het was zo’n onwerkelijk gevoel om het allerlaatste deel van de Schimmenwereld Serie in handen te houden. Want dit is het dan. Het einde. Het einde van een project, een avontuur, een verhaal. Zes boeken in totaal.

 

Schimmenstof BTS_2

Met de Schimmenwereld Serie heb ik mijn debuut gemaakt als auteur en ik kan eigenlijk niet geloven dat we alweer 2 jaar verder zijn — hoewel er aan de andere kant voor mijn gevoel eigenlijk nog veel meer jaren zijn verstreken.

Het was ronduit te gek om aan de Schimmenwereld Serie te werken; ik heb genoten van ieder deel en ieder moment. Sinds het eerste deel had ik al het gevoel dat deze serie bijna zichzelf schreef; bizar genoeg heb ik met deze serie nooit het idee gehad dat ik vastzat, of dat ik er vreselijke moeite voor moest doen om de verhaallijnen in goede banen te leiden. De karakters leidden zo’n beetje een eigen leven en ieder idee dat ik had, leek telkens perfect in de puzzel te passen. Het schrijven van de Schimmenwereld Serie was een geweldige en bijzondere ervaring voor mij 🙂

De publicatie van het laatste deel, Schimmenstof, heeft voor mij een dubbele betekenis: aan de ene kant sluit ik iets af. Ik sluit dit project af én Schimmenstof is overigens ook het laatste Nederlandstalige boek dat ik uitbreng. En daar komt de dubbele betekenis — het kondigt voor mij namelijk ook een volgende stap aan, een nieuw begin: vanaf nu zal ik mijn boeken internationaal en dus Engelstalig uit gaan brengen. Super spannend dus!

Dit betekent dus ook dat de Schimmenwereld Serie op een dag (de bedoeling is binnen afzienbare tijd) ook een Engelse release zal krijgen als the Phantom World series. Om eerlijk te zijn heb ik daar nu al grootse plannen voor 😉

 

Hierbij sluit ik dit kijkje achter de schermen van Schimmenstof af; ik hoop dat jullie het interessant en leuk vonden om te lezen hoe het schrijven van dit boek voor mij was! En… natuurlijk hoop ik ook ontzettend dat jullie het boek met net zoveel plezier zullen lezen of al gelezen hebben, als waarmee ik het boek heb geschreven. Ik hoop dat het aan al jullie verwachtingen voldoet.

 

Heel erg bedankt voor het lezen van dit artikel! Heb je vragen? Wil je iets kwijt? Laat gerust een berichtje achter 🙂

— Lynn

 

Wil je meer en heb je de andere behind the scenes misschien gemist? Check dan vooral:

Schimmenlied BEHIND THE SCENES #1
Schimmenlied BEHIND THE SCENES #2
Schimmendans BEHIND THE SCENES
Schimmenvlucht BEHIND THE SCENES #1
Schimmenvlucht BEHIND THE SCENES #2
Schimmendroom BEHIND THE SCENES
Schimmenstad BEHIND THE SCENES

 

 

 

 

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 8 comments
Schimmenstad BEHIND THE SCENES

Schimmenstad BEHIND THE SCENES

Zoals ik voor al mijn boeken doe, heb ik ook voor het vijfde deel van de Schimmenwereld Serie, Schimmenstad, een behind the scenes artikel geschreven!

Schimmenstad verscheen op 1 december 2018 als hardcover, paperback en eBook in de online winkels. Nu, twee en een halve maand na de release, leek het me leuk om iets te vertellen over het schrijfproces achter het boek.

No worries, zelfs al heb je Schimmenstad nog niet gelezen… dit artikel is spoiler vrij 😉

 

Schimmenstad BTS_1

 

• Blaze

Blaze is de hoofdrolspeler uit het tweede deel van de Schimmenwereld Serie, Schimmendans. We leerden hem kennen als een jongen van zeventien die bekend stond om zijn talent als breakdancer — maar wat bijna niemand wist, was het geheime dubbelleven dat hij leidde als medium: hij communiceerde dagelijks met geesten, engelen en demonen.

Dat is nog steeds niet veranderd in deel 5. Blaze houdt zijn dubbelleven nog altijd geheim, maar in dit deel begint dat alsmaar moeilijker te worden.

Het schrijven van Schimmenstad was echt een uitdaging én heel verfrissend! In deel 3 kwam Dinah aan het woord en in deel 4 stal Lily weer de show, maar zij zijn allebei op een andere — en nog diepere — manier verbonden met de Schimmenwereld. Blaze daarentegen is gewoon een mens, die leeft in de gewone wereld.

Met dit boek ging ik nog dieper in op Blazes leven; zijn verleden, maar ook de dingen waar hij dagelijks mee te maken heeft. Ik moet zeggen dat het brainstormen voor dit boek echt héél interessant was, omdat ik toch voor wat “technische” dingetjes kwam te staan waar Blaze tegenaan loopt, zoals:

• zijn beste vriend en begeleider, Eli, is een wezen van de Schimmenwereld en dus onzichtbaar voor andere mensen
• en… hetzelfde geldt voor Blazes vriendin, Saffron

Tja. Dat ís lastig, toch?

Daarnaast begint Schimmenstad ook nog eens op de dag dat Blaze zijn diploma-uitreiking heeft gehad; hij heeft de middelbare school afgemaakt en dat betekent natuurlijk maar één ding: Het begin van je nieuwe leven.

Maar gezien zijn dubbelleven als medium, ontdekte ik al snel dat het niet makkelijk kon zijn voor Blaze om aan zijn toekomst te werken — want hoe combineer je een baan of je carrière met een leven waarin je Schimmen moet helpen over te gaan naar het hiernamaals en je regelmatig in aanraking komt met de Wakers; demonen?

Dat is een vraag die maar weinig mensen aan zichzelf hoeven te stellen, hè? Maar het was Blazes vraag en ik moest daar een antwoord op vinden. Maar allereerst wilde ik zijn struggle beschrijven, voordat hij dat antwoord vond.

 

• Licht en duisternis; goed en kwaad

Hoewel Schimmendans Blaze al voor flink wat uitdagingen stelde, deed Schimmenstad dat nog veel meer. In deel 2 lees je al dat Blaze soms worstelt met een balans te vinden tussen licht en duisternis, maar in deel 5 moet hij een waar gevecht leveren.

Eli en Saffron proberen Blaze buiten de oorlog in de Schimmenwereld te houden, maar in Schimmenstad raakt hij er tegen zijn wil toch bij betrokken. Blaze komt in aanraking met de Verlossers, de vijanden van zijn vrienden, en wordt met vragen geconfronteerd waar hij het antwoord niet op weet:

Wat is goed en wat is kwaad?

De Verlossers zijn ervan overtuigd dat alle Wakers slecht zijn. Maar is dat écht mogelijk? Kan je stellen dat de ene bevolkingsgroep honderd procent slecht is en de andere honderd procent goed?

Eigenlijk is dit een kwestie die ook in het echte leven constant speelt en veel van ons toch wel vaak bezighoudt, denk ik. Ik vond het fijn dat ik deze vragen kon verwerken in mijn boek, weliswaar met een fantasy-twist, en dat Blaze op zoek ging naar het antwoord.

Zonder spoilers weg te geven, kan ik wel zeggen dat Blaze er op een bepaald punt achterkomt dat de antwoorden op al deze vragen allesbehalve zwart-wit zijn, maar eerder uit heel veel grijswaardes bestaan…

Ik vond het echt fantastisch om dit te schrijven en te merken hoeveel Blaze groeit in dit boek; hij leert veel lessen, soms op de harde manier, maar hij komt er sterker uit dan ooit 🙂

 

Schimmenstad BTS_2

 

• Het schrijfproces

Ja, oké, misschien klink ik voor jullie als een soort plaat die blijft hangen, maar ik zeg het toch maar weer: ik heb enorm genoten van het schrijven van Schimmenstad. Dit deel van de serie voelde donkerder dan de voorgaande boeken, maar ik denk dat dat vooral komt omdat je door Blaze in aanraking komt met hele reële vragen en problemen, die ook van toepassing zijn op je eigen leven, denk ik. Dat maakte het werken aan dit boek heel intens.

Oh, en dan nog wat: tijdens Schimmenstad merkte ik ook dat ik begon te groeien als schrijfster. Ik was namelijk akelig kritisch op mezelf. Nu ben ik dat altijd wel al geweest (soms drijf ik mezelf tot waanzin, maar ach, het hoort erbij), maar ik merkte dat het erger begon te worden.

Echter niet op een negatieve manier! Ik wilde gewoon de allerbeste versie schrijven van dit boek en met name tijdens de eerste 10 hoofdstukken, had ik in de eerste versie van het manuscript een paar puntjes zitten die ik niet zo lekker vond lopen. Vroeger had ik dan misschien stug door blijven schrijven, met de gedachte “Daar kijk ik later wel naar”. Voor sommige mensen werkt dit wel, maar voor mij dus niet. Dus ik bleef terugkeren naar die eerste hoofdstukken, bleef eraan sleutelen en brainstormen, totdat het voor mij wél goed voelde. En toen kon ik verder.

Voordat mijn boeken werden uitgegeven, had ik de luxe dat ik me niet zo druk hoefde te maken om lezers. Die, eh… had ik namelijk niet, afgezien van een handjevol familieleden en vrienden 😛 Maar sinds mijn schrijfcarrière in 2017 van de grond is gekomen, ben ik eigenlijk steeds “bewuster” gaan schrijven. Ieder boek dat ik schrijf, schrijf ik om uit te geven. Oftewel: ieder boek dat ik schrijf, is bedoeld voor een (groot) publiek. En ik vind dat het mijn taak als auteur is om mijn publiek het allerbeste te bieden wat ik in me heb.

Dat heb ik natuurlijk niet alleen met Schimmenstad gedaan – dat doe ik met ieder boek. Maar met Schimmenstad werd ik me pas echt bewust van deze verandering in mij 🙂

 

• Alles begon een eigen leven te leiden…

Dit verschilt nog wel eens per boek! Sommige boeken worden gewoon exact wat je vanaf bladzijde één voor ogen hebt; jij als schrijver bent in control, alles verloopt volgens plan. Maar soms… Soms heb je ook van die boeken die hun eigen leven beginnen te leiden.

Schimmenstad was zo’n boek.

En het was AWESOME.

Wisten jullie dat ik eigenlijk een héél ander eind gepland had voor dit boek? En dat de grote plottwist met Saffron in de climax in eerste instantie ook niet gepland was? Whoa — Saffron haalde echt van alles overhoop met haar actie, maar ik vond het gewoon té cool (en ja, oké, dramatisch) om het niet in het boek te verwerken.

Dus toen ik de climax aan het schrijven was, heb ik tussendoor meerdere brainstormsessies gehouden om sommige dingen opnieuw uit te denken. Hierdoor verschoven er allerlei verhaallijnen, vooral voor deel 6, maar toen ik het eenmaal had uitgedacht en weer op een rijtje had staan… wauw.

In het voorwoord van Schimmenstad zei ik het al: in dit boek gingen de karakters écht een eigen leven leiden en maakten ze keuzes die zelfs míj van tijd tot tijd verrasten 😉 En dat vind ik geweldig, want zo worden de karakters alleen maar realistischer om over te schrijven.

 

• De playlist

Als je mijn behind the scenes artikels gelezen hebt, weet je inmiddels wel dat muziek één van mijn grootste inspiratiebronnen is tijdens het schrijven. Daarom vind ik het dus altijd leuk om een paar van mijn favoriete tracks te delen die ik regelmatig heb geluisterd tijdens het schrijven van een boek.

Dit is een mini-selectie van mijn playlist voor Schimmenstad:

 

Yair Albeg (from Demented Sound Maffia) — Chasing Inspiration

Sinds deel 2, Schimmendans, is dit al mijn main theme geweest van Blaze. Deze track past gewoon perfect bij hem. Het is stoer, sterk en hoopvol. I love it 🙂

 

Laura Brehm — Parallel

Natuurlijk zaten er ook rustigere — en romantische — momenten in Schimmenstad. Dit nummer luisterde ik met regelmaat wanneer ik over Blaze en Saffron schreef! Dit liedje heb ik ook veel gebruikt tijdens het schrijven van de twee bonusverhalen waarin Saffron aan het woord komt.

 

Nick&Sammy — Far Away

Eigenlijk… heb ik dit nummer met name geluisterd tijdens het tweede bonusverhaal — Schimmen en Maanlicht — maar tijdens de correctierondes van Schimmenstad is dit ook een theme geworden van het boek 😀 Ik vind het een geweldig nummer~

 

John Paesano — I’m Sorry

Dat ik naar de soundtack heb geluisterd van The Death Cure… kan wel eens iets te maken hebben met het feit dat ik, tijdens het schrijven van Schimmenstad, naar deze film in de bioscoop ben geweest 😉 Ik vond de muziek echt amazing en het inspireerde me enorm; dit nummer heb ik vrijwel constant op repeat gehad tijdens het schrijven van de grote eindstrijd/de climax van Schimmenstad!

 

John Paesano — Goodbye

En nog een nummer van dezelfde soundtrack — deze heb ik met name geluisterd tijdens Blazes gesprek met zijn ouders (als je het boek hebt gelezen, weet je vast wel welk punt in het verhaal ik bedoel~) én de laatste paar hoofdstukken 🙂

 

• Een mix van oude en nieuwe ideeën

In oktober/november 2016 schreef ik het eerste deel van de Schimmenwereld Serie en sindsdien ben ik vrijwel constant aan het brainstormen geweest voor deze serie. Eind 2016 had ik zelfs al een ruw plan gemaakt voor alle vervolgdelen — hoewel ik toen pas net deel 2 had geschreven, wist ik al wat er o.a. in deel 5 zou gebeuren.

Sommige verhaallijnen en plottwists die ik toen had verzonnen, zijn ook daadwerkelijk in dit boek gekomen! Dat vond ik zó gaaf. Na ruim een jaar er alleen maar over na te hebben gedacht, mocht ik sommige scènes dan ook daadwerkelijk eindelijk gaan schrijven.

Maar, zoals ik hierboven vertelde, kreeg ik tijdens het schrijven ook een heleboel nieuwe ideeën en ik vond het te gek om al die oude plannen en nieuwe invloeden bij elkaar te zien komen.

Het schrijven van Schimmenstad was awesome. Ik moet überhaupt toegeven dat ik een zwak heb voor Blaze en Saffron én ik het te gek vind om vanuit Blazes oogpunt te schrijven. Misschien omdat hij een jongen is, en ik voornamelijk vanuit het oogpunt van meisjes schrijf. Zijn stem is verfrissend en ik houd van zijn no nonsense houding. 😉

 

Schimmenstad schreef ik af in februari 2018 en in december 2018 kwam het boek uit; in november ontving ik mijn eigen exemplaar van de hardcover en ik was best een beetje flabbergasted vanwege de dikte van het boek! (IT’S HUUUGE, PEOPLE!)

Het gevoel dat me echter vooral overviel toen ik Schimmenstad in mijn handen hield, was trots… én de verbazingwekkende realisatie dat ik, twee jaar na het beginnen aan deze serie, opeens bijna het eind begon te naderen. Schimmenstad is het één na laatste boek van de Schimmenwereld Serie, en ik geloof dat de betekenis daarvan op dat moment pas echt tot me doordrong.

Met het schrijven van Schimmenstad heb ik weer een fantastische ervaring opgedaan; het is een avontuur dat ik nooit meer zal vergeten 🙂

 

Dit concludeert het behind the scenes artikel van Schimmenstad! Ik hoop dat jullie het met plezier hebben gelezen — en, als je het boek hebt gelezen, je echt het gevoel hebt een kijkje achter te schermen te hebben gekregen!

 

Wil je meer en heb je de andere behind the scenes misschien gemist? Check dan vooral:

Schimmenlied BEHIND THE SCENES #1
Schimmenlied BEHIND THE SCENES #2
Schimmendans BEHIND THE SCENES
Schimmenvlucht BEHIND THE SCENES #1
Schimmenvlucht BEHIND THE SCENES #2
Schimmendroom BEHIND THE SCENES

 

>>> Het zesde en laatste deel van de Schimmenwereld Serie, Schimmenstof, zal als hardcover, paperback en eBook dit jaar in de zomer verschijnen <<<

 

Na de release van Schimmenstof zal ik natuurlijk ook weer een uitgebreid behind the scenes artikel delen!

 

Ontzettend bedankt voor het lezen van dit artikel! Als je vragen hebt of gewoon iets kwijt wil, laat gerust een berichtje achter. Ik hoor graag van jullie! 😀

– Lynn

 

• PS. Schimmenstad-recensie bij Veronique’s Boekenhoekje!

Alsof het zo moest zijn, is er vandaag een recensie voor Schimmenstad online gekomen… en hij is zó prachtig, dat ik er helemaal stil van werd toen ik ‘m las vanmorgen! Het is een spoiler-vrije review. Lees ‘m op Veronique’s Boekenhoekje!

 

>>> SCHIMMENSTAD IS TE KOOP ALS HARDCOVER, PAPERBACK EN EBOOK! KLIK HIER EN CHECK DE SHOP-PAGINA VOOR PRIJZEN EN DIRECTE LINKS NAAR DE WINKEL(S)! <<<

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 6 comments
Schimmenvlucht BEHIND THE SCENES #2

Schimmenvlucht BEHIND THE SCENES #2

Dit is het tweede deel van de Schimmenvlucht BEHIND THE SCENES blogpost! Heb je de eerste nog niet gelezen? Lees het hier!

In de vorige editie heb ik verteld over het vinden van Dinah’s stem en de worldbuilding. In deze BEHIND THE SCENES editie zal ik meer vertellen over het schrijfproces, Eli’s verhaal en de grote plotwending in de climax – daarnaast deel ik ook nog een playlist!

[SPOILER WAARSCHUWING: Als je de eerste twee delen, Schimmenlied en Schimmendans EN dit boek, Schimmenvlucht, nog niet gelezen hebt, kan deze blogpost spoilers bevatten! Lees verder op eigen risico…]

 

• Eli’s verhaal

Dat Eli’s verhaal verweven zou zijn met het verhaal van Dinah, dat wist ik al sinds het eerste deel, Schimmenlied. Ik vond het dus heel spannend om het uiteindelijk uit te mogen schrijven… en toch ook een tikje pijnlijk.

Dinah ziet Eli ten onrechte als de bad guy, ze beschuldigt hem ervan dat hij haar verraden heeft – en hoewel Eli zelf de waarheid weet en Dinah duidelijk probeert te maken dat hij haar helemaal niet in de steek heeft gelaten, in elk geval niet met opzet, voelt hij zich toch schuldig.

Eli is sinds Schimmenlied al één van mijn favoriete karakters om over te schrijven, dus het was op sommige momenten best moeilijk voor me om hem te bekijken vanuit Dinah’s oogpunt en hem niet altijd even vriendelijk te behandelen, om het zachtjes uit te drukken. Ik geloof dat ik tijdens het schrijven ongeveer net zo gefrustreerd raakte als Eli tijdens de scènes dat hij probeert tot Dinah door te dringen! 😉 Maar de flashbacks en de scène dat hij Dinah eindelijk de waarheid kan vertellen – en ze hem begint te geloven – dat vond ik heerlijk om te schrijven.

Maar Eli is natuurlijk ook een persoon op zichzelf, dus behalve zijn tragische liefdesverhaal met Dinah, moest ik ook een achtergrond voor hem verzinnen; hoe was zijn leven als medium, hoe is hij zo vroeg al gestorven?

In eerste instantie was het mijn idee om Eli een heel stuk ouder te maken – minstens honderd jaar, dus hij zou al een eeuw geleden gestorven zijn. Uiteindelijk heb ik dit niet gedaan. Op de één of andere manier voelde het gewoon niet goed. Hoewel Eli heel wijs en evenwichtig overkomt, heeft hij toch nog iets jeugdigs en zag ik hem meer als een jongen die uit de moderne tijd komt.

Zo is het verhaal met zijn broertje, Joshua, ontstaan. Het beschrijven van deze verhaallijn in Schimmenvlucht was al tragisch genoeg, maar ik moet zeggen dat het uitschrijven ervan in het korte bonusverhaal Schimmen en Vleugels (over een paar dagen te koop samen met de Schimmenvlucht hardcover, paperback én eBook editie) wel heel wat zwaarder viel. Soms vraag ik me af waarom ik zulke tragische verhaallijnen verzin, als ik weer eens snikkend achter mijn laptop zit… 😛

Op deze manier is Eli’s karakter stukje bij beetje completer geworden. In Schimmenlied leerde ik hem kennen, in Schimmendans begon hij al te groeien, maar voor mijn gevoel is hij pas écht tot leven gekomen in Schimmenvlucht. En dat is precies één van de dingen die ik zo geweldig vind aan schrijven: om karakters te schapen die voelen als mensen van vlees en bloed.

 

• De plottwist [SPOILER WAARSCHUWING]

Ah ja, de grote plottwist: Dinah blijkt de Necromancer te zijn.

Dit wist ik natuurlijk al voordat ik aan Schimmenvlucht begon, en het is een plottwist waar ik ruim een maand over aan het brainstormen ben geweest. Vorig jaar, november 2016, schreef ik Schimmendans af en toen was het tijd voor mij om me te gaan voorbereiden op het schrijven van Schimmenvlucht. Zoals ik in de vorige blogpost al vertelde, heb ik Schimmenvlucht geschreven in januari 2017; de hele maand december heb ik niet geschreven en alleen maar aantekeningen verzameld in mijn schrift.

Om eerlijk te zijn vind ik dit altijd één van de spannendste tijden van het schrijfproces; het opschrijven en verzamelen van ideeën, het bedenken van de plotwendingen…

Aangezien Dinah de hoofdrol speelt in Schimmenvlucht, wist ik dat ik haar karakter meer diepgang moest gaan geven. Daarnaast vond ik ook dat het tijd was om een verhaal te introduceren waar deel 4, 5 en 6 op verder konden gaan. In feite kan je wel zeggen dat het verhaal van Dinah en Eli de rode draad is van de serie sinds het eerste deel.

Eerst wist ik nog niet zo goed wat ik van plan was met Dinah. Het idee dat ze een ander wezen was, méér dan gewoon een Waker, had ik al snel, maar wat ze precies was… Nou, dat was eerst ook nog een raadsel voor mij. Eigenlijk had ik het idee dat ze zowel een Waker als een Gids was, een soort hybride, maar het lukte me niet om daar een geldige reden voor te bedenken.

Toen bedacht ik me echter dat ik een aantal weken geleden al een aantekening voor deel 4 had opgeschreven; namelijk het idee van een genootschap van Gidsen, dat alle Wakers wilde uitroeien.

En toen ontstond Mahira; de gesluierde vrouw; de profeet; de leider van de Verlossers.

Dankzij Mahira begon alles vorm aan te nemen. Ik kreeg het idee van een voorspelling, waarin ze Dinah had zien oprijzen als een ander wezen. En aangezien ik al wist dat de Verlossers de Wakers wilden uitroeien, wist ik al heel snel wat Dinah’s rol moest worden: ze moest de leider van de Wakers worden. Een sterkere vorm van een Waker, dus.

Zo werd Dinah de Necromancer.

Het schrijven van deze plotwending was GEWELDIG, ik zat daadwerkelijk met bonkend hart te typen, zo spannend was het! ;D (tja, soms leef ik me een beetje te veel in.) Wat deze plottwist extra spannend maakte, was dat ik hiermee de basis legde voor de volgende drie delen…

 

• Schimmenvlucht Playlist

Zoals jullie inmiddels weten is muziek misschien wel mijn grootste inspiratiebron tijdens het schrijven, dus ook voor Schimmenvlucht heb ik een playlist samengesteld om met jullie te delen 🙂

 

Laura Brehm – Don’t Wait (prod. by Evoke)

Dit nummer heb ik vooral geluisterd tijdens het brainstormproces!

 

Sam Kim – Who Are You

Alsof het zo moest zijn hoorde ik dit nummer voor het eerst toen ik misschien pas een week bezig was met het schrijven van Schimmenvlucht – en het voelde voor mij alsof het nummer praktisch voor mijn boek geschreven was 😉 De sfeer van het nummer sloot perfect aan op de sfeer van Schimmenvlucht.

 

Kim Kyung Hee – And I’m Here

Schimmenvlucht kent ook wat triestere momenten, vooral in de flashbacks, en daar paste dit nummer erg goed bij.

 

Kim Feel – Seongbukdong

Hoewel ik dit nummer eigenlijk voornamelijk geluisterd heb tijdens het schrijven van het bonusverhaal Schimmen en Vleugels, zal het me altijd doen denken aan Schimmenvlucht 🙂

 

Nobuo Uematsu – Aerith’s Theme (Piano Version)

Deze prachtige piano-theme is zo’n beetje het thema-nummer van Dinah en Eli geworden, voornamelijk voor de flashback scène waarin ze in het gras zitten te tekenen, op een zomerse middag 😉

 

Goblin OST – First Love

En dit is mijn tweede thema-nummer voor Dinah en Eli!

 

Keiichi Okabe – City of Commerce

Dit vond ik echt een Schimmenwereld-nummer! Een beetje spannend, mysterieus… en toch ook mooi. Precies zoals de Schimmenwereld is.

 

Goblin OST – When Time Stops

Een prachtig sfeernummer dat voor mij perfect aansloot op de Schimmenwereld.

 

Weer een onvergetelijke ervaring

Ik blijf het zeggen, maar ook het schrijven van Schimmenvlucht was weer heel intens, deze keer vooral door de duistere ondertoon, maar ook de belangrijkheid van dit deel: Schimmenvlucht is het startschot van de tweede helft van de Schimmenwereld Serie. En dat is de reden dat dit deel altijd een beetje speciaal zal blijven voor mij 🙂

 

Ik hoop dat jullie het leuk vonden om een kijkje achter de schermen van Schimmenvlucht genomen te hebben!

Als je vragen hebt over Schimmenvlucht, stel ze dan hieronder! Ik vind het ontzettend leuk om van jullie te horen, dus voel je vrij om een berichtje en/of vraag achter te laten 😀

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Dutch Book Updates, 2 comments