somnus

De Internationale Release van Insomnia; meer dan een vertaling

De Internationale Release van Insomnia; meer dan een vertaling

    “I command you, creature of the Night, to leave this body which is not yours to keep; release this body, and show your true nature.”

 

Als je mijn boek, Insomnia, het eerste deel binnen de Insomnia Saga, gelezen hebt, dan komt deze quote je vast bekend voor—al zal je hem zo in het Nederlands kennen: “Ik beveel u, wezen van de Nacht, dit lichaam te verlaten dat niet uw eigendom is; laat dit lichaam vrij en toon uw ware aard.”

Dit is een héél klein voorproefje van de Engelse versie, die eind dit jaar in de online winkels zal verschijnen. En daar wil ik in deze blogpost wat meer over vertellen 🙂

 

• Meer dan een vertaling

Toen een Engelse en dus internationale release van Insomnia ter sprake kwam, was het in eerste instantie het plan om het boek gewoonweg te vertalen, zoals eigenlijk gebruikelijk is.

In 2018 heb ik echter al een groot stuk van boek 2 geschreven, en tijdens het schrijven daarvan dook ik dieper in de verledens van Jodi zowel als die van Kay, waardoor ik de karakters alsmaar beter leerde kennen. Ik merkte dat deel 2 daardoor een “dieper” boek werd, een boek dat nergens voor terugdeinsde, met personages die voor mij heel levendig en menselijk waren. Tastbaar.

En hoewel je Jodi én Kay goed leert kennen in de originele Nederlandse versie van Insomnia, miste ik bij nader inzien net dat beetje extra diepgang—vooral voor Jodi.

Dus… ik besloot om het boek een klein beetje uit te breiden. Ongebruikelijk, weet ik.

Maar zó cool 😀

 

• So, what’s new?

Oké, dus wát heb ik precies toegevoegd aan deze versie?

Ten eerste heb ik 5 nieuwe hoofdstukken toegevoegd aan het boek. Ze spelen zich alle vijf af in Jodi’s verleden, en vertellen meer over hoe haar leven als Slaapwandelaar begon, hoe ze voor de Uitdrijver academies begon te werken en hoe dat verliep, hoe ze in aanraking kwam met discriminatie en daar zelf herhaaldelijk slachtoffer van werd, én hoe haar vriendschap met Nina tot stand kwam. (Vooral dit laatste vond ik érg leuk om te schrijven 😉 )

Ten tweede heb ik aan de originele hoofdstukken hier en daar wat extra stukjes informatie toegevoegd—informatie die je uit Nachtwandelaar kent, wat betreft de Uitdrijvers, hoe ze te werk gaan, en ook feitjes zoals Nachtsluipernesten, zodat het boek gelijk wat “completer” is.

NEDERLANDSE LEZERS, NO WORRIES! Als je Insomnia in het Nederlands al hebt gelezen en er geen zin in hebt om ‘m straks eerst weer in het Engels te moeten aanschaffen en lezen (tja, zou kunnen, toch?), en zit te wachten tot deel 2 eens een keer verschijnt (in 2020; dat staat vast), dan hoef je je geen zorgen te maken over de overstap tussen de boeken! De extra hoofdstukken en informatie die ik aan de internationale versie van Insomnia heb toegevoegd zijn slechts toevoegingen, dus geen heftige nieuwe plotwendingen die ervoor zorgen dat je niets meer zal begrijpen van deel 2 🙂

 

• Van Uitdrijver naar Summoner

Natuurlijk zal ook de terminologie anders zijn; het is immers van het Nederlands naar het Engels vertaald! Ik zal hier een paar termen op een rijtje zetten, zodat je de Engelse je alvast een beetje eigen kan maken—ik denk dat ze allemaal wel voor zich spreken, maar dan toch:

• Uitdrijver —> Summoner
• Nachtsluipers —> Nightprowlers
• Slaapwandelaars —> Sleepwalkers
• de Eeuwigdurende Nacht —> the Infinite Night

Klinkt best wel cool, hè…? 😛

 

Insomnia_APRIL'19 (INTERNATIONAL)

 

• Geen duologie, ook geen trilogie, maar een saga

Insomnia is origineel uitgegeven als het eerste deel van de Slaapwandelaar Duologie, omdat het de bedoeling was dat het slechts twee boeken zouden worden. Vervolgens werd het uitgebreid naar 3 boeken, en in januari kondigde ik nog aan dat het dus uitgegeven zou worden als de Sleepwalker Trilogy.

Maar bij nader inzien vind ik dit allemaal een beetje te rommelig en verwarrend worden, vooral omdat er ook nog eens een mini-serie naast loopt van Nina, die dan weer de Sleepwalker Mini-series heette.

Internationaal zal de serie gewoonweg gereleased worden als de Insomnia Saga. Insomnia wordt Insomnia Saga #1, Nocturne #2, Somnus #3, en Nachtwandelaar en Lichtwandelaar worden Nightwalker, Insomnia Saga #0.5 en Lightwalker wordt deel #0.6.

 

• UPDATE JUNI 2019: Na eindeloze brainstorming is besloten dat het 4 boeken worden in plaats van 3! Somnus wordt het laatste en dus vierde deel — de titel van deel 3 is voor nu nog onbekend 🙂

 

“Unlock this gate of blackness; my light, expel the darkness, and show me the way.”

 

 

• Wanneer?

De internationale release van Insomnia laat nog even op zich wachten: het boek staat gepland voor december 2019.

Aangezien eerst de release van Schimmenstof, het laatste deel van de Schimmenwereld Serie, nog komt én ik ook nog een hoop voorbereidend werk te doen heb wat betreft het nakijken van Insomnia én natuurlijk mijn website en social media geleidelijk om zal moeten gaan zetten in het Engels later dit jaar, heb ik mezelf even moeten dwingen om wat rustiger aan te doen 😉

Máár: december dit jaar verschijnt Insomnia in het Engels, en in 2020 zal sowieso het tweede deel, Nocturne, verschijnen, en niet lang daarna de Engelse releases van Nachtwandelaar en Lichtwandelaar!

 

Ik hoop dat jullie er net zo naar uitkijken als ik en, als je toch de Engelse versie van Insomnia zal lezen, je plezier zal beleven aan de nieuwe toevoegingen van het verhaal! Ik heb er zelf in elk geval van genoten om ze te schrijven en voor mijn gevoel is Jodi’s karakter er alleen maar van gegroeid, en zo is het verhaal en het concept van de Insomnia Saga nog sterker geworden 😀

Oooh, ik vind het maar spannend allemaal~

Heb je nog vragen? Laat gerust een berichtje achter 🙂

 

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Insomnia Saga, Nieuws, 8 comments
OKTOBER 2018 schrijfupdate: Grijnzende pompoenen en donkere avonden

OKTOBER 2018 schrijfupdate: Grijnzende pompoenen en donkere avonden

Wow, ik heb voor mijn doen zoveel blogartikels gedeeld de afgelopen maand, dat ik bijna mijn maandelijkse schrijfupdate was vergeten!

Maar hier is ie dan… 🙂

 

Deze diashow vereist JavaScript.

Halloween

Zoals ik in mijn update van september al had aangekondigd, heb ik deze maand veel gedaan aan Halloween! Iedere week is er een artikel verschenen over waargebeurde horrorverhalen; ik vind het altijd super gaaf om erover te lezen, maar ook om erover te vertellen!

Op 31 oktober, dus echt op Halloween, zal mijn laatste artikel verschijnen en ik kan alvast verklappen dat het een iets ander artikel zal worden… en dat het te maken heeft met het top-secret Halloween-project waar ik het vorige maand nog over had… 😉

 

Schimmenstad redactie

Ook is er deze maand achter de schermen hard doorgewerkt aan de redactie van Schimmenstad, het vijfde deel van de Schimmenwereld Serie (komt uit in december… ooh, dat duurt niet lang meer!!). De laatste redactieronde zit er bijna op en in november wordt het tijd om het boek weer publicatie-klaar te maken. Ik heb daar echt enorm veel zin in en zal jullie op de hoogte houden! 😀

De release date van Schimmenstad zal in november officieel bekend worden gemaakt! Dus… houd mijn blog in de gaten 😉

 

Somnus TIJDELIJK on-hold

Ah, Somnus. Wat een boek. No worries, het schrijven gaat hartstikke goed, maar er zijn wat onverwachtse veranderingen opgetreden in mijn plannen voor 2019 (oktober is een gekke maand voor mij geweest!). Weliswaar positieve veranderingen, maar onverwachts!

Hierdoor staat het vervolg op Insomnia tijdelijk on-hold (hoewel ik druk aantekeningen blijf maken voor het boek, want ik heb zoveel gave ideeën en het plot begint alsmaar completer te worden), omdat ik het schrijven van het zesde en daarmee laatste deel van de Schimmenwereld Serie voorrang moet geven voor een vervroegde release volgend jaar.

Ik weet dat dit allemaal heel cryptisch klinkt, maar ik kan momenteel nog even niets zeggen over de wijzigingen in mijn plannen… máár: alles wordt awesome én zodra ik het kan, zal ik jullie er alles over vertellen om meer duidelijkheid te geven 🙂

 

Korte verhalen van oktober

Als je dit blog de afgelopen maand in de gaten hebt gehouden weet je dit allang, maar ook deze maand heb ik weer een aantal korte verhalen gedeeld op Lynn’s Paper Heart. Om precies te zijn vier, allemaal in het horror genre – speciaal voor Halloween 😉

 

Op naar november!

Ik kan eigenlijk bijna niet geloven dat over twee maanden het jaar alweer voorbij is! Ik heb een hoop gedaan… en toch nog steeds niet genoeg, haha 😉 Hoe dan ook, ik begin stiekem wel al enorm uit te kijken naar kerstmis… 😀

In november zal Schimmenstad klaar gemaakt worden voor publicatie én zal ik hoogstwaarschijnlijk alvast druk gaan brainstormen voor deel 6 van de Schimmenwereld Serie… en voor het vervolg op Insomnia, natuurlijk. Dat wordt multi-tasking!

 

Bring it on, November. I’m ready for you!

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Schrijfupdates, 4 comments
SEPTEMBER 2018 schrijfupdate: happy b-day to me + Somnus, Somnus, Somnus

SEPTEMBER 2018 schrijfupdate: happy b-day to me + Somnus, Somnus, Somnus

Kan iemand me vertellen waar september is gebleven?!

Yep, de maand is wéér voorbij gevlogen… en toch heb ik meer het gevoel dat er twee maanden verstreken zijn, in plaats van slechts eentje. Gek, hè? Misschien komt dat gewoon omdat ik een hele drukke maand achter de rug heb… maar wel een hele leuke! 😀

 

Weer een jaar ouder! (En wijzer?!)

Iedereen die mijn blog volgt zal het niet ontgaan zijn; begin deze maand was ik jarig (yaaay!) en ter ere daarvan had ik een korting/boekenleggeractie georganiseerd voor Insomnia. De actie duurde een week, van 9 t/m 15 september – en echt, het is een ongelooflijke week geworden! 😉 Ik kreeg veel meer reacties dan ik had durven hopen en dat maakte me zó blij!

Het was een spannend begin van de maand 😀

 

Schrijven aan Somnus

Oké, tijdens de actieweek had ik weinig tijd om te schrijven, maar dat heb ik daarna allemaal weer ingehaald door op top-speed verder te werken aan mijn boek Somnus, het vervolg op Insomnia dat volgend jaar in 2019 zal verschijnen in de online boekenwinkels!

Ik ben inmiddels al sinds mei bezig met dit boek – wat lang is, voor mijn doen, maar ik kreeg maar niet de tijd om er full time aan te werken. Nu echter wel (lang leve planning!) en ik geniet er ontzettend van! 😀 Zoals ik in de augustus update al zei, dreigt/belooft (haha) Somnus een heel dik boek te worden, nog veel dikker dan Insomnia. Het blijkt dat ik een hoop te vertellen heb – of beter gezegd, Jodi en Kay hebben veel te vertellen 😉

Maar: het gaat goed en ik denk dat ik op de helft, of net iets over de helft, van het boek ben. Ik zal ‘m dit jaar nog afschrijven!

 

Deze diashow vereist JavaScript.

Instagram

Yep, sinds deze maand ben ik veel actiever geworden op mijn >Instagram account< !

Voorheen deelde ik er voornamelijk alleen boekquotes, maar sinds de zomer raakte ik enorm geïnspireerd door de bookstagrammers die ik telkens tegenkwam; zij maken echt de prachtigste sfeerfoto’s van boeken die ze lezen en recenseren. Dat vind ik zo gaaf!!

Dus ik moest wat gaan doen met die inspiratie en ik ben aan de slag gegaan; ik ben zelf foto’s gaan maken van mijn eigen boeken (en ook voor mijn korte verhalen, die ik op lynnspaperheart.wordpress.com deel)! En het is zó leuk; het is bijna verslavend om mee bezig te zijn, haha 😉

Als je het leuk vindt, kan je me hier vinden!

 

Korte verhalen van september

In juli en augustus heb ik even een break genomen van mijn Lynn’s Paper Heart-blog, maar sinds deze maand ben ik weer actief! In september heb ik drie korte verhalen gedeeld. Ze zijn allemaal een beetje magisch en romantisch – heel anders dan de boeken die ik schrijf… Je kan ze hier lezen!:

 

Plannen voor oktober: HALLOWEEN!

YES, we gaan naar oktober en dat betekent: Halloween!

Ik vind Halloween awesome. Als je mijn boeken hebt gelezen weet je wel dat ik een ding heb voor alles dat griezelig is – geen verrassing dus dat ik de Halloween-periode enorm inspirerend vind!

Daarom zullen allebei mijn blogs (deze en Lynn’s Paper Heart) in oktober helemaal in teken van Halloween komen te staan! Op Lynn’s Paper Heart zal ik een aantal Halloween-verhalen delen en hier zal ik Halloween-gerelateerde artikels plaatsen 🙂 Ik hoop dat jullie ze met plezier zullen lezen!

Ook ben ik momenteel nog bezig met een top-secret Halloween-project, waar ik jullie over enkele weken meer over zal vertellen… *evil laugh*

 

Oftewel: september was weer een top-maand en oktober gaat ook spannend worden! Naast al mijn Halloween-plannen, zal ik verder blijven werken aan Somnus (woohoo!) én ga ik verder met de correctierondes voor Schimmenstad, het vijfde deel van de Schimmenwereld Serie dat dit jaar nog uit zal komen in december! Mijn redactie-ninja’s zijn inmiddels klaar met lezen, dus volgende week ga ik weer aan de slag met het manuscript 😀 I LOVE IT!!!

Ik wens jullie ook allemaal een mooie oktobermaand toe!

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Schrijfupdates, 2 comments
AUGUSTUS 2018 schrijfupdate: release Schimmendroom + Somnus 2.0 + héél veel plannen

AUGUSTUS 2018 schrijfupdate: release Schimmendroom + Somnus 2.0 + héél veel plannen

Hallo allemaal!

En hier zijn we dan. De laatste week van augustus. Ik geloof dat ik hier iedere schrijfupdate mee begin, maar de weken vliegen gewoon voorbij, hè? En er blijft zoveel werk liggen om te doen… Maar wat heb ik deze maand allemaal gedaan? Dat lees je hieronder 🙂

 

Bookpage_Schimmendroom_v2

Release van Schimmendroom!

Augustus begon gelijk met een BANG! – Op de eerste van deze maand kwam namelijk het vierde deel uit van de Schimmenwereld Serie, Schimmendroom, als hardcover, paperback en eBook editie! Het was een spannende dag en ik heb leuke reacties gekregen; daar word je nou blij van als schrijfster ;D

>>> Klik hier als je de release van Schimmendroom hebt gemist! <<<

 

Somnus versie 2.0

In de schrijfupdate van juni kon je nog lezen dat ik begonnen was aan het vervolgboek op Insomnia, genaamd Somnus. En ik geloof dat ik in dezelfde update ook nog heb gezegd dat ik een tijdelijke break nam van het werken aan het boek, omdat ik zomervakantie had… én niet helemaal tevreden was over de richting waar het boek op ging.

Hier ben ik in juli – terwijl ik genoot van de zomerse dagen! – flink over aan het peinzen geweest. Ik was druk aan het brainstormen, schreef het ene wilde idee na het andere op, en kreeg zo weer een hele frisse kijk op het boek.

Begin augustus heb ik de knoop doorgehakt; ik heb een nieuw document aangemaakt genaamd “Somnus 2.0” en ben weer van vooraf aan begonnen met het boek.

EN WAT WORD IK ER NU TOCH BLIJ VAN.

Ja, echt waar! Ik moet toegeven dat het een pittig boek blijft om te schrijven – ik heb zoveel verhaallijnen lopen die allemaal in elkaar grijpen, intriges en plottwists die ik in het begin van het boek al aan het inplannen ben, zodat ze later in het boek uitgewerkt kunnen worden – maar ik geniet er enorm van.

Somnus loopt heel anders dan ik vorig jaar had bedacht, vlak na het afschrijven van Insomnia (ja, dat is alweer een jaar geleden! Ik kan het bijna niet geloven, het lijkt zoveel korter), maar ik ben happy met hoe het verhaal nu uitpakt 🙂 Het is voor mij heel spannend en op sommige momenten ook wel emotioneel om Somnus te schrijven – de sfeer is donker, vrij zwaar op sommige punten, en ik leer voor mijn gevoel Jodi en Kay nog veel beter kennen. Tijdens het schrijven ontdek ik van alles over ze, haha 😉

Ook vermoed ik dat Somnus écht een heel dik boek gaat worden. Om maar wat te verklappen; inmiddels heb ik al zo’n 140 bladzijdes geschreven… en ik ben nog niet eens op de helft van het verhaal. WOW! Op sommige momenten word ik hier een beetje nerveus van, want sinds ik indie ben heb ik alleen maar boeken geschreven die onder de 100.000 woorden bleven. En ik ben bang dat Somnus deze grens nog wel eens wil gaan passeren 😛 Oeps!

Maar… eigenlijk is het wel spannend toch, zo’n super dik boek? Ik vind het in elk geval te gek om te schrijven en ik hoop dat jullie het volgend jaar met plezier zullen lezen! 😀

 

Héél veel plannen

En alsof ik het nog niet druk genoeg heb met het schrijven van Somnus (dat blijkbaar een heel dik boek gaat worden, wist je dat al?), maakt mijn hoofd overuren met allemaal andere ideeën!

Het zijn echter ideeën waar ik op dit moment nog even niet te veel over wil verklappen (*evil smile*), maar het heeft in elk geval te maken met Halloween… Ik ben namelijk van plan om van oktober een heuse Halloween-maand te maken waarin ik magische maar vooral ENGE verhalen met jullie deel – helaas niet om middernacht bij een kampvuur, maar in elk geval wel online 😉

Ja, dit klinkt allemaal heel cryptisch, maar behind the scenes (oftewel op de bank in de woonkamer) ben ik van alles aan het plannen, uitdenken en regelen – en ik kan niet wachten om deze projecten met jullie te delen!

In september zal ik in elk geval een tipje van de sluier op gaan lichten, so stay tuned!

 

Nou, augustus is dus vooral een maand van schrijven en plannen maken geweest. Ik zat nog een beetje in de naweeën van de zomervakantie én had maar liefst 3 verjaardagen om te vieren, maar in september zal ik weer helemaal back in business zijn en full time aan de slag gaan. Ik kijk er ontzettend naar uit om weer de tijd te hebben om aan al mijn projecten te werken 😀

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Schrijfupdates, 6 comments
JULI 2018 schrijfupdate: zon, zon, zon en brainstorming

JULI 2018 schrijfupdate: zon, zon, zon en brainstorming

In mijn schrijfupdate van juni kondigde ik nog aan dat mijn zomervakantie net begon; nu is juli alweer bijna voorbij! Deze maand zal het een korte update worden, aangezien ik de afgelopen weken op schrijfgebied niet héél veel heb gedaan… maar toch heb ik niet stilgezeten 🙂

• Schimmendroom lag in de brievenbus…

Ik begon deze zomerse vakantiemaand maar al te goed: de eerste week lagen mijn hardcover en paperback edities van Schimmendroom al in de brievenbus! Ik voelde me heel trots (nou ja, nog steeds wel een beetje eigenlijk… 😉 ); het is iedere keer weer een fantastisch gevoel om een nieuw boek, waar je de afgelopen maanden dag in dag uit aan gewerkt hebt, in handen te kunnen houden.

Daarnaast was ik ook verrast over hoe dik de boeken zijn! Schimmendroom is immers het eerste deel binnen de Schimmenwereld Serie van romandikte. Maar hé, als ik ergens van houd dan zijn het lekkere dikke boeken 😉 Jullie hopelijk ook?

Ik heb er gelijk buiten een fotootje van gemaakt:

Schimmendroom verschijnt 1 augustus 2018 als hardcover, paperback en eBook in de online winkels!

• Dagjes uit

Met het prachtige zomerweer is het natuurlijk geen verrassing dat ik de afgelopen weken veel naar buiten ben geweest! Ik ben onder anderen naar de Hortus Botanicus gegaan in Leiden. De bloemen, planten en bomen waren mooi; het was rustgevend om er rond te lopen en wat ik vooral interessant vond was de grote kas. Tijdens mijn uitstapje heb ik wat foto’s genomen!:

Daarna heb ik nog lekker in het gras gezeten en zitten brainstormen voor de Schimmenwereld Serie – de inspiratie sloeg weer toe… 😉

Verder ben ik sowieso veel buiten geweest om in het gras te liggen en lekker te lezen… Uh tja, nee, mijn leven is lang niet zo spannend als de levens van de karakters uit mijn boeken, maar ach. Dat is maar goed ook, denk ik – anders zou ik niet aan schrijven toekomen! 😛

Nou, dit was de update alweer! Ik heb eigenlijk praktisch niet geschreven de afgelopen maand; ik heb mezelf gedwongen om écht even op de rem te trappen en mijn hoofd leeg te maken. En het heeft geholpen, want de afgelopen weken nemen de nieuwe ideeën alleen maar toe! Binnenkort kan ik dus weer lekker aan de slag met alle projecten voor de Schimmenwereld Serie en de Insomnia Saga… Ik kijk ernaar uit 🙂

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Schrijfupdates, 6 comments
MEI 2018 schrijfupdate: Somnus – slapeloze nachten door Insomnia!

MEI 2018 schrijfupdate: Somnus – slapeloze nachten door Insomnia!

Vandaag is alweer de laatste dag van mei, dus ik heb nog net genoeg tijd om de schrijfupdate van deze maand online te zetten!

Om eerlijk te zijn vind ik dat de tijd zó ontzettend snel gaat tegenwoordig, dat de afgelopen weken een beetje voor me in elkaar over zijn gaan vloeien. Maar hier komt toch weer een overzichtje van wat ik de afgelopen maand allemaal heb geschreven!

 

Lichtwandelaar

Vorige maand vertelde ik nog bezig te zijn met het schrijven van Lichtwandelaar, het vervolg op mijn boek Nachtwandelaar dat laatst in april is uitgekomen, samen met Insomnia.

Aan het eind van die update zei ik nog dat ik hoopte Lichtwandelaar in mei afgeschreven te hebben… en ik kan jullie nu laten weten dat het me gelukt is! In feite heb ik het boek op 11 mei al afgeschreven; het is een manuscript geworden van – om héél precies te zijn – 51.999 woorden. Het wordt een boek van grofweg 200 bladzijdes; weer een novelle dus, maar wel ietsje dikker dan Nachtwandelaar 😉

Ik heb met dit boek bijgehouden hoe lang ik eraan heb gewerkt: 3 weken en 3 dagen.

Je kan wel stellen dat ik tevreden ben, haha 😀 Om eerlijk te zijn kan ik nú al niet wachten om Lichtwandelaar uit te brengen, maar de release zal op 2019 blijven staan! Het is beter om een manuscript een hele tijd – maanden lang, of zelfs een half jaar – met rust te laten, voordat je aan de redactie begint. Zo bekijk je je boek weer met een frisse blik! Maar goed, soms voel ik me wel een beetje ongeduldig 🙂

 

Op naar het volgende project: Somnus

Hoewel ik Lichtwandelaar deze maand heb afgeschreven, ben ik verder niet stil blijven zitten – ik ben inmiddels alweer begonnen aan Somnus, het vervolg op Insomnia, die ook in 2019 uit zal komen!

En Somnus is een heel ander project dan Lichtwandelaar. Ten eerste is het geen novelle maar een echte roman; en ten tweede is het het vervolg op Insomnia. Zoals jullie inmiddels misschien wel weten heb ik Insomnia vorig jaar in één maand geschreven tijdens de schrijfwedstrijd WattnedWrites en is het boek vervolgens ook nog finalist geworden in SweekStars2017. Ik heb hele gave reacties gekregen op dit boek, waar ik nog steeds heel blij en dankbaar voor ben…

Maar juist dát maakt het schrijven van Somnus wel een beetje spannend, moet ik zeggen! Ik wil mijn lezers immers niet teleurstellen met dit vervolgdeel – dat tevens ook gelijk het laatste deel is van de Slaapwandelaar Duologie. Ik wil dat Somnus net zo spannend wordt, dat er net zoveel vaart in zit, en dat Jodi en Kay nóg beter uitgediept worden als personages. Om heel eerlijk te zijn vond ik het de eerste paar weken best een beetje “eng” om aan dit boek te werken!

Inmiddels ben ik al een ruime twee weken bezig met dit boek, vooral met het schrijven van de rode draad; ik heb intussen de helft van het boek al samengevat… en ik moet zeggen dat ik me na de brainstormsessies van het afgelopen weekend veel zelfverzekerder ben gaan voelen over dit boek! 😉 Ik heb wat scènes uitgebreid, een paar dingen veranderd en een extra (hopelijk onverwachtse!) plottwist toegevoegd.

Het afgelopen weekend had ik zelfs zoveel inspiratie, dat ik er bijna slapeloze nachten van had en ik mijn bed uit moest om de ideeën op te schrijven; vandaar de flauwe titel van deze update 😉

Hoe dan ook, nu ik de helft van het boek heb samengevat, ben ik sinds vandaag begonnen aan het echte schrijven van Somnus! Dat is en blijft toch echt het allerleukste onderdeel aan het schrijven van een boek, dus ik geniet er enorm van!

 

• Paper Heart korte verhalen van mei

Naast Lichtwandelaar en Somnus heb ik ook weer een aantal korte verhalen geschreven deze maand! Deze verhalen zijn altijd erg verfrissend voor mij om te schrijven, aangezien het vaak hele andere verhalen en genres zijn dan de boeken die ik schrijf. Als je het leuk vindt om ze te lezen, dan is hier de lijst van deze maand:

Jouw Lied (3 mei)

Legende (13 mei)

Bos van Leven (17 mei)

Zijn Hart in een Brief (24 mei)

Moeder van Inspiratie (31 mei)

Alle korte verhalen die ik op mijn blog Lynn’s Paper Heart plaats, zullen uiteindelijk allemaal gebundeld worden tot één boek, dat begin 2019 uit zal komen als hardcover, paperback en eBook 🙂

 

• De release van Schimmendroom komt steeds dichterbij…

Ook heb ik deze maand nog (samen met mijn trouwe team! You rule!) gewerkt aan de redactie van Schimmendroom, het vierde deel van de Schimmenwereld Serie, waarin Lily en Mason (de hoofdrolspelers uit deel 1, Schimmenlied) weer terugkeren!

In juni wordt de laatste hand gelegd aan de redactie én zal het boek opgemaakt gaan worden, zodat Schimmendroom in augustus gereleased kan worden! Volgende maand zal ik de release date officieel bekend maken, so stay tuned!

 

Dit was de update van mei! Zoals je kan lezen heb ik ook voor juni weer van alles op de planning staan. Ik ben benieuwd hoe ver ik zal komen met het schrijven van Somnus, naast mijn werk voor Schimmendroom 😀 Ik ga in elk geval met volle moed aan deze volgende maand beginnen!

Het is wel heel spannend voor mij om allemaal projecten af te werken; de tijd dat ik kan gaan werken aan nieuwe projecten komt alsmaar dichterbij… Zo gaaf!!

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Schrijfupdates, 4 comments
Mei 2018 Insomnia Saga Maand: Special #3 – SNEAK PEEK Somnus + Lichtwandelaar

Mei 2018 Insomnia Saga Maand: Special #3 – SNEAK PEEK Somnus + Lichtwandelaar

Ja, het is alweer zover – de vijfde en  daarmee allerlaatste week van mei is aangebroken! Dat betekent dus ook dat vandaag het laatste artikel van de Insomnia Saga Maand gepubliceerd zal worden…

Maar we eindigen deze maand met een knaller, durf ik wel te zeggen – de eerste twee weken hebben jullie een kijkje kunnen nemen achter de schermen van het schrijfproces van Insomnia en Nachtwandelaar, in de derde week hebben jullie van alles kunnen lezen over de lichtspreuken van de Uitdrijvers en sinds vorige week weet je precies wat het is om een Uitdrijver te zijn en heb je een aantal weetjes gelezen over Nachtsluipers.

We eindigen deze maand echter op een hele andere manier: namelijk met sneak peeks! Vandaag deel ik het eerste hoofdstuk van Somnus, het vervolg op Insomnia, en het eerste hoofdstuk van Lichtwandelaar, het vervolg op Nachtwandelaar. Als je het boek van Insomnia hebt gekocht, heb je het eerste hoofdstuk van Somnus natuurlijk al kunnen lezen, maar vandaag is wel de allereerste keer dat ik een hoofdstuk van Lichtwandelaar vrij geef (ken je het hoofdstuk van Somnus al, scrol dan een stuk naar beneden tot je het kopje “Lichtwandelaar SNEAK PEEK” tegenkomt).

Houd echter wel in je achterhoofd dat dit de allereerste versies van de hoofdstukken zijn; ze zijn dus nog niet officieel geredigeerd en in de uiteindelijke versies die volgend jaar in de boeken verschijnen, kunnen er hier en daar aanpassingen zijn gedaan.

Ben je er klaar voor? “Peek” dan even snel hieronder… 😉

 

Somnus SNEAK PEEK: HOOFDSTUK 01

Dampwolkjes kringelen uit mijn mond en mijn ogen dwalen over de besneeuwde straat. Het is nacht. De lantaarnpalen verspreiden een zachte gloed en er zijn geen voetstappen te bekennen in de sneeuw. Niet van mensen.

    Niet van Nachtsluipers.

    De afgelopen uren is de sneeuwval zo hevig geweest dat de sporen van de afgelopen dag verborgen zijn geraakt onder een witte laag. Om deze tijd is er niemand meer op de been.

    Behalve Kay en ik.

    Ik kijk naar hem opzij. We zitten neergehurkt op het platte dak van een snackbar. Hij heeft de capuchon van zijn lange, zwarte jas over zijn hoofd getrokken tegen de kou, waardoor ik alleen zijn profiel kan zien. De krachtige en toch verfijnde trekken van zijn gezicht, zijn lange, smalle neus. Hij blijft geconcentreerd naar het grote winkelcentrumcomplex aan de overkant staren.

    We zijn in Miller, één van de steden die aan Somnus grenzen. Dit is de zoveelste keer in weken dat we de stad bezoeken. Een half jaar geleden, vlak na de gebeurtenissen in het kasteel, hebben we ons eigen verzetsleger opgericht: Insomnia. Via social media roepen we Slaapwandelaars op om zich bij ons aan te sluiten en samen de wereld veiliger te maken door de Nachtsluipers te verslaan die aan de Uitdrijvers weten te ontsnappen.

    Inmiddels hebben we al tienduizenden volgers. En honderdduizenden haters.

    Kay en ik reizen van hot naar her en hebben samen al tientallen Nachtsluipers verdreven, uit naam van Insomnia. Telkens weer moeten we echter oppassen dat we niet ontdekt worden – na het incident van de afgelopen zomer, zijn we praktisch gezochte misdadigers en onze gezichten zijn meer dan eens getoond op tv en in kranten.

    Ik wend me weer tot het winkelcentrum. Het is een moderner gebouw dan je meestal aantreft in Miller; de meeste bouwwerken hier hebben trappetjesdaken, zijn afgewerkt met verweerd hout en zelfs in de duisternis van de heiige nacht, kan ik in de verte meerdere torens van kerken de lucht in zien reiken.

    In het nieuws gisteren zagen Kay en ik dat er een Nachtsluipernest is aangetroffen in de ondergrondse parkeergarage van dit winkelcentrum; hoewel het niet bekend is waar alle Nachtsluipers overdag naartoe verdwijnen, weten we wel dat sommigen zich overdag op donkere locaties vestigen. Dat kunnen grotten zijn, maar ook gebouwen.

    Dit Nachtsluipernest is gevonden door een man die de fout maakte om vroeg op de ochtend, vóór zonsopgang, naar de parkeergarage te gaan. Het bleek dat hij daar de dag ervoor een gestolen auto had achtergelaten en in zijn paniek was vergeten zijn drugslevering mee te nemen. Hij wilde het pakketje gauw ophalen voor de drukte van alledag weer begon – maar had niet verwacht dat uitgerekend die nacht de parkeergarage opgeëist zou worden door een stel Nachtsluipers.

    Het blijkt dat ze hem gemarkeerd hebben. De man is nu een kersverse Slaapwandelaar en opgesloten in de gevangenis. Omdat hij een drugskoerier was, zegt de politie. Door zijn stomme actie is het echter duidelijk dat hij een beginneling in de drugshandel was, en dat doet me betwijfelen of de overtredingen die hij begaan kan hebben zwaar genoeg zijn om hem in de gevangenis te doen eindigen, maar tegenwoordig grijpen ze ieder excuus aan om een Slaapwandelaar op te kunnen sluiten.

    We hadden praktisch al geen rechten, maar onze leefomstandigheden zijn alleen maar slechter geworden.

    Daarom komen we in verzet.

    Om te bewijzen dat we geen monsters zijn.

    ‘De Nachtsluipers lijken niet van plan om naar buiten te komen,’ fluister ik.

    ‘Dan moeten we naar binnen,’ bromt Kay.

    Mijn maag verkrampt en misschien is het mijn verbeelding, maar het tintelende gevoel in mijn littekens lijkt opeens toe te nemen.

    Vroeger, toen ik voor de Uitdrijvers werkte, was ik nooit nerveus voordat ik de strijd aanging met een Nachtsluiper. Op de één of andere manier wist ik altijd kalm te blijven. De angst kwam pas als ik tegenover de demonen kwam te staan, maar zelfs dan remde het me niet af – de adrenaline nam alles over. Ik was sterk. Zelfverzekerd.

    Maar alles verandert als je de gevangene van een Nachtsluiper bent geweest.

    Ik ben veranderd, na die dag dat Annabelle me urenlang vast heeft weten te houden met onzichtbare ketens; na die dag dat ze Kay urenlang bezeten heeft gehouden en ze mij aankeek en mij toesprak met Kays ogen en Kays stem.

    ‘Jodi,’ hoor ik haar weer zeggen, ‘mijn kleine Slaapwandelaar.’

    Als ik huiver maken mijn schouders een schokkerige beweging. Ik probeer het gelijk te camoufleren door overeind te komen, zodat Kay niets aan me merkt.

    ‘Laten we gaan,’ zeg ik, waarna ik de rand van het dak beetgrijp, mijn benen eroverheen zwaai en me naar beneden laat zakken. Ik maak mezelf lang en laat me dan vallen. Ik land gehurkt op de grond en hoor de sneeuw kraken onder mijn schoenzolen.

    Kay landt naast me, nog geen seconde later, en praktisch net zo geruisloos als ik – had er geen sneeuw gelegen, dan had je ons niet eens gehoord.

    Hij recht zijn rug, kijkt nog één keer om zich heen, en loopt dan op het verlaten winkelcentrum af. Het centrum is de hele dag afgesloten geweest en dat zal het blijven, totdat de Nachtsluipers verdreven zijn. Voorheen had dat allang gebeurd, maar in het nieuws zeiden ze dat de Uitdrijvers het Nachtsluipernest nog niet hebben ontruimd, vanwege personeelstekort.

    Oftewel: ze redden het niet zonder de hulp van Slaapwandelaars in te huren, wat sinds het nieuwe jaar verboden is bij de wet.

    Ik aarzel even voordat ik Kay volg. Hij loopt van me weg, beweegt zich zo soepel en daadkrachtig als altijd. Als je hem zou zien, zou je niet denken dat hij een half jaar geleden hetzelfde heeft meegemaakt als ik. Hij lijkt zelfverzekerd en geen angst te kennen.

    Ik ben niet bang. Ik ben niet bang. Ik ben niet bang.

    Met opeengeklemde kaken trek ik mijn pet lager over mijn ogen heen en trek mijn schouders op, alsof ik me probeer te wapenen tegen de kou. Mijn leren jack houdt me echter warm genoeg, toch lopen de rillingen langs mijn rug.

    Ik ben niet bang.

    Ik trek een sprintje en Kay kijkt kort naar me opzij als ik naast hem kom lopen. Zijn donkere haar valt half voor zijn ogen, die me onderzoekend opnemen. Heel even lijkt het erop dat hij iets aan me wil vragen. Dan wendt hij zich weer van me af.

    We lopen om het gebouw heen, onze voetstappen knerpen zachtjes in de sneeuw, de weg leidt steeds verder omlaag en als we eenmaal bij de grote ingang van de parkeergarage zijn, blijven we staan.

    Het is er aardedonker; de Nachtsluipers hebben de garage opgeëist als hun territorium, dus de verlichting werkt niet meer. Daarom durven de Uitdrijvers het niet aan – hoewel ze hun licht hebben, kunnen ze in de hitte van de strijd ieder moment de controle verliezen… en in de duisternis hebben de Nachtsluipers het voor het zeggen.

    Kay en ik hebben als Slaapwandelaars echter minder moeite om te blijven zien; het licht van de nacht dat in de garage naar binnen valt, is voor ons praktisch net zo helder als daglicht.

    De parkeergarage is uitgestorven. Ik staar naar de pilaren, naar de grote cijfers op de muren, de afbakeningsstrepen op de grond. Er is geen auto en geen mens te bekennen. Ik zie ook geen Nachtsluipers. Maar dat zegt niets.

    Zonder wat te zeggen komt Kay weer in beweging.

    Voor een moment weigeren mijn benen dienst en willen mijn longen zich niet meer vullen met zuurstof.

    Kom op, bijt ik mezelf in stilte toe. Kom in beweging.

    Ik ben niet bang.

    Ik ben een leugenaar.

    Tijdens iedere missie ben ik in gevecht met mezelf. En per missie wordt het erger, hoeveel Nachtsluipers ik ook uitdrijf.

    Mijn bewegingen zijn houterig als ik weer begin te lopen. Ik volg Kay de parkeergarage in en voel mijn hart in mijn keel bonken. Kay houdt zich half schuil achter een pilaar en kijkt onderzoekend om zich heen. Ik zie hem fronsen als hij plots beseft dat ik niet vlak bij hem ben. Ik haast me naar hem toe-

    De zolen van mijn schoenen zijn nat van de sneeuw en maken een piepend geluid op de vloer.

    Het weergalmt tussen de muren, het is oorverdovend.

    En dan vlamt de pijn in mijn littekens op.

    Ze schrijnen, ze branden, ze doen me bijna ineenkrimpen.

    Ze waarschuwen me, voor de Nachtsluipers die plotseling tevoorschijn komen.

 

Lichtwandelaar SNEAK PEEK: 01. DRIE NACHTWANDELAARS

Er waren eens drie Nachtwandelaars die op zoek waren naar het licht. Ze deinsden niet terug voor de schaduwen en gingen de strijd aan met demonen, terwijl ze zochten naar de waarheid en droomden van wraak.

    Er waren eens drie Nachtwandelaars, genaamd Nina, Raphael en Owen.

    Talloze vragen vulden hun hoofd; littekens bedekten hun huid; licht vulde hun hart.

    Er waren eens drie Nachtwandelaars – en ik ben één van hen. Ik ben degene wiens hoofd vol zit met vragen, talloze vragen, waarvan ik niet eens zeker weet of ik ze wel beantwoord wil hebben.

    Maar mijn naam is Nina Morgan.

    En ik deins nergens voor terug.

+ + +

Iedereen is op de vlucht.

    De zon dreigt onder te gaan en schittert in mijn ooghoeken. De straten van Grant zijn druk, bijna chaotisch – auto’s razen over de wegen, scholieren rennen langs ons heen, mannen in pak en met aktetassen in hun handen haasten zich over de voetpaden. Ogen dwalen af naar horloges, of naar de grote klokken die aan de openbare gebouwen en wolkenkrabbers hangen.

    Ook wij hebben haast, maar niet om naar huis te gaan. Ik ben niet anders gewend – ik heb al heel lang geen thuis meer.

    De sneeuw op de voetpaden knerpt onder onze schoenzolen. We zijn een minuut of tien geleden gearriveerd in Grant. Toen we uit het ondergrondse metrostation kwamen, zei Raphael dat hij een bar kent waar dagelijks een contactpersoon van het Genootschap van de Nachtengelen te vinden is. Het schijnt dat ze daar, altijd aan het einde van de middag, geheime ontmoetingen hebben.

    Raphael loopt voor Owen en mij uit. Zijn gitzwarte, achterovergekamde haar zit verward en zijn lange, zwarte – en veel te grote – jas deint wild mee met zijn gehaaste stappen. Hij loopt met de daadkracht van iemand die precies weet waar hij naartoe moet, toch denk ik hem meer dan eens te zien aarzelen. Hij blijft achterom kijken en telkens als zijn blik de mijne kruist, krijg ik het gevoel dat hij iets wil zeggen.

    Hij wendt zich zojuist weer van me af en ik frons, terwijl ik met een zucht mijn pas versnel; ik ben kapot. Ik heb al ruim vierentwintig uur niet meer geslapen en kan bijna niet geloven dat ik gisteren nog in Somnus was, vandaag nog in Miller en nu alweer in Grant. Hoewel ik een dikke hoodie aan heb, begin ik het alsmaar kouder te krijgen. Als ik niet snel rust neem en ergens op kan warmen, raak ik misschien nog onderkoeld.

    ‘Raphael, hoe ver is die bar van je?’ vraagt Owen plots; zijn stem klinkt schor en rauw. En geïrriteerd. ‘De zon is praktisch al ondergegaan-’ Zijn adem stokt en ik hoor hem vloeken onder zijn adem.

    Ik kijk naar hem opzij en zie hem voor een zoveelste keer naar zijn ribben reiken; hij heeft ze vanmiddag gekneusd, tijdens het gevecht met de Nachtsluipers in het oude, geheime laboratorium van mijn vader. Owen is geen watje, dus ik weet dat zijn verwonding goed pijn moet doen – er is veel voor nodig om hem er zo ineengekrompen bij te doen lopen.

     Maar, zoals ik al zei, Owen is geen watje – dus hij zegt er geen woord over en loopt gewoon stug door. Hij ziet echter grauw en zijn bruine ogen staan dof. Zijn schouders lijken minder breed en hij lijkt minder lang te zijn nu hij ineenkrimpt. De ondergaande zon in de rode lucht werpt een gouden glans op zijn kortgeschoren donkerblonde haar en zijn legerkisten zakken met zware passen weg in de sneeuw.

    ‘We zijn er bijna,’ antwoordt Raphael na een stilte, op gespannen toon.

    ‘Nog even en alle winkels sluiten,’ merk ik op en ik kijk weer eens om me heen. Sluitingsbordjes worden haastig voor de deuren gehangen, luiken gaan dicht. De lantaarnpalen springen zojuist aan en ik knijp mijn ogen samen tegen de koplampen van twee zilveren auto’s die aangereden komen. Ze hebben allebei een embleem op de motorkap: een glanzende hoofdletter G.

    De Grant Academie.

    Iedere stad heeft zijn eigen Uitdrijveracademie en het is gebruikelijk dat de Uitdrijvers tijdens zonsondergang door de stad patrouilleren, voor het geval iemand in de problemen is gekomen en gered moet worden van een Nachtsluiper.

    ‘We zijn er bijna,’ herhaalt Raphael alleen maar. ‘Linksaf,’ voegt hij er dan aan toe en we volgen hem een smallere straat in, waar de zon geblokkeerd wordt door de gebouwen. Het is er donker, heiig en zo mogelijk nóg kouder. Ik klem mijn kiezen op elkaar om niet te gaan klappertanden.

    ‘Leg me je plan nog eens uit,’ begint Owen opeens en hij dempt zijn stem: ‘Stel dat we die contactpersoon van het genootschap vinden in die bar – wat dan? Jij bent toch weggelopen van de Nachtengelen? Zien ze jou dan niet als een verrader-’

    Raphael blijft zo abrupt stilstaan, dat ik bijna tegen hem op bots. Hij draait zich om en staart Owen aan met een blik die ik niet kan lezen. Zijn grijze ogen zijn donker in de schemering en ik ruik een vlaag van sigarettenrook. ‘Ik heb al gezegd dat we zullen moeten infiltreren,’ sist hij.

    ‘Infiltreren,’ herhaalt Owen sceptisch. ‘Dat heb je inderdaad gezegd, maar hoe zie jij dat precies?’

    Raphael slaat zijn armen over elkaar. ‘Zeg, ik dacht dat jij zo’n haast had om de bar te bereiken?’

    ‘Liever wel met een plan.’

    ‘Had je je vragenlijst niet eerder tevoorschijn kunnen trekken, Uitdrijver? De zon gaat bijna onder, de bar sluit ieder moment, en-’

    ‘Geef gewoon antwoord, Raphael,’ sis ik, terwijl ik nerveus de doodstille straat rondkijk, ‘en snel een beetje.’

    Zijn gezicht verzacht als hij naar me kijkt. Hij slaakt een zucht en een dampwolkje kringelt van hem weg. ‘Oké. Kijk, ik ben een Slaapwandelaar; in de ogen van het genootschap zijn Slaapwandelaars heilig. Dat heb ik jullie verteld. Mijn familie was dus allesbehalve blij dat ik vorig jaar ben weggelopen – maar dat betekent ook dat ze er álles voor over hebben om mij terug te krijgen. Ik ben… onmisbaar voor het genootschap.

    ‘Dus zo meteen in de bar zal ik de Slaapwandelaar uithangen die spijt heeft van zijn besluit om te vluchten en terug wil keren naar de Nachtengelen – en als een vredesoffer heb ik jullie met me meegebracht; twee potentiële nieuwe sekteleden.’

    Mijn hart mist een slag. Ja, vanmiddag heb ik ingestemd met Raphaels infiltratieplan. Maar nu ik hem het hardop hoor zeggen, dringt het pas echt tot me door wat infiltreren in een sekte precies inhoudt.

    Shit.

    ‘Nina en ik moeten doen alsof we ons aan willen sluiten bij het Genootschap van de Nachtengelen,’ zegt Owen toonloos.

    ‘Ja, natuurlijk. Wat denk je anders dat infiltreren inhoudt?’

    Owen zwijgt.

    ‘De bar is daar.’ Raphael wijst dieper de straat in. Hij aarzelt even, alsof hij weer iets wil zeggen, en zijn blik kruist de mijne. Dan draait hij zich om en loopt voor ons uit. Met een zucht komt Owen weer in beweging en ik zie hem grimassen. Ik loop ook weer verder.

    Ik voel me opeens niet moe meer, ik voel mijn spierpijn amper nog, want ik kan nog maar aan één ding denken: ik ga infiltreren in het Genootschap van de Nachtengelen, de sekte waar mijn moeder vandaan komt. Misschien zelfs mijn vader.

    Alle antwoorden die ik zoek liggen plotseling binnen handbereik.

    We stoppen voor een bar met vuile ramen waar kerstlichtjes omheen zijn gehangen en een houten bord boven de ingang, waar een dikke laag sneeuw op ligt. Voor ik kan lezen wat er op het bordje staat, draait Raphael zich plots naar ons om.

    ‘Luister naar me,’ zegt hij en misschien is het mijn verbeelding, maar zijn stem lijkt te trillen. Hij is veertien jaar oud, slechts een jaar ouder dan ik, maar opeens lijkt hij nog ouder te zijn dan Owen als hij ons één voor één aankijkt. ‘Wat er ook gebeurt, onthoud dat we aan het infiltreren zijn – dus blijf het spel meespelen. Wat er ook gebeurt,’ herhaalt hij. ‘Oké?’

    Ik bal mijn handen tot vuisten. Wil bijna knikken-

    ‘Nina.’ Owen legt een hand op mijn schouder. ‘We hoeven dit niet te doen. Je kan je nu nog bedenken.’

    Ik schud zijn hand van mijn schouder. ‘Waarom zou ik me bedenken?’

    Owen staart me aan en begint dan humorloos te lachen. ‘Omdat je je gezonde verstand gebruikt, misschien?’

    ‘Ik heb vragen. En het genootschap heeft de antwoorden.’

    Owen wrijft met zijn hand over zijn gezicht heen, buigt zich dan naar me toe en sist: ‘Het is een sekte, Nina. Hoor je me? Een sekte die Nachtsluipers aanbidt. Een sekte die hun eigen kinderen aanbiedt aan Nachtsluipers, zodat ze gemarkeerd worden tot Slaapwandelaars en “heilig” zijn. Besef je wel wat er met je kan gebeuren-’

    ‘Misschien leeft mijn moeder nog,’ kap ik hem af met opeengeklemde kaken. ‘En als ze nog leeft, dan weten zíj waar ze is.’

    Voor een moment kijkt Owen me alleen nog maar aan. Dan schudt hij zijn hoofd en wendt zich van me af.

    ‘Je hoeft niet mee,’ merkt Raphael op en hij klinkt bijna hoopvol als hij eraan toevoegt: ‘Nina en ik kunnen ook gewoon samen gaan.’

    Owen werpt hem een grimmige blik toe. ‘In je dromen.’

    Raphaels ogen vernauwen zich even, maar dan draait hij zich om en trekt zonder nog wat te zeggen de deur van de bar open. Na diep ademhalen volg ik hem naar binnen toe.

    Het is er schemerig verlicht en ziet er blauw van de sigarettenrook. Mijn ogen prikken en ik trek de kraag van mijn hoodie over mijn neus en mond om een hoest te smoren. Ik zie een kerstboom in de hoek staan – hij is echter helemaal bruin en er hangen nauwelijks ballen aan de takken – en kartonnen rendieren zijn met touwtjes aan het plafond gehangen. Het is stil in de bar; de meeste mensen zijn immers allang naar huis, op drie mannen na met versleten kleding, vette haren en sigaretten tussen hun vingers geklemd. De barman gebaart wild naar ze om te vertrekken. ‘Maak dat je wegkomt,’ bijt hij ze toe. ‘Donder op. Jullie zijn hier vaak genoeg blijven slapen!’

    Ik blijf staan en kijk naar het schouwspel. In veel openbare gebouwen hebben ze slaapplaatsen, voor als mensen niet op tijd terug naar huis kunnen voor de avond invalt; veel zwervers wagen er hun kans, om een nachtje veiligheid te krijgen.

    Drie jaar geleden, tijdens de eerste weken dat ik over de straten van Somnus zwierf, ben ik één van die zwervers geweest. De eigenaresse van een restaurant had medelijden met me; ik was een klein meisje van tien. Ze gaf me te eten, liet me overnachten.

    En de volgende ochtend hoorde ik haar aan de telefoon met de kinderbescherming.

    Ik ben er gelijk vandoor gegaan en heb nooit meer een stap gezet in de buurt van dat restaurant. Het laatste wat ik wilde was dat de autoriteiten zich met me gingen bemoeien; ik was uit Miller gevlucht om van mijn stigma af te komen. Ik wilde niet meer de dochter van professor Albert Lavigne zijn, de man die sympathiseerde met Nachtsluipers.

    Ik wilde niemand zijn; ik wilde de Nachtwandelaar zijn.

    ‘Ik bel de politie,’ dreigt de barman en hij trekt daadwerkelijk een mobieltje tevoorschijn.

    De mannen mompelen wat, eentje verontschuldigt zich. Owen trekt me opzij als ze langs me heen gehaast komen en ik kijk toe hoe de deur achter hen dichtvalt. Ik vraag me af waar ze nu naartoe zullen gaan. Of ze Nachtsluipers tegen zullen komen vannacht. Of ze de zonsopgang tegemoet zullen zien als gewone mensen – of als Slaapwandelaars.

    ‘We gaan zo sluiten,’ snauwt de barman opeens en ik schrik op. Hij trekt zojuist de theedoek die hij op zijn schouder had liggen van zich af en smijt hem op de toonbank. Zijn blik dwaalt over Owen, Raphael en mij heen en ik zie hem fronsen. Hij heft zijn kin iets op. ‘Hoe oud zijn jullie, jongens?’

    ‘Ik ben achttien,’ antwoordt Owen zonder te aarzelen.

    ‘Ja,’ zegt de barman langzaam, ‘dat geloof ik nog. Maar je vriend en vriendin hier zijn echt niet meerderjarig, jongen.’

    ‘We zijn hier niet om te drinken,’ zegt Owen.

    ‘Waarvoor dan wel?’

    Owen opent zijn mond – maar zegt niets. O shit. Wat als de barman eist zijn identiteitskaart te mogen zien? Dan ziet hij dat Owen geen achttien maar zeventien is, en dan gooit hij ons eruit en-

    ‘Ze horen bij mij,’ klinkt er opeens een lage stem.

    We kijken met een ruk opzij en ik trek mijn wenkbrauwen op als ik iemand in de schemerige hoek van de bar zie zitten, die me daarnet nog helemaal niet was opgevallen. Het is een vrouw. Ze lijkt een jaar of veertig. Ze heeft donker haar met slagen dat tot boven haar schouders reikt. Mager. Starre uitstraling.

    Ik heb haar nog nooit van mijn leven gezien.

    De barman kijkt van de vrouw naar ons en weer terug. ‘We sluiten over twee minuten,’ zegt hij slechts en dan begint hij de stoelen op de tafels te zetten.

    Owen en ik volgen Raphael naar de vrouw toe. Ik kijk toe hoe Raphael de vrouw begroet door zijn handpalmen en duimen tegen elkaar aan te drukken, terwijl hij zijn vingers spreidt en van elkaar af houdt.

    Het is het handgebaar van de Nachtengelen, precies hetzelfde gebaar dat mijn moeder maakte op de foto die ik vanmiddag van haar vond in het lab.

    De vrouw komt zwijgend overeind en groet terug met hetzelfde handgebaar. Nu we dichterbij zijn kan ik haar beter zien; ze heeft een hard gezicht met scherpe trekken, ijsblauwe ogen en kleurloze lippen. Ik kan aderen over haar handen zien lopen. Ik bestudeer haar nog eens beter. Hoewel ik zeker weet dat ik haar nog nooit eerder heb ontmoet, heeft ze toch iets bekends.

    Ik hoor Raphael beverig inademen.

    ‘Hallo… moeder,’ zegt hij schor.

    Ik kijk op en wissel een blik met Owen, die me net zo verbaasd aankijkt. Ik wend me terug tot de vrouw. Daarom komt ze me zo bekend voor; ze lijkt op Raphael. Ze hebben dezelfde bleke huid, dezelfde gelaatstrekken.

    Wist Raphael dat hij zijn moeder hier zou treffen?

    ‘Raphael,’ zegt ze met haar lage stem en ze staart naar haar zoon met een onbewogen gezicht.

    ‘Moeder,’ herhaalt Raphael weer en hij schraapt zijn keel. ‘Het is een… tijd geleden.’

    Ze neemt hem van top tot teen op. ‘Ja,’ antwoordt ze slechts.

    Raphael haalt diep adem. ‘Ik ben een jaar geleden weggelopen. Ik heb mijn familie in de steek gelaten-’

    ‘Dat heb je inderdaad,’ zegt ze koeltjes.

    ‘Ik… Ik weet nu dat ik een fout heb gemaakt,’ gaat Raphael verder en als ik niet beter zou weten, zou de berouw in zijn stem me doen geloven dat hij het écht meent. ‘Ik wil terug naar huis komen. Terug naar mijn familie. Ik zoek vergeving; en daarom heb ik Owen Radcliff en Nina… Morgan meegebracht.’

    Mijn gezicht verstrakt even; hij had bijna mijn echte naam gegeven.

    ‘Ze willen zich aansluiten bij de Nachtengelen,’ voegt Raphael er op fluistertoon aan toe.

    Raphaels moeder laat haar blik over Owen en mij heen dwalen. Haar ogen blijven vervolgens op mij rusten. Ze blijft naar me staren, zonder ook maar iets te zeggen, en ik voel mijn hartslag versnellen. Waarom kijkt ze zo naar me? Herkent ze me? Lijk ik op mijn moeder?

    Als de barman zijn keel schraapt wendt de vrouw zich eindelijk van me af. Ze werpt een blik op de barman. Dan pakt ze haar whiskyglas van de tafel en gooit de laatste slok achterover. Ze slikt hoorbaar.

    ‘Mijn naam is Vivian Fleming,’ zegt ze, waarna ze de kraag van haar jas hoog optrekt, ons kort aankijkt en dan langs ons heen loopt. ‘Volg mij.’

 

Release in 2019

Zowel Somnus als Lichtwandelaar zal in 2019 uitkomen als hardcover, paperback en eBook. De release van Lichtwandelaar zal eerst komen, en daarna Somnus. (Helaas heb ik momenteel nog geen datums, maar zodra ik ze heb laat ik het direct weten hier op mijn blog!)

Natuurlijk mag je zelf helemaal weten in welke volgorde je de boeken leest, maar als de schrijfster (jazeker!) raad ik mijn lezers deze volgorde aan: Insomnia, Nachtwandelaar, Lichtwandelaar en dan Somnus.

De Slaapwandelaar Duologie (Insomnia + Somnus) en de Slaapwandelaar Miniserie (Nachtwandelaar + Lichtwandelaar) zijn in feite los van elkaar te lezen, maar als je de boeken in de bovenstaande volgorde leest, zal je zien hoe bepaalde verhaallijnen in elkaar grijpen – als je Lichtwandelaar volgend jaar eerst leest, zal je al een klein beetje inside information hebben voor Somnus 😉

Ik kijk echt enorm uit naar de releases van volgend jaar en ik hoop jullie ook!

Daarnaast hoop ik ook dat jullie de Insomnia Saga Maand met plezier hebben gevolgd; ik heb alle artikelen dan ook met veel plezier geschreven en met jullie gedeeld! Ik hoop dit volgend jaar nog eens te kunnen doen en dat jullie er weer bij zullen zijn 🙂

Wat vond je van de sneak peeks van Somnus en Lichtwandelaar? Laat het me weten! 😀

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Insomnia Saga, 4 comments
Mei 2018 Insomnia Saga Maand: Special #2 – Basiskennis voor iedere Uitdrijver

Mei 2018 Insomnia Saga Maand: Special #2 – Basiskennis voor iedere Uitdrijver

Dit is alweer de vierde week van mei en het vierde blogbericht voor de Insomnia Saga Maand! Deze week is het tijd voor de tweede Insomnia Saga Special.

Vandaag zitten we in de schoolbanken van een Uitdrijveracademie, want behalve martial arts en het trainen in lichtspreuken, moeten zelfs Uitdrijvers zo nu en dan de lesboeken openslaan! Deze lessen worden Theorie genoemd. Dit is een ingekorte les, met een paar basisregels en informatie over Nachtsluipers die iedere (beginnende) Uitdrijver moet weten! No worries, dit is veel leuker dan een echte schooldag 😉

 

De basisregels

Er zijn twee belangrijke regels die iedere student op de eerste lesdag al wordt geleerd en die je als Uitdrijver nooit mag vergeten!

 

Regel nummer 1

Zet je mobieltje op stil; ook de vibratiefunctie moet uitgeschakeld zijn.

– Waarom? Het allerzachtste geluidje kan je ’s nachts verraden aan een Nachtsluiper. Je ringtone die door de straat schalt, nou, die valt niet te missen. En zelfs het vibreren van je mobieltje maakt natuurlijk geluid. Je zal dus regelmatig je mobieltje moeten checken om te zien of je geen oproepen hebt gemist, maar veiligheid gaat nu eenmaal boven alles!

 

Regel nummer 2

Ga er ’s nachts nooit in je eentje op uit.

– Zelfs al ben je een doorgewinterde Uitdrijver, dit wordt ten zeerste afgeraden. Alleen in gevallen van nood, als het echt niet anders kan, mag je je alleen op straat wagen. Hoe getraind je ook bent, je mag nooit overmoedig raken en het is onmisbaar om back-up te hebben – Nachtsluipers zijn en blijven onvoorspelbare wezens…

 

De opleiding: wat maakt jou tot een goede Uitdrijver?

Om een goede Uitdrijver te worden, heb je heel wat te leren. Voor de één gaat dit makkelijker af dan voor de ander, maar als je een Uitdrijver wil worden moet je de volgende dingen begrijpen:

 

Waarom leer je in eerste instantie vechten zonder lichtspreuken?

– Dit lijkt in eerste instantie zinloos; een Nachtsluiper valt immers alleen maar te bestrijden met lichtspreuken. Dat is waar – maar Nachtsluipers zijn snelle, behendige wezens, dus het is belangrijk dat jij dat ook bent! Bovendien maken Uitdrijvers tijdens de strijd met een Nachtsluiper veel gebruik van vechttechnieken en in combinatie met lichtspreuken, kunnen die een Nachtsluiper fataal worden. Ook is het belangrijk dat je een goed uithoudingsvermogen hebt, zodat je een gevecht ook daadwerkelijk vol kan houden.

 

Uitdrijvers worden aangemoedigd om samen te werken… en toch moet je je eindexamen op eigen kracht af kunnen leggen. Waarom?

– Eén van de basisregels luidt dat een Uitdrijver eigenlijk nooit in zijn eentje ’s nachts de straat op mag gaan. Het is veiliger als je back-up hebt. Maar als je je eindexamen aflegt moet je de Nachtsluiper helemaal in je eentje verslaan, zonder de hulp van je begeleider.

Dat is zo, omdat je als Uitdrijver toch voor jezelf moet kunnen zorgen; mocht je vanwege een noodgeval toch alleen over straat moeten, dan moet je jezelf kunnen verdedigen.

 

Leer geloven in jezelf.

– Pas als je gelooft in jezelf, kan je wilskracht zich tonen. Het opbouwen van je zelfvertrouwen is dus belangrijk als je een Uitdrijver wil zijn – hoewel het niet de bedoeling is dat je doorslaat en overmoedig wordt. Vind de juiste balans, en je licht zal sterk zijn.

 

Het bestrijden van Nachtsluipers: dingen die je moet weten

Nachtsluipers hebben sterke punten, maar ook zwaktes; net als een Uitdrijver! Hier zijn een paar punten die je moet weten voor je de strijd met een Nachtsluiper aangaat:

 

Nachtsluipers zijn ongevoelig voor kunstlicht.

– Dit is algemeen bekend, toch houden veel mensen zichzelf voor de gek door te denken dat ze veilig zijn zolang ze ’s nachts maar een hoop lampen aan hebben staan in huis. Als Uitdrijver moet je beseffen dat kunstlicht een Nachtsluiper niet deert – het enige licht waar Nachtsluipers niet tegen opgewassen zijn, is zonlicht en het licht binnenin jou.

 

Nogmaals: word niet overmoedig

Het kost jarenlange training voor je licht zo sterk is dat je er een Nachtsluiper mee kan bestrijden; laat staan verslaan! Pas als hij zijn eindexamen met succes heeft afgerond, is een Uitdrijver er klaar voor om een gevecht aan te gaan met een Nachtsluiper.

 

Brandende handen

Alleen met de aanraking van hun handen en vingers kunnen Nachtsluipers je markeren. De rest van hun lichaam is “veilig” om aan te raken. Voorkom dus hoe dan ook dat een Nachtsluiper je beetgrijpt, want hun aanraking brandt zelfs door kleding heen.

 

img_0305

Nachtsluipernesten: wat zijn het en hoe herken je ze?

De meeste Nachtsluipers lijken overdag spoorloos te verdwijnen, alsof ze gewoonweg ophouden te bestaan zodra de zon is opgekomen. Maar zelfs overdag moet je oppassen voor Nachtsluipers, want soms willen ze zich nog wel eens verschuilen in wat men Nachtsluipernesten noemt.

‘Nachtsluipernesten zijn plekken waar twee of meerdere Nachtsluipers zich ophouden. Het is een vast honk waar ze overdag telkens naar terugkeren, tot het weer nacht is en veilig voor hen om naar buiten te gaan.’

Bron: Nachtwandelaar

Deze nesten bevinden zich meestal in donkere, ondergrondse ruimtes zoals parkeergarages en grotten, hoewel sommige Nachtsluipers zich ook terugtrekken in gebouwen. Dit kan bijvoorbeeld je favoriete kledingwinkel zijn, of zelfs een bioscoop.

Een Nachtsluipernest valt snel genoeg te herkennen aan de handafdrukken die ze achterlaten op de muren, het plafond en zelfs de vloer. Dit soort handafdrukken tref je ook aan op locaties waar ze zojuist een gastlichaam hebben veroverd of een Slaapwandelaar van iemand hebben gemaakt, maar dan is het altijd maar één handafdruk. Als je er echter meerdere bij elkaar ziet – meestal tientallen – dan duidt het op een nest.

Het ontruimen van deze nesten is één van de hoofdtaken van een Uitdrijver.

 

Nachtsluiperweetjes

Hier volgen een paar weetjes!

 

De waarheid achter graancirkels

– Er wordt vaak gezegd dat graancirkels gemaakt worden door aliens die een landing maken met hun ufo. Uit onderzoek is echter gebleken dat dit een fabeltje is en dat in werkelijkheid de Nachtsluipers erachter zitten; net als met de handafdrukken in hun nesten, is het maken van graancirkels een manier voor een Nachtsluiper om zijn territorium af te bakenen (dit doen ze natuurlijk zonder ufo’s 😉 ).

 

Dieren als gastlichaam

– Het komt minder vaak voor, maar Nachtsluipers gebruiken soms ook dieren als gastlichaam in plaats van een mens.

 

Nachtsluipers kijken in je hoofd

– Nachtsluipers nemen de herinneringen over van de persoon wiens lichaam ze in bezit hebben genomen. Hun nieuwe lichaam zal geen geheimen voor hen hebben… en daardoor kunnen ze zich voordoen als de persoon wiens lichaam ze hebben overgenomen.

 

Nachtsluipers markeren niet alleen maar, maar kunnen ook doden

– Het gebeurt niet vaak. Als een Nachtsluiper iemand niet interessant vindt als gastlichaam laat hij hem of haar in de meeste gevallen gewoon gaan – maar heel soms wil hij een mens ook doden. Dit gebeurt meestal alleen als die persoon de Nachtsluiper in kwestie heeft aangevallen of hem in zijn ogen onrecht heeft aangedaan.

 

Niet mannelijk en niet vrouwelijk… of toch wel?

– In feite hebben Nachtsluipers geen geslacht. Uit onderzoek is echter gebleken dat ze wel een voorkeur hebben voor mannelijke of vrouwelijke gastlichamen. Dus eigenlijk zou je kunnen zeggen dat Nachtsluipers toch man of vrouw kunnen zijn…

 

Het raadsel: waar gaan de meeste Nachtsluipers overdag naartoe?

Sommige wetenschappers zijn er van overtuigd dat alle Nachtsluipers zich ’s nachts terugtrekken in nesten, of ondergrondse grotten. Andere wetenschappers hebben de theorie dat ze overdag naar een andere dimensie gaan, waar ze gevangen zitten totdat de zon weer ondergaat.

Wie gelijk heeft, dat weet niemand… en ook in dit blogbericht kan ik jullie daar nog geen antwoorden op geven. Maar misschien wordt dit raadsel wel opgelost in het vervolg van Insomnia: Somnus… 😉 2019 zal nog wel eens een doorbraak kunnen zijn voor de wetenschappers! Ben jij erbij?

 

En dit was alweer de tweede Insomnia Saga Special! Sommige dingen wist je waarschijnlijk al, als je Insomnia en/of Nachtwandelaar hebt gelezen, maar ik hoop dat je er ook wat nieuwe dingen bij hebt geleerd over de wereld van de Insomnia Saga!

Volgende week breekt de laatste week van mei aan en dat betekent alweer de allerlaatste Insomnia Saga Special! En dat wordt een hele speciale special… want volgende week is sneak-peek week! Dat houdt in dat ik het eerste hoofdstuk van Somnus hier op mijn blog zal delen (die je, als je het boek van Insomnia hebt, weliswaar al hebt kunnen lezen), maar ook het eerste hoofdstuk van Lichtwandelaar, die nog nergens anders vertoond is. SPANNEND!

 

Tot sneak-peek week allemaal!

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Insomnia Saga, 6 comments
Happy New Year! | Plannen 2018 | Mijn tweede jaar als indie

Happy New Year! | Plannen 2018 | Mijn tweede jaar als indie

HAPPY NEW YEAR IEDEREEN!

Wauw, het is nu écht zover! 1 januari, de allereerste dag van 2018 – een nieuw jaar vol met nieuwe kansen, avonturen, ontdekkingen en ervaringen 😀 Ik ben er helemaal klaar voor en heb heel wat plannen klaar liggen voor dit jaar. Ik zal ze hier alvast opsommen, zodat jullie ongeveer weten wat je dit jaar van mij kan verwachten!

 

Release Insomnia + een spannende extra: De Nachtwandelaar

Mijn eerste doel van dit jaar is om Insomnia – het eerste deel van de Slaapwandelaar Duologie – uit te gaan geven, het boek dat ik in juli 2017 in 29 dagen heb geschreven voor de schrijfwedstrijd WattnedWrites op Wattpad. Insomnia zal verschijnen als hardcover, paperback en eBook editie!

Daarnaast, op dezelfde dag, zal er ook een spannende extra uitkomen: namelijk het eerste deel van de Slaapwandelaar Mini-serie. Deze mini-serie bestaat uit twee ondersteunende novelles die dieper ingaan op het leven en de achtergrond van Nina, Jodi’s beste vriendin die je hebt leren kennen in Insomnia. Dit eerste deel heet De Nachtwandelaar. Ook deze novelle zal uitgebracht worden als hardcover, paperback en eBook.

Ook zal er een speciale eBook deal uitkomen – een afgeprijsde bundel van Insomnia én De Nachtwandelaar, exclusief verkrijgbaar bij The Black Sheep Indie.

Zodra ik een exacte verschijningsdatum heb en meer informatie kan geven over De Nachtwandelaar, laat ik het natuurlijk weten – hier op mijn blog, en op social media!

 

Release: deel 4 én 5 van de Schimmenwereld Serie

Ook zullen dit jaar het vierde én vijfde deel van de Schimmenwereld Serie verschijnen. De planning voor deel 4 is het voorjaar/de zomer van 2018. Het vijfde deel zal hoogstwaarschijnlijk pas eind dit jaar verschijnen.

In deel vier komen Lily en Mason terug en in deel 5 laat Blaze zijn stem weer luid en duidelijk horen… Ik vind het spannend om dit jaar met jullie te mogen delen hoe het verhaal van de Schimmenwereld Serie zich verder ontwikkelt na de gebeurtenissen van Schimmenvlucht!

Nieuwsgierig? Lees hier alvast een sneak-peek van deel 4: Schimmendroom!

 

Mijn ademhaling versnelt en ik ben de kamer al uitgerend voor ik erover na kan denken – de enige aan wie ik nog denk, is Mason.

Iedere dag ben ik bang dat Dinah hem weer weg komt halen.

Iedere dag ben ik bang dat het mijn laatste dag met hem is.

Een half jaar geleden wisten Lily en Mason met Eli’s hulp aan Dinah te ontkomen en sindsdien leven ze van stad naar stad als rondreizende straatmuzikanten. Ze leiden hun droomleven… maar Lily herinnert zich nog altijd niets van haar leven voordat ze een Schim werd en wordt nog steeds iedere nacht geplaagd door nachtmerries.

Maar haar nachtmerries gaan tegenwoordig verder dan het Schimmenmeer en ze begint zich af te vragen of er antwoorden over haar vorige leven in haar dromen verborgen zitten.

Lily en Mason doen er alles aan om niet gevonden te worden door de wezens uit de Schimmenwereld – maar dan kruisen ze het pad van een Gids… en hij noemt Lily bij een andere naam: Laila.

Hij weet precies wie ze geweest is voordat ze stierf… en vraagt haar om met hem mee te vechten in de oorlog tegen de Necromancer. In ruil daarvoor kan hij haar antwoorden geven over haar vorige leven.

Is Lily wel wie ze denkt dat ze is? Wiens kant kiest ze in de oorlog? En wat betekent haar verleden voor haar en Mason?

 

Schrijfdoelen

Hoewel ik hierboven al vrolijk verkondig dat deel 5 van de Schimmenwereld Serie eind 2018 uit zal komen, heb ik het boek momenteel nog niet eens af – maar het is mijn doel om deze begin dit jaar af te schrijven. Ik verwacht het boek uiterlijk februari af te hebben, hopelijk inclusief bonusmateriaal voor de hardcover, paperback en eBook edities 🙂

Maar dat is natuurlijk niet alles wat ik dit jaar zal schrijven! Na het afschrijven van het vijfde deel van de Schimmenwereld Serie, is het weer tijd voor mij om me te focussen op de Slaapwandelaar Duologie. Dit jaar zal ik het vervolg op De Nachtwandelaar schrijven… én het grote vervolg op Insomnia, genaamd Somnus.

Voor Somnus heb ik sinds juli 2017 al enorm veel ideeën, dus ik kijk er ontzettend naar uit om ze uit te gaan werken!

Als ik het project van de Slaapwandelaar Duologie/Mini-serie heb afgewerkt, hoop ik ook het zesde – en daarmee laatste – deel van de Schimmenwereld Serie te kunnen schrijven. Dit zal hoogstwaarschijnlijk pas richting het eind van dit jaar zijn…

Zoals je kan lezen, zal 2018 voor mij een jaar worden waarin ik wat projecten af ga werken. Spannend!

 

Maar eerst: SweekStars 2017

Eind 2017 heb ik me met Insomnia ingeschreven voor de schrijfwedstrijd SweekStars 2017 op Sweek. Over twee weken – 16 januari – zullen de uitslagen bekend worden gemaakt. Ik ben erg benieuwd, maar heb echt geen idee wat ik kan verwachten. SweekStars is een wedstrijd die wereldwijd in allerlei talen wordt gehouden en hoewel ik natuurlijk meedoe aan de Nederlandse variant, is de concurrentie vreselijk groot, en zitten er ongetwijfeld veel getalenteerde schrijvers tussen.

Ik hoop natuurlijk ontzettend dat Insomnia een kans maakt 😉 Ik duim voor Jodi en Kay!!!

 

• Tot slot: Mijn korte verhalen, te lezen op Lynn’s Paper Heart!

In september 2017 riep ik mijn persoonlijke blog, Lynn’sPaperHeart.wordpress tot leven. Op dit blog was ik begonnen met te bloggen over de boeken die ik graag lees. En hoe leuk ik dat ook vond, ik moest laatst toch besluiten om ermee te stoppen. Het kostte me eenmaal veel te veel tijd en inspanning… én ik had er niet eens genoeg tijd voor om er echt wat van te maken. Toen ik zag hoeveel tijd en moeite andere boekbloggers in hun blogs steken, realiseerde ik me dat het gewoonweg een beetje te veel is om “er even naast te doen”.

Ik heb echter een andere bestemming gevonden voor mijn persoonlijke blog: namelijk om daar mijn korte verhalen te delen. Ik zal (wekelijks) korte verhalen online zetten, die allemaal op zichzelf staan en niets te maken hebben met de boeken die ik schrijf en uitgeef. De meeste korte verhalen zullen geïnspireerd zijn door de WordPress Daily Prompts, hoewel ik zo nu en dan ook andere verhalen zal delen.

Om eerlijk te zijn leek het me eerst best moeilijk om hele korte verhalen te schrijven van slechts enkele bladzijdes, of in sommige gevallen zelfs maar één bladzijde of minder, aangezien ik er erg van houd om diep op verhaallijnen in te gaan… maar ik ben nu al een paar weken bezig met het schrijven van korte verhalen, en ik vind het ontzettend leuk! Ook is het een manier voor mij om mijn overtollige inspiratie kwijt te kunnen, naast de boeken die ik schrijf 😉 Net als mijn boeken, zullen mijn korte verhalen allemaal een fantasy twist hebben.

Momenteel staat er één verhaal online, maar er zullen er dit jaar nog veel meer volgen!

Ook ben ik van plan om al deze verhalen uiteindelijk uit te gaan geven als bundel 🙂

Lees hier mijn korte verhalen!

 

Nou, dit gaat overduidelijk een druk jaar worden! Daarnaast is het onmogelijk om álles in te plannen. Ik weet nu bij voorbaat al dat ik vast weer nieuwe ontdekkingen zal doen dit jaar, en dus niet in één stuk door kan blijven schrijven aan al mijn boeken 🙂 Maar dat geeft niets!

De boekreleases zullen echter hoe dan ook doorgaan, wat er ook gebeurt – aan die planning zal ik niet komen. Dus ja, 2018 wordt niet alleen een druk jaar voor mij, maar ook voor jullie – mijn lezers 😉

Ik kijk ernaar uit wat 2018, mijn tweede jaar als indie-auteur, mij zal brengen en ik wens jullie ook allemaal een mooi, succesvol, gezond en vooral ook gelukkig jaar toe! Laten we er wat moois van maken!

 

Veel liefs,
Lynn

Posted by Lynn Robin in Nieuws, 2 comments