Behind the Scenes

Mei 2018 Insomnia Saga Maand: Nachtwandelaar BEHIND THE SCENES

Mei 2018 Insomnia Saga Maand: Nachtwandelaar BEHIND THE SCENES

De tweede week van mei en dus de Insomnia Saga Maand is aangebroken! Deze week duiken we in het schrijfproces achter Nachtwandelaar, de spin-off novelle van Insomnia en het eerste deel van de tweedelige Slaapwandelaar Mini-serie. Kijk je mee behind the scenes? 🙂

Er staan GEEN spoilers in, dus zelfs als je het boek nog niet kent, kan je het met een gerust hart lezen!

 

Waarom een spin-off?

Omdat ik de vervelende gewoonte heb té gesteld te raken op al mijn personages.

Nou ja, oké, of dat echt “vervelend” is weet ik niet; er is nu eenmaal niets anders wat me zoveel voldoening geeft dan om alle lagen van mijn verhalen uit te diepen, en karakters hun eigen stem en achtergrond te geven!

In het artikel van vorige week – Insomnia BEHIND THE SCENES – vertelde ik hoe ik op het idee voor Insomnia kwam en dat het samenstellen van de cast één van de eerste dingen was die ik deed. Vorige week heb ik me echter vooral gefocust op Jodi en Kay, maar Nina was het derde personage dat ik verzon.

Terwijl ik bezig was met het opschrijven van haar karakterprofiel, werd mijn interesse gewekt. Voor ik het wist begon ze echt iemand te worden, allemaal door een paar korte punten:

– Opstandig type met autoriteitsproblemen.

– Ze is een weeskind en heeft jaren over straat gezworven.

– In gevechten is ze vals en razendsnel, en ze heeft altijd een ontsnappingsroute in haar hoofd.

– Op haar dertiende maakte ze de fout om Aiden Somnus, de directeur van de Somnus Academie en Kays oudere broer, te bestelen van zijn portemonnee. Hij zag echter zoveel potentie in haar, dat hij haar een plek heeft aangeboden op zijn school om een Uitdrijver te worden. Ze wilde er eerst niets van weten, maar besefte al snel dat het leven op straat geen toekomstperspectief bood… en daarnaast had hij ermee gedreigd om – als ze zijn aanbod zou weigeren – haar alsnog aan te geven bij de politie. Ze heeft dus een haatliefdeverhouding met de schooldirecteur. Aan de ene kant heeft hij haar een toekomst gegeven, maar aan de andere kant wel onder dwang.

Nina zou in eerste instantie gewoon Jodi’s beste vriendin worden, zo’n zijdelings karakter, maar voor ik het wist was ze uitgegroeid tot een personage met een heel eigen verhaal. Dat schreeuwde erom om uitgeschreven te worden!

De maanden na het schrijven van Insomnia bleef Nina me maar lastigvallen (ze is aanhoudend, echt), dus uiteindelijk ben ik in oktober 2017 gezwicht en begon ik met het schrijven van het eerste deel van haar verhaal – Nachtwandelaar.

 

Nina

Een verhaal schrijven vanuit Nina’s oogpunt was héél verfrissend. Zoals hierboven al staat heeft ze autoriteitsproblemen en laat ze zich door niemand wat vertellen. Ze is opstandig en kan op z’n zachtst gezegd agressief uit de hoek komen.

Ik vond het echt geweldig om in de huid te kruipen van iemand die zo’n kort lontje heeft en iemand eerder te lijf gaat dan dat ze er een rustig gesprek mee voert. Nina is wild, ze heeft furie en is in heel veel opzichten zó anders dan ik, dat ik tijdens het schrijven van veel situaties alleen maar hoefde te denken aan wat ik niet zou doen; en dat was precies wat Nina deed. Tijdens het schrijven verraste ze me meer dan eens – Nina is één van die karakters die letterlijk een eigen leven lijkt te leiden! 😀

Toch kon ik me goed inleven in Nina, want hoewel we heel erg van elkaar verschillen, begrijp ik haar reacties en de keuzes die ze maakt maar al te goed. Misschien zit er wel een Nina in ons allemaal verborgen… 😉

 

Een lesdag op de Somnus Academie

Het leuke aan Nachtwandelaar, was dat ik het verhaal nu kon benaderen vanuit het oogpunt van iemand die daadwerkelijk een leerling is op de Somnus Academie en wordt opgeleid tot Uitdrijver – en dat is heel anders dan hoe het er voor Jodi, een Slaapwandelaar, aan toegaat.

Nina krijgt les in Lichtspreuken; één van de belangrijkste lessen waarin de leerlingen de lichtspreuken worden geleerd die de Uitdrijvers gebruiken om Nachtsluipers te bestrijden. Hier worden veel lessen aan besteed.

Daarnaast krijgt ze echter ook Theorie, want zelfs Uitdrijvers in opleiding moeten zo nu en dan een tekstboek openslaan. Tijdens deze lessen leren leerlingen alles over wat het is om een Uitdrijver te zijn en aan welke regels je je moet houden; maar vooral ook over Nachtsluipers en alle gevaren.

En de jonge Uitdrijvers wordt geleerd om te vechten. Ook hier krijgen ze dagelijks les in, ze moeten regelmatig met elkaar sparren om te oefenen, en juist deze scènes waren heel belangrijk en kenmerkend voor Nachtwandelaar, want tijdens deze scènes kon ik Nina’s karakter goed naar voren laten komen.

Samen met Nina ontdekte ik steeds meer over hoe het leven op een Uitdrijveracademie verloopt, wat waardevolle informatie is voor de  vervolgdelen binnen de Insomnia Saga… 🙂

 

Bookpage_Nachtwandelaar

 

Nieuwe en bekende gezichten

Aangezien ik Nina verder uit kon diepen in Nachtwandelaar, moest ik na gaan denken over hoe en waarom ze over straat is gaan zwerven, en zo ontstond haar familie. Haar vader, professor Albert Lavigne, kwam tot leven en Nina blijkt zelfs een oudere zus, genaamd Elisa, te hebben gehad.

Het was leuk om een aantal flashbacks te kunnen beschrijven over Nina’s familie, thuissituatie en kindertijd. Nina is pas dertien jaar oud in Nachtwandelaar, maar je leest met terugwerkende kracht dat ze zoveel heeft meegemaakt, dat ze op jonge leeftijd eigenlijk veel te snel volwassen heeft moeten worden.

Behalve nieuwe verhaallijnen en personages, kwamen er echter ook bekende gezichten terug in Nachtwandelaar! Aiden Somnus speelt (vanzelfsprekend) een sleutelrol, zelfs Kay komt nog een paar keer voorbij en verder nog wat docenten die je in Insomnia hebt leren kennen, zoals Douglas Armstrong en Martha Bates. Het was leuk om al deze karakters te bekijken vanuit Nina’s oogpunt!

Het belangrijkste bekende gezicht in dit boek, echter, is Owen Radcliff. In Insomnia wordt hij beschreven als Nina’s onofficiële mentor en dat hij de enige op de hele school is die Nina enigszins in de hand weet te houden. Hoe dat zo gekomen is en hoe hun band zo sterk is geworden, kon ik allemaal mooi uitdiepen in Nachtwandelaar. Ik vond het fantastisch om hun kennismaking te beschrijven en hoe Nina Owen langzaam maar zeker begint te vertrouwen. Voor mij zijn ze echt een beetje als broer en zus gaan voelen 🙂

Tot slot heb ik nog een heel nieuw karakter bedacht voor dit boek, een mysterieuze jongen genaamd Raphael. Na twee-derde van het boek kruist Nina zijn pad en dat verandert álles. Raphael is en blijft een beetje een mysterie in dit deel, zelfs voor mij… maar zijn verhaal zal dan ook pas echt uitgewerkt worden in het vervolgdeel.

 

Eén maand werk

Nachtwandelaar is natuurlijk een novelle – het is een boek geworden van zo’n 160 bladzijdes – en het schrijven ervan kostte me niet vreselijk veel tijd. Na een maand had ik het manuscript staan, maar ik kan me herinneren dat ik kritischer was dan ooit tijdens het schrijven! Ik bleef de hoofdstukken maar nalezen, bleef bijschaven, en ook in de rode draad heb ik meer dan eens aanpassingen gedaan en extra scènes toegevoegd.

Toch maakte dat het schrijven van dit boek extra leuk! Het verhaal groeide iedere dag en ik was er constant mee bezig, zelfs als ik andere dingen aan het doen was. Nina’s verhaal bleek nog veel complexer te zijn dan ik eerst dacht en ik eerst van plan was. Er zaten veel meer lagen in verborgen, maar juist dát maakte het zo interessant!

Ik vond het gaaf, want met Nachtwandelaar kreeg ik echt de ruimte om de wereld van de Insomnia Saga nog veel beter uit te diepen! 😀

In november 2017, na zo’n vier weken schrijven, was ik klaar en was de eerste helft van Nina’s verhaal opgeschreven. Toch voelde het allesbehalve als een afsluiting, want Nachtwandelaar eindigt met een best pittige cliffhanger…

 

Een playlist voor een donker verhaal

Hoewel Insomnia veel duistere momenten kent, voelde het schrijven van Nachtwandelaar toch net ietsje donkerder. En nu ik erop terugkijk, zie en hoor ik dat ook terug in de muziek die ik heb geluisterd tijdens het schrijven!

Hier volgen een paar van de belangrijkste tracks die me hebben geïnspireerd:

 

Agnes Obel – Riverside

Dit nummer heb ik vooral gebruikt tijdens het schrijven van de flashbacks in hoofdstuk 2 en 3. Een onderhuids, maar toch mooi nummer dat perfect aansloot op de sfeer 🙂

 

Stranger Things Theme Song (C418 Remix)

Tja… De theme van Stranger Things is gewoon awesome en deze remix inspireerde me enorm!

 

Yuki Hayashi – Kimi no Chikara

Deze track was perfect voor de actiescènes in Nachtwandelaar! Het is mysterieus, episch en stoer, en het klinkt heel filmisch. Eigenlijk kan ik dit wel de main theme van Nachtwandelaar noemen, want het laat Nina’s pad, obstakels en overwinningen gewoonweg horen.

 

Really Slow Motion – Hero

Dit nummer heb ik vooral geluisterd tijdens het schrijven van de climax van het boek; met name het moment waarop Nina Owen voor het eerst in actie ziet als Uitdrijver. Hij is best een beetje heldhaftig, dus de titel sluit daar ook mooi op aan 😉

 

Cliffhanger

Als je Nachtwandelaar hebt gelezen, weet je inmiddels dat het boek eindigt met een cliffhanger. In feite worden er op het eind van Nachtwandelaar alleen maar meer vragen opgeroepen, dan dat er vragen worden beantwoord. Er zijn een hoop losse eindjes…

Nu ik deze behind the scenes blogpost schrijf, ben ik hard bezig met het schrijven van het vervolg, Lichtwandelaar. Ik ben inmiddels bezig met de laatste hoofdstukken en hoe verder ik kom, hoe enthousiaster ik word over het schrijven ervan, want steeds meer vragen worden beantwoord en het verhaal wordt nóg verder uitgediept! Nina zal nog voor een hoop uitdagingen komen te staan en ik hoop dat jullie ernaar uitkijken om het te lezen! Lichtwandelaar verschijnt in 2019.

 

Dit was een kijkje behind the scenes van Nachtwandelaar! Het schrijfproces verliep een stuk rustiger dan dat van Insomnia, zonder de druk van een wedstrijd en een tijdslimiet. Dat maakte het echter niet minder intens, want juist vanwege de duistere ondertoon hield het schrijven van dit verhaal me echt in zijn greep. Bovendien schreef ik het in de periode van oktober/november, de dagen werden steeds korter… en dat deed me toch meer dan eens bezorgd naar buiten kijken, zoekend naar ronddwalende Nachtsluipers… 😉

Volgende week zal er een ander artikel verschijnen; namelijk de allereerste Insomnia Saga Special! Ik zal uitweiden over de lichtspreuken die de Uitdrijvers gebruiken om de Nachtsluipers te bestrijden. Lees mee, en misschien vind jij wel de Uitdrijver in jou! 😀

 

Tot volgende week!

– Lynn

 

Abonneer je op dit blog om de komende drie weken geen Insomnia Saga Special te missen! (Zie de abonneer-knop aan je rechterhand, boven de “blog categorieën” onderaan!)

Posted by Lynn Robin in Behind the Scenes, Insomnia Saga, 7 comments
Mei 2018 Insomnia Saga Maand: Insomnia BEHIND THE SCENES

Mei 2018 Insomnia Saga Maand: Insomnia BEHIND THE SCENES

Hallo allemaal!

Dit is de eerste week van mei en dus de eerste week van de Insomnia Saga Maand! Super leuk dat je een kijkje komt nemen en ik hoop dat je plezier zal beleven aan het lezen van de blogartikels die deze maand zullen verschijnen!

We gaan beginnen met een kijkje achter de schermen; in dit artikel zal ik vertellen hoe het schrijfproces van Insomnia is verlopen… Let’s go! 😀

Er staan GEEN spoilers in, dus zelfs als je het boek nog niet hebt gelezen, kan je met een gerust hart aan dit behind the scenes artikel beginnen!

 

Van een road trip tot een magisch duo… tot Insomnia

Zoals jullie inmiddels vast wel ergens op mijn site en/of blog gelezen hebben (of zelfs in het boek van Insomnia!) heb ik dit boek geschreven voor de schrijfwedstrijd WattnedWrites op Wattpad, in juli 2017. Ik besloot in mei dat ik daaraan mee wilde doen… dus het brainstormen kon beginnen.

Ik zat toen zeker al een jaar te spelen met het idee van een verhaal over een vriendengroep die op een road trip was, echter overvallen werd door noodweer en moest schuilen in een mysterieus kasteel, genaamd “Insomnia”. Daar woonde een vreemde vrouw die hen maar wat hartelijk onthaalde… maar vervolgens gebeurden er allemaal enge dingen en moesten de vrienden zien te ontsnappen uit het kasteel.

Tja. Klonk best leuk. En toch vond ik het niet goed genoeg, dus nadat ik dit idee had opgeschreven en een paar details had uitgewerkt, besloot ik om er nog eens op een andere manier naar te kijken.

Toen kwam ik op het volgende idee: twee magiërs, een jonge man en een jonge vrouw, die de wereld rondreisden en zich voordeden als backpackers, om zo slechte magiërs in de val te lokken en te verslaan. In dit verhaal zouden ze naar Kasteel Insomnia gaan, waar een duistere magiër zou zitten die al jarenlang de boel onveilig maakte. Eenmaal in dat kasteel, echter, zouden ze voor een zware strijd komen te staan en hun eigen demonen onder ogen moeten komen…

Nou, dát werd alweer een stuk interessanter en origineler. Maar het was nog steeds niet wat ik zocht en beide concepten speelden zich uitsluitend af in het kasteel… en als er iets is waar ik persoonlijk niet zo goed tegen kan, dan zijn het boeken (of films) die zich de hele tijd op dezelfde locatie afspelen. Daar word ik echt kregel van.

Hoe dan ook, ik had inmiddels wel een aardige basis gelegd voor wat een interessant verhaal kon worden en ik bleef er een paar weken lang op doorbroeden.

En toen kwamen de ideeën. De reden dat ik het kasteel “Insomnia” had genoemd, was omdat ik iets in het verhaal wilde doen met zielen die geen rust konden vinden; zielen die nooit sliepen. Zo kwam ik vanzelfsprekend ook op de term “Slaapwandelaars”. Slapen leidde tot de nacht; dat leidde weer tot “Nachtsluipers”. En toen ik eenmaal had verzonnen wát Nachtsluipers eigenlijk precies zijn – duistere wezens die alleen ’s nachts kunnen leven en jagen op menselijke gastlichamen om zich ook overdag mee te kunnen verplaatsen – kwam ik op het idee voor de Uitdrijvers.

Zo werd het verhaal dat eerst nog “Kasteel Insomnia” heette gewoonweg “Insomnia” – en ik had een concept gevonden waar mijn hart sneller van begon te slaan… 😉

 

Karakters met pit! – want die waren nodig…

Het eerste wat ik wist toen ik de cast voor Insomnia uit begon te denken, was dat ik personages nodig had met pit. Personages die hun mannetje kunnen staan en over een enorme hoeveelheid wilskracht beschikken.

Kay had ik als eerste verzonnen; ik wilde eigenlijk al een tijdje een boek schrijven met een mannelijke hoofdrolspeler die nogal bot en arrogant is – dat was weer eens wat anders, weet je wel? 😉 Maar wat ik wel al heel snel wist was dat die arrogantie gewoon een façade is en dat er heel iemand anders achter Kay schuilgaat, iemand met een verhaal dat ik mooi uit kon bouwen in het boek.

Daarna verzon ik Jodi pas, terwijl zij juist de ik-persoon is! Ik wist dat ik een stoer meisje in de hoofdrol wilde hebben, dat overal schijt aan heeft en een echte doorzetter is. Jodi is immers een Slaapwandelaar en Slaapwandelaars worden verafschuwd en gediscrimineerd door de mensheid. Ik wilde niet een hoofdrolspeelster die onder dat stigma gebukt ging, maar juist haar rug recht hield.

Jodi en Kay hebben de basis gelegd voor het verhaal. Ik vind dat ze allebei op hun eigen manier sterke karakters zijn – dé karakters die ik nodig had in de strijd tegen één van de machtigste Nachtsluipers ooit…

 

Voorbereidingen voor de wedstrijd

Ik had de basis gelegd voor het verhaal, naast Jodi en Kay had ik de rest van de cast ook uitgedacht, en inmiddels was mei alweer voorbijgevlogen. Ik had nog één maand de tijd om me voor te bereiden op de schrijfwedstrijd…

Tijd dus om een rode draad te schrijven! Ik wilde van begin tot eind uitgestippeld hebben wat er in het verhaal moest gebeuren, in ieder hoofdstuk, zodat ik niet vast kon komen te zitten tijdens de wedstrijd. Over het algemeen werk ik niet zo; meestal schrijf ik hooguit tien hoofdstukken uit in de rode draad, en dan ga ik de hoofdstukken al uitwerken om gevoel te krijgen voor het verhaal en de personages. In dit geval had ik die luxe niet, dus het was echt een uitdaging om alles al van tevoren uit te denken!

Het ging me echter makkelijker af dan ik eerst had verwacht; na anderhalve week had ik de rode draad al staan, het hele verhaal was samengevat. Mijn handen jeukten om eraan te beginnen, maar ik moest wachten tot het één juli was. Dus het wachten begon…

 

Bookpage_Insomnia_Slider

 

Writing madness!

Het was eindelijk zover. 1 juli 2017. Het startschot was gegeven en net als de tientallen andere deelnemers van de wedstrijd, kon ik beginnen met schrijven.

Ik had me ingeschreven voor “Large”, wat inhield dat ik mezelf had uitgedaagd om minstens 50.000 woorden te hebben geschreven aan het einde van de maand. De eerste dagen maakte ik me echter een beetje zorgen of ik dat wel ging halen. Ik schreef hoofdstuk na hoofdstuk, zag mijn rode draad langzaam slinken… en ik dacht: is het verhaal wel lang genoeg?

Maar ik besloot om me daar niet té druk over te maken. Ik focuste me gewoon op het schrijven en het was heerlijk. Insomnia was zo’n boek dat gewoon helemaal vanzelf ging. Ik had er enorm veel plezier in en dat plezier werd alleen maar groter, toen na slechts een paar dagen de eerste lezers mijn verhaal al begonnen te volgen. Hun enthousiasme en aanmoedigingen maakten het schrijven ontzettend dynamisch, en iedere dag werd het steeds spannender om een nieuw hoofdstuk online te zetten en de reacties af te wachten 😀

En toen begon ik de climax van het verhaal te naderen. Ik zat al bijna aan de 50.000 woorden, ik wist dat ik het ging halen, en ik had nog een kleine twee weken de tijd. Maar ik was zo ver gekomen, had mijn personages intussen zo goed leren kennen en zat zo diep in het verhaal, dat ik me realiseerde dat de climax die ik in eerste instantie had verzonnen, niet explosief genoeg was.

Dus ik herschreef het laatste stuk van de rode draad. Ik trok één hele dag uit om eraan te sleutelen – en toen werd het de climax die het verhaal nodig had; het soort climax wat je als lezer zou verwachten. Ik zal niet verder uitweiden in verband met spoilers, maar laat ik het zo zeggen: in eerste instantie speelde de finale zich af op de Somnus Academie. Als je Insomnia hebt gelezen, weet je wat er in de uiteindelijke versie daarna allemaal nog is gebeurd! 😉

Het laatste stuk schrijven van Insomnia was best zwaar, moet ik zeggen! Er was een constante spanning in de hoofdstukken aanwezig en een heleboel actie, en ik kon merken dat het non-stop schrijven me best wel een beetje uitputte. Totdat ik in de laatste week van juli kwam, althans; ik naderde de finishlijn… en toen vond ik het eigenlijk wel heel erg jammer dat ik bijna klaar was.

Uiteindelijk heb ik het hele boek in 29 dagen geschreven en kwam ik uit op ruim 76.000 woorden – ik had me dus totaal geen zorgen hoeven te maken of ik de 50k wel of niet ging halen!

 

En… toen was het voorbij

Ja. Dát was nog eens een anticlimax. Aan de ene kant was ik blij dat ik klaar was, aan de andere kant vond ik het ontzettend jammer. Ik had nog nooit zoveel geschreven in één maand tijd en ik kan wel zeggen dat het een hele intense ervaring was.

Voordat ik aan de wedstrijd begon, had ik echter al het idee dat Insomnia nog wel eens een vervolgdeel kon krijgen – en toen ik halverwege de wedstrijd was wist ik dat gewoonweg zeker.

Dus in augustus begon ik toch maar alvast met het opschrijven van wat ideetjes voor het tweede deel, Somnus. De wedstrijd was misschien voorbij, maar het verhaal van Jodi en Kay is dat nog lang niet.

 

Mini-playlist

Zoals jullie inmiddels misschien wel weten is muziek mijn schrijf-mojo en ook tijdens het schrijven van Insomnia heb ik een hoop muziek geluisterd. Hieronder zal ik een paar van de belangrijkste tracks delen!

 

Conjure One – Sleep

Dit mooie maar toch ietwat onderhuidse nummer heeft me erg geholpen met het tot stand brengen van de wordbuilding en de sfeer van het verhaal…

 

Hiroyuki Sawano – phosphorus十snowman

Dé perfecte track voor dramatische scènes!

 

Illenium – Sleepwalker (feat. Joni Fatora)

Een wat steviger nummer voor de actiescènes – en zó griezelig toepasselijk! 😀 Hoe kon ik een nummer genaamd “Sleepwalker” nou niet gebruiken tijdens het schrijven van dit boek?

 

Ólafur Arnalds – And They Have Escaped The Weight Of Darkness

En dit nummer heb ik voornamelijk gebruikt tijdens het schrijven van de laatste hoofdstukken van Insomnia. Alweer is de titel heel toepasselijk voor het verhaal en met name voor Jodi en Kay 😉

 

De “aftershock”

Tijdens het schrijven en ook na de wedstrijd is er nog van alles gebeurd: Tijdens de schrijfwedstrijd in juli 2017 werd Insomnia uitgeroepen tot Vakantieboek Aanrader op Wattpad; in augustus 2017 werd Insomnia uitgeroepen tot Overwinnaar van WattnedWrites; in september 2017 werd Insomnia uitgekozen door de leesclub van AmbassadorsNL om die maand gelezen te worden op Wattpad; en in januari 2018 werd Insomnia door de jury van een andere schrijfwedstrijd, SweekStars, uitgeroepen tot “Beste Serie” finalist van SweekStars 2017.

Jeetje! Ik blijf het zeggen, maar ik ben nog steeds een beetje flabbergasted door al deze ontwikkelingen. Inmiddels is het alweer bijna een jaar geleden dat ik Insomnia schreef, maar ik kijk er nog steeds met plezier op terug. Het uitdenken en schrijven van Insomnia was dynamisch, en ik weet zeker dat dit boek altijd een speciaal plekje in mijn hart zal houden.

 

Dit was dus het hele schrijfproces achter Insomnia en een kijkje behind the scenes 🙂 Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen!

Volgende week nemen we een kijkje achter de schermen van Nachtwandelaar. Hoe was het om een spin-off te schrijven van Insomnia en de wereld van de Insomnia Saga niet vanuit Jodi’s ogen, maar vanuit Nina’s ogen te bekijken? Lees het volgende week!

 

– Lynn

 

Insomnia is nu te koop als hardcover, paperback en eBook! Verkrijgbaar bij boekenbestellen.nl, theblacksheepindie.com, bol.com en kobo.com!

 

Wil je Insomnia in stijl lezen? Check dan vooral de freebies en download een Insomnia-wallpaper voor je smartphone en/of tablet!

Posted by Lynn Robin in Behind the Scenes, Insomnia Saga, 6 comments
Schimmenvlucht BEHIND THE SCENES #2

Schimmenvlucht BEHIND THE SCENES #2

Dit is het tweede deel van de Schimmenvlucht BEHIND THE SCENES blogpost! Heb je de eerste nog niet gelezen? Lees het hier!

In de vorige editie heb ik verteld over het vinden van Dinah’s stem en de worldbuilding. In deze BEHIND THE SCENES editie zal ik meer vertellen over het schrijfproces, Eli’s verhaal en de grote plotwending in de climax – daarnaast deel ik ook nog een playlist!

[SPOILER WAARSCHUWING: Als je de eerste twee delen, Schimmenlied en Schimmendans EN dit boek, Schimmenvlucht, nog niet gelezen hebt, kan deze blogpost spoilers bevatten! Lees verder op eigen risico…]

 

• Eli’s verhaal

Dat Eli’s verhaal verweven zou zijn met het verhaal van Dinah, dat wist ik al sinds het eerste deel, Schimmenlied. Ik vond het dus heel spannend om het uiteindelijk uit te mogen schrijven… en toch ook een tikje pijnlijk.

Dinah ziet Eli ten onrechte als de bad guy, ze beschuldigt hem ervan dat hij haar verraden heeft – en hoewel Eli zelf de waarheid weet en Dinah duidelijk probeert te maken dat hij haar helemaal niet in de steek heeft gelaten, in elk geval niet met opzet, voelt hij zich toch schuldig.

Eli is sinds Schimmenlied al één van mijn favoriete karakters om over te schrijven, dus het was op sommige momenten best moeilijk voor me om hem te bekijken vanuit Dinah’s oogpunt en hem niet altijd even vriendelijk te behandelen, om het zachtjes uit te drukken. Ik geloof dat ik tijdens het schrijven ongeveer net zo gefrustreerd raakte als Eli tijdens de scènes dat hij probeert tot Dinah door te dringen! 😉 Maar de flashbacks en de scène dat hij Dinah eindelijk de waarheid kan vertellen – en ze hem begint te geloven – dat vond ik heerlijk om te schrijven.

Maar Eli is natuurlijk ook een persoon op zichzelf, dus behalve zijn tragische liefdesverhaal met Dinah, moest ik ook een achtergrond voor hem verzinnen; hoe was zijn leven als medium, hoe is hij zo vroeg al gestorven?

In eerste instantie was het mijn idee om Eli een heel stuk ouder te maken – minstens honderd jaar, dus hij zou al een eeuw geleden gestorven zijn. Uiteindelijk heb ik dit niet gedaan. Op de één of andere manier voelde het gewoon niet goed. Hoewel Eli heel wijs en evenwichtig overkomt, heeft hij toch nog iets jeugdigs en zag ik hem meer als een jongen die uit de moderne tijd komt.

Zo is het verhaal met zijn broertje, Joshua, ontstaan. Het beschrijven van deze verhaallijn in Schimmenvlucht was al tragisch genoeg, maar ik moet zeggen dat het uitschrijven ervan in het korte bonusverhaal Schimmen en Vleugels (over een paar dagen te koop samen met de Schimmenvlucht hardcover, paperback én eBook editie) wel heel wat zwaarder viel. Soms vraag ik me af waarom ik zulke tragische verhaallijnen verzin, als ik weer eens snikkend achter mijn laptop zit… 😛

Op deze manier is Eli’s karakter stukje bij beetje completer geworden. In Schimmenlied leerde ik hem kennen, in Schimmendans begon hij al te groeien, maar voor mijn gevoel is hij pas écht tot leven gekomen in Schimmenvlucht. En dat is precies één van de dingen die ik zo geweldig vind aan schrijven: om karakters te schapen die voelen als mensen van vlees en bloed.

 

• De plottwist [SPOILER WAARSCHUWING]

Ah ja, de grote plottwist: Dinah blijkt de Necromancer te zijn.

Dit wist ik natuurlijk al voordat ik aan Schimmenvlucht begon, en het is een plottwist waar ik ruim een maand over aan het brainstormen ben geweest. Vorig jaar, november 2016, schreef ik Schimmendans af en toen was het tijd voor mij om me te gaan voorbereiden op het schrijven van Schimmenvlucht. Zoals ik in de vorige blogpost al vertelde, heb ik Schimmenvlucht geschreven in januari 2017; de hele maand december heb ik niet geschreven en alleen maar aantekeningen verzameld in mijn schrift.

Om eerlijk te zijn vind ik dit altijd één van de spannendste tijden van het schrijfproces; het opschrijven en verzamelen van ideeën, het bedenken van de plotwendingen…

Aangezien Dinah de hoofdrol speelt in Schimmenvlucht, wist ik dat ik haar karakter meer diepgang moest gaan geven. Daarnaast vond ik ook dat het tijd was om een verhaal te introduceren waar deel 4, 5 en 6 op verder konden gaan. In feite kan je wel zeggen dat het verhaal van Dinah en Eli de rode draad is van de serie sinds het eerste deel.

Eerst wist ik nog niet zo goed wat ik van plan was met Dinah. Het idee dat ze een ander wezen was, méér dan gewoon een Waker, had ik al snel, maar wat ze precies was… Nou, dat was eerst ook nog een raadsel voor mij. Eigenlijk had ik het idee dat ze zowel een Waker als een Gids was, een soort hybride, maar het lukte me niet om daar een geldige reden voor te bedenken.

Toen bedacht ik me echter dat ik een aantal weken geleden al een aantekening voor deel 4 had opgeschreven; namelijk het idee van een genootschap van Gidsen, dat alle Wakers wilde uitroeien.

En toen ontstond Mahira; de gesluierde vrouw; de profeet; de leider van de Verlossers.

Dankzij Mahira begon alles vorm aan te nemen. Ik kreeg het idee van een voorspelling, waarin ze Dinah had zien oprijzen als een ander wezen. En aangezien ik al wist dat de Verlossers de Wakers wilden uitroeien, wist ik al heel snel wat Dinah’s rol moest worden: ze moest de leider van de Wakers worden. Een sterkere vorm van een Waker, dus.

Zo werd Dinah de Necromancer.

Het schrijven van deze plotwending was GEWELDIG, ik zat daadwerkelijk met bonkend hart te typen, zo spannend was het! ;D (tja, soms leef ik me een beetje te veel in.) Wat deze plottwist extra spannend maakte, was dat ik hiermee de basis legde voor de volgende drie delen…

 

• Schimmenvlucht Playlist

Zoals jullie inmiddels weten is muziek misschien wel mijn grootste inspiratiebron tijdens het schrijven, dus ook voor Schimmenvlucht heb ik een playlist samengesteld om met jullie te delen 🙂

 

Laura Brehm – Don’t Wait (prod. by Evoke)

Dit nummer heb ik vooral geluisterd tijdens het brainstormproces!

 

Sam Kim – Who Are You

Alsof het zo moest zijn hoorde ik dit nummer voor het eerst toen ik misschien pas een week bezig was met het schrijven van Schimmenvlucht – en het voelde voor mij alsof het nummer praktisch voor mijn boek geschreven was 😉 De sfeer van het nummer sloot perfect aan op de sfeer van Schimmenvlucht.

 

Kim Kyung Hee – And I’m Here

Schimmenvlucht kent ook wat triestere momenten, vooral in de flashbacks, en daar paste dit nummer erg goed bij.

 

Kim Feel – Seongbukdong

Hoewel ik dit nummer eigenlijk voornamelijk geluisterd heb tijdens het schrijven van het bonusverhaal Schimmen en Vleugels, zal het me altijd doen denken aan Schimmenvlucht 🙂

 

Nobuo Uematsu – Aerith’s Theme (Piano Version)

Deze prachtige piano-theme is zo’n beetje het thema-nummer van Dinah en Eli geworden, voornamelijk voor de flashback scène waarin ze in het gras zitten te tekenen, op een zomerse middag 😉

 

Goblin OST – First Love

En dit is mijn tweede thema-nummer voor Dinah en Eli!

 

Keiichi Okabe – City of Commerce

Dit vond ik echt een Schimmenwereld-nummer! Een beetje spannend, mysterieus… en toch ook mooi. Precies zoals de Schimmenwereld is.

 

Goblin OST – When Time Stops

Een prachtig sfeernummer dat voor mij perfect aansloot op de Schimmenwereld.

 

Weer een onvergetelijke ervaring

Ik blijf het zeggen, maar ook het schrijven van Schimmenvlucht was weer heel intens, deze keer vooral door de duistere ondertoon, maar ook de belangrijkheid van dit deel: Schimmenvlucht is het startschot van de tweede helft van de Schimmenwereld Serie. En dat is de reden dat dit deel altijd een beetje speciaal zal blijven voor mij 🙂

 

Ik hoop dat jullie het leuk vonden om een kijkje achter de schermen van Schimmenvlucht genomen te hebben!

Als je vragen hebt over Schimmenvlucht, stel ze dan hieronder! Ik vind het ontzettend leuk om van jullie te horen, dus voel je vrij om een berichtje en/of vraag achter te laten 😀

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Behind the Scenes, Schimmenwereld Serie, 2 comments
Schimmenvlucht BEHIND THE SCENES #1

Schimmenvlucht BEHIND THE SCENES #1

In deze BEHIND THE SCENES blogpost vertel ik over het schrijfproces van Schimmenvlucht, het derde deel van de Schimmenwereld Serie. Ook zal ik delen wat me heeft geïnspireerd tijdens het schrijven!

Schimmenvlucht heb ik in januari 2017 geschreven; alweer bijna een jaar geleden! En ik kan wel zeggen dat het schrijven van dit boek een intense start van het jaar was…

[SPOILER WAARSCHUWING: Als je de eerste twee delen, Schimmenlied en Schimmendans nog niet gelezen hebt, kan deze blogpost spoilers bevatten! Lees verder op eigen risico…]

 

• Duisternis. Onheil. Demonen.

Met het schrijven van Schimmenvlucht kroop ik in de huid van Dinah, een karakter dat ik al verzonnen had voor het eerste deel van de Schimmenwereld Serie. Ze verschijnt in het allereerste hoofdstuk van Schimmenlied al op het toneel en ik vond het meteen al heerlijk om over haar te schrijven.

In het tweede deel, Schimmendans, keert ze weer terug en liet ik al blijken dat er een heel verhaal achter haar schuilging…

Maar om daadwerkelijk vanuit Dinah’s oogpunt te schrijven, wat ik dus gepland had voor deel 3, dat was heel wat anders! Dinah is immers de bad guy; ze is een Waker, een demon, en heeft in Schimmenlied jacht gemaakt op Lily en Mason. En ook in het tweede deel was ze geen schatje!

Toch was het tijd om in Schimmenvlucht duidelijk te maken hoe ze geworden is wie ze is. Dinah lijkt in de voorgaande delen meedogenloos te zijn, maar in Schimmenvlucht vond ik het belangrijk om ook haar zachte, menselijke kant naar voren te brengen. Het schrijven van dit deel was echt een enorme uitdaging voor mij, omdat ik nog nooit eerder een boek heb geschreven vanuit het oogpunt van een duister karakter als Dinah!

Ik had haar stem echter al snel te pakken en ik merkte dat Dinah’s kijk op de wereld de sfeer enorm beïnvloedde; want het is logisch dat het leven van een Waker, een demon, niet rooskleurig is. De sfeer van Schimmenvlucht werd vanaf de eerste bladzijde al duister, grimmig; veel donkerder dan de voorgaande delen.

En het was geweldig om te schrijven.

 

• Worldbuilding

Ook moest ik de Schimmenwereld nóg beter uitdenken, aangezien Dinah er daadwerkelijk woont. In het bonusverhaal, Schimmen en Zwaarden (bonusmateriaal van Schimmendans), wordt al duidelijk dat Gidsen en Wakers van elkaar gescheiden leven. Gidsen wonen in Gids-gebieden en Wakers in Waker-gebieden. In Schimmen en Zwaarden stelt Saffron zich voor dat Wakers in enge kastelen wonen…

Zo zag ik het echter helemaal niet voor me; Wakers zijn immers ook ooit mensen geweest, dus waarom zouden ze niet gewoon in huizen leven?

Daarnaast moest ik er tijdens het schrijven ook rekening mee houden dat de Schimmenwereld niet alleen bevolkt wordt door Gidsen en Wakers, maar natuurlijk ook door Schimmen; zo heb ik er enkele scènes in verwerkt waarin je de reflectie van één of meerdere Schimmen ziet, die vastzitten in het Schimmenmeer.

Hoe meer ik verzon, hoe completer mijn beeld van de Schimmenwereld werd – en ik denk dat dat echt vooral dankzij Dinah is gekomen, omdat ik de wereld vanuit haar ogen moest gaan bekijken en ik me in moest leven hoe het moet zijn om een Waker te zijn…

 

Deze diashow vereist JavaScript.

 

• Flashbacks

Flashbacks, herinneringen, die waren in Schimmenlied al veel aanwezig en belangrijk voor het verhaal. Voor Schimmenvlucht geldt hetzelfde en om eerlijk te zijn is één van de flashbacks de allereerste scène die ik voor dit boek geschreven heb.

Ik had een deel van de rode draad al geschreven, maar toen moest ik echt nog gaan beginnen met schrijven… en aangezien Dinah nogal een uitdagend karakter is, besloot ik om eerst een flashback te schrijven – echter niet de flashback waar het verhaal mee opent!

De allereerste scène die ik schreef, was Dinah’s herinnering aan de begrafenis van haar ouders (een scène halverwege het derde hoofdstuk); dezelfde dag dat ze haar zusje, Selena, beloofde dat ze voor altijd bij haar zal blijven én de bewuste scène waarin je er achter komt dat Eli Dinah’s Gids blijkt te zijn geweest.

Om eerlijk te zijn weet ik niet zo goed waarom ik deze scène uitkoos om Dinah’s stem mee te vinden. Maar het werkte: het hielp me om Dinah’s donkere kant, haar cynisme maar ook haar pijn én wie ze vroeger geweest is als medium, vast te leggen. Omdat ik Dinah door die scène leerde kennen als een gewoon meisje met een familie, lukte het me beter om Dinah te doorgronden als Waker…

 

Dit concludeert de eerste editie van Schimmenvlucht BEHIND THE SCENES; volgende week volgt een tweede blogpost, waarin ik meer vertel over het schrijfproces, Eli’s verhaal en de grote plotwending van de climax  – en wat daaraan vooraf is gegaan! Ook zal de volgende editie een kleine playlist bevatten.

Tot volgende week!

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Behind the Scenes, Schimmenwereld Serie, 5 comments
Schimmendans BEHIND THE SCENES

Schimmendans BEHIND THE SCENES

Dit is de BEHIND THE SCENES blogpost van Schimmendans, het tweede deel van de Schimmenwereld Serie! Schimmendans heb ik in 2016 geschreven, in de koude, koude novembermaand voor kerstmis – lees hier waar ik die maand allemaal mee bezig ben geweest…

 

[SPOILER WAARSCHUWING: Als je Schimmendans nog niet gelezen hebt, kan deze blogpost spoilers bevatten! Lees verder op eigen risico…]

 

De Schimmenwereld gezien vanuit een ander oogpunt

Ik was pas halverwege het eerste deel van de Schimmenwereld Serie, Schimmenlied, of ik begon al ideeën te krijgen voor deel 2. Aangezien de Schimmenwereld een wereld is van geesten, engelen en demonen, moest ik al snel denken aan mediums; mensen die kunnen communiceren met de doden.

Dat deed me besluiten dat het tweede deel over een medium moest gaan. Ik wilde de Schimmenwereld eens gaan verkennen vanuit een heel ander oogpunt. Want moet de Schimmenwereld niet een zowel beangstigende als wonderlijke plek zijn voor een gewoon mens?

Toen ik dat had besloten, begon ik er verder over na te denken. Het verhaal had nog iets extra’s nodig – Schimmenlied heeft immers muziek als een rode draad door het verhaal lopen, en ik wilde ook zoiets voor het tweede deel. Ik bedacht me dat “Schimmendans” wel erg mooi klonk als een titel… en voor ik het wist kwamen de ideeën al, van een balletschool waar het spookte, waar het medium in kwestie onderzoek moest gaan doen naar de Schim die daar de boel onveilig maakte…

Voor ik het wist had ik het concept van Schimmendans al op papier staan!

 

Blaze

Tijdens het uitdenken van het concept, zag ik vrijwel direct de karakters al voor me.

Ik wist gelijk al dat ik een jongen de hoofdrol wilde laten spelen en zo werd Blaze dus het medium dat ik in gedachten had.

Hij is dan wel een medium, maar ik wilde geen bedeesd type dat zich stilletjes op de achtergrond hield – ik wilde een karakter dat in feite een dubbelleven leidde. Blaze communiceert dagelijks met de wezens van de Schimmenwereld, maar dat weerhoudt hem er niet van om te doen wat hij wil: breakdancen.

De zeventienjarige Blaze is het stoere type, met zijn gemillimeterde haar, hoodie en jeans. Hij is iemand die niet het kaas van zijn brood laat eten en met beide benen op de grond staat.

Toch is hij niet altijd zo geweest; aangezien hij een medium is, bedacht ik me dat zijn kindertijd niet al te makkelijk kon zijn geweest. Bovendien besloot ik ook nog eens dat hij is opgegroeid in een kindertehuis en op zijn tiende is geadopteerd – en zo kwam Blazes moeilijke verleden tot leven. Hij werd gepest door de andere kinderen, omdat hij dingen kon zien die niemand anders zag, en volwassenen hadden geen idee wat ze met hem aan moesten.

Ja, soms doe je je boekkarakters de vreselijkste dingen aan, maar ik wilde een hoofdrolspeler hebben die al een enorme groei als persoon had doorgemaakt en daardoor al erg wijs was voor zijn leeftijd.

 

 Saffron

Ook Saffron zag ik gelijk al voor me; de elegante balletdanseres met haar lange, donkere haar… die de Schim blijkt te zijn die rondspookt op de balletschool.

Net als Blaze heeft ook zij een moeilijk verleden gehad, misschien nog wel moeilijker aangezien er niemand was die haar heeft opgevangen. Ik wist van begin af aan al dat ze rondspookte op de school vanwege emoties als woede, haat en teleurstelling, maar dat er eigenlijk een heel zachtaardig meisje in haar schuilging.

 

Slade

Wat ik ook nog nodig had, was een nieuw Waker-karakter. In Schimmenlied is Dinah natuurlijk geïntroduceerd, maar ik vond dat het in deel 2 tijd werd om de hiërarchie binnen de Wakers eens wat meer uit te diepen.

Wakers hebben geen officiële rangorde (de Gidsen ook niet; iedereen is gelijk), maar natuurlijk zijn er Wakers die meer overwicht hebben, vanwege hun ervaring en reputatie.

Zo ontstond Slade, de zogenaamde “big boss” van de Wakers, die erom bekend staat dat hij geen scrupules heeft en niet bang is om zijn handen vuil te maken. Ook zou hij op jonge mediums jagen, om hen te dwingen hem te helpen Schimmen op te sporen, zodat hij ze kan verbannen naar het Schimmenmeer…

Slade moest een sinister karakter worden en het duurde een tijdje voor ik hem echt voor me zag. Op het moment dat ik me bedacht dat het wel cool zou zijn dat hij een versleten hoed zou dragen, werd het plaatje in mijn hoofd al snel verder ingevuld: hij werd letterlijk een wandelend skelet, met halflange bruine krullen en een lange jas vol met gaten. Om hem toch nog iets menselijks te geven, besloot ik dat hij – in tegenstelling tot alle andere Wakers – nog één oog had. Voor het extra griezeleffect voegde ik zijn “zachte, gebroken” stem toe.

Tja, Slade is misschien de vijand, maar ik kreeg al snel een zwakke plek voor hem! ;P

 

Bekende gezichten

Behalve nieuwe karakters, wilde ik ook een aantal bekende gezichten uit het eerste deel terugbrengen.

Eli speelt een belangrijke rol in Schimmendans. Hij is Blazes Gids, zijn begeleider die hem helpt met zijn gave als medium. Dat leek me een perfecte taak voor Gidsen, en vooral voor iemand als Eli.

En ook Dinah komt weer langs, aan de zijde van Slade. Ze is haar griezelige zelf in Schimmendans, hoewel er in dit deel al een verhaallijn wordt aangeboord die nog wel eens het idee kan geven dat Dinah haar eigen verhaal heeft… en ze niet zomaar is wie ze is. Ook heeft Eli er wat mee te maken…

 

De plottwist: de waarheid over mediums, Gidsen en Wakers

Elk boek heeft een plottwist nodig en die van Schimmendans draait om de Gidsen en Wakers.

In Schimmenlied heb je gelezen wat Schimmen zijn; dat zijn de geesten van mensen die niet over kunnen gaan naar het hiernamaals. Maar wat zijn Gidsen en Wakers nou precies? Zijn dat echt engelen en demonen, die gewoon vanuit het niets zijn ontstaan?

Dat vond ik een interessant punt om eens goed over na te denken en zo kwam ik op het idee dat Gidsen en Wakers eigenlijk ooit mediums zijn geweest.

De meeste mensen zijn ervan overtuigd dat de manier waarop je je leven leidt, iets zegt over de plek waar je naartoe gaat als je sterft. Hetzelfde geldt voor mediums in de Schimmenwereld Serie: heeft een medium zijn of haar gave voor goede doeleinden gebruikt en is hij of zij een evenwichtig persoon, dan wordt hij of zij een Gids. Sterft een medium echter met donkere, negatieve gevoelens, dan wordt hij of zij een Waker…

Zodra ik dat idee rond had, wist ik precies wat ik wilde vertellen met het verhaal van Schimmendans: het verhaal van een medium dat gestorven is en voor de keuze komt te staan of ze een Gids of een Waker wordt.

Saffron is dat medium geworden – en Blaze werd de persoon die haar zou redden van haar eigen duisternis.

 

De Schimmendans playlist

Muziek inspireert me voor ieder boek dat ik schrijf en Schimmendans heeft tijdens het schrijfproces een aantal eigen themes gekregen (; Ik heb er een paar uitgekozen om te delen!

 

Yair Albeg (from Demented Sound Maffia) – Chasing Inspiration

Ik hoorde deze track voor het eerst toen ik bezig was met de voorbereidingen van Schimmendans en ik wist gelijk dat dit mijn theme voor Blaze zou worden. Het klinkt krachtig, hoopvol en stoer – perfect voor Blaze dus (:

 

Alan Walker feat. Iselin Solheim – Faded

Dit nummer heb ik veel gebruikt voor actiescènes én voornamelijk op het stuk dat Blaze de waarheid over Saffron ontdekt…

 

Suehiro Kenichiro – Requiem of Silence

Een tragisch stuk, dat ik voornamelijk op het eind van Schimmendans heb geluisterd – met name tijdens het schrijven van hoofdstuk 13, wanneer Blaze Saffron er uit alle macht van probeert te overtuigen om niet de rest van haar leven als Waker te leiden.

 

HAEVN – Where The Heart Is

Om eerlijk te zijn is dit een beetje de tweede Blaze-theme geworden ;D Een zacht, hoopvol nummer, dat voor mij perfect aan de sfeer van hoofdstuk 14 beantwoordde – voornamelijk het eind van het hoofdstuk, wanneer alles voorbij is en Blaze alleen achterblijft in de sneeuw en de straatmuzikanten (Lily en Mason, natuurlijk) verderop hoort spelen.

 

JYONGRI – Lullaby for You

En deze kon natuurlijk niet ontbreken! Het lied waarvan ik de openingsquote voor Schimmendans heb geleend. Met dit nummer heb ik het laatste hoofdstuk geschreven.

 

Intens en snel

Het schrijven van Schimmenlied ging al snel, maar Schimmendans had ik zo mogelijk nóg sneller af – na slechts twee weken had ik het verhaal al geschreven!

Alles aan Schimmendans leek vanzelf te gaan. Binnen een uur had ik het eerste hoofdstuk al staan en zo is dat eigenlijk met praktisch ieder hoofdstuk gegaan. Schimmendans is een intens verhaal, vol met duistere onderwerpen en emoties, maar dat uiteindelijk toch tot een goed einde komt.

Ik heb enorm genoten van het schrijven van Schimmendans en had al heel snel een band met Blaze en Saffron – het was net alsof het karakters waren waar ik al jaren over schreef! (;

Net als met Schimmenlied, had ik ook bij Schimmendans even moeite om afscheid te moeten nemen van Blaze en Saffron, maar ik kon niet wachten om te beginnen met deel 3…

 

En dit concludeert Schimmendans BEHIND THE SCENES! Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen hoe dit deel tot stand is gekomen – én ik hoop dat jullie er net zoveel naar uitkijken om deel 3 te gaan lezen, als ik ernaar uitkijk om het derde deel met jullie te delen!

Als je vragen hebt over Schimmendans, stel ze dan gerust! Ik hoor graag van jullie (:

 

– Lynn

 

Heb je genoten van Schimmendans? En zou je nóg meer over Blaze en Saffron te weten willen komen?

Bestel dan hier je eigen hardcover of paperback, met 50 bladzijdes bonusmateriaal (twee korte verhalen, geschreven vanuit de oogpunten van Blaze en Saffron)!

Posted by Lynn Robin in Behind the Scenes, Schimmenwereld Serie, 4 comments
Schimmenlied BEHIND THE SCENES #2

Schimmenlied BEHIND THE SCENES #2

Dit is het vervolg op de vorige Schimmenlied BEHIND THE SCENES blogpost! De vorige keer heb ik verteld hoe ik op het idee voor Schimmenlied ben gekomen en hoe de karakters zijn ontstaan. Nu zal ik dieper ingaan op het schrijfproces – wat heeft me geïnspireerd tijdens het schrijven en hoe lang ben ik ermee bezig geweest?

 

SPOILER WAARSCHUWING: Als je Schimmenlied nog niet gelezen hebt, kunnen hieronder spoilers staan! Lees verder op eigen risico 😉

 

De eerste hoofdstukken

De allereerste hoofdstukken van een nieuw boek, kunnen de spannendste en soms zelfs moeilijkste hoofdstukken zijn om te schrijven – in mijn ervaring, althans!

De eerste woorden die je opschrijft, de openingszin van het verhaal, leggen voor mij altijd de basis van het hele boek. In die eerste woorden moet je gelijk de stem van de hoofdrolspeler laten horen, je moet de lezer gelijk het gevoel geven dat hij een kijkje komt nemen in het hoofd van iemand anders.

Met Schimmenlied had ik hier echter niet zoveel moeite mee – de openingszin zat al heel snel in mijn hoofd. Ik wist dat ik wilde openen met een gesprek tussen Lily en haar psycholoog, en wist precies hoe ik Lily’s karakter moest typeren met haar reactie op het advies dat ze van haar psycholoog krijgt. Lily rouwde nog steeds om Mason en hoewel ze normaal gesproken heel bedeesd is, wist ik (omdat ik haar karakter al helemaal uitgediept had) dat ze in dat soort situaties nog wel eens scherp uit de hoek kan komen.

Die opening zorgde er gelijk voor dat er een flow kwam in het verhaal – en Lily’s stem was geboren! Toch was het de hoofdstukken erna nog een kwestie van aftasten. Ik had Lily’s karakter dan wel al uitgedacht, maar je leert je hoofdpersoon pas echt kennen als je in zijn of haar huid kruipt.

Na het derde hoofdstuk had ik echter het idee dat ik Lily goed begon te leren kennen – dat kwam vooral door de flashbackscène met Mason in hoofdstuk drie. In dat hoofdstuk vertelt ze over haar passie voor muziek en je leest hoe belangrijk het voor haar is om iemand als Mason te ontmoeten; iemand die haar passie deelt, iemand die haar precies begrijpt.

Door deze scène leerde ik Lily echt kennen en ook Mason en Dinah had ik intussen in mijn vingers. Het schrijven kon nu pas écht beginnen… 😀

 

• Maar hoe werd Schimmenlied een 6-delige serie?

Toen ik ongeveer halverwege het verhaal was, stopte ik heel even met schrijven om de rode draad nog wat verder uit te diepen, zodat ik precies wist hoe ik het verhaal af moest gaan ronden.

Tijdens het schrijven van de ruwe opzet van de laatste hoofdstukken, realiseerde ik me dat ik eigenlijk nog veel meer te vertellen had – en niet alleen over Lily en Mason.

Naarmate het verhaal groeide, begon de Schimmenwereld steeds meer tot leven te komen voor mij en ik begon steeds meer vragen te krijgen: wat zijn Wakers en Gidsen nou precies?; zijn er meer Schimmen die uit het Schimmenmeer hebben weten te ontsnappen?; en zijn er ook (levende) mensen die de wezens van de Schimmenwereld kunnen zien?

Al deze vragen zorgden ervoor dat ik na begon te denken over alle verschillende kanten van de Schimmenwereld en ik besefte dat ik deze kanten het beste kon laten zien vanuit verschillende oogpunten. Dus ik besloot al snel dat het tweede en het derde deel vanuit de oogpunten van andere karakters geschreven moesten worden.

Aan de andere kant was ik echter nog niet klaar met Lily en Mason, vooral omdat Lily aan het einde van Schimmenlied nog steeds met vragen over zichzelf blijft zitten: wie is ze geweest voordat ze stierf en een Schim werd? En waarom herinnert ze zich niets meer van haar ontsnapping uit het Schimmenmeer?

De antwoorden op deze vragen wist ik al heel snel en aangezien ik mezelf ken (ik stel overal vragen over), wist ik dat ik net zoveel vragen zou hebben na het schrijven van het tweede en het derde deel.

Dat was het moment waarop ik besloot om de Schimmenwereld Serie als volgt te gaan schrijven: deel 1 en deel 4 worden verteld vanuit Lily’s oogpunt; deel 2 en deel 5 worden verteld vanuit het oogpunt van een karakter genaamd Blaze; deel 3 en deel 6 worden verteld vanuit Dinah’s oogpunt (door het schrijven van Schimmenlied raakte ik alsmaar nieuwsgieriger naar Dinah’s verhaal en het leven van een Waker).

Zo kwam ik dus uit op zes delen en hoe langer ik erover na begon te denken, hoe meer manieren ik zag om al die zes delen en drie oogpunten met elkaar te verweven, waardoor het één lang verhaal zal worden bekeken vanuit drie verschillende zienswijzen.

Schimmenlied is dus een heel belangrijk en onmisbaar begin van de Schimmenwereld Serie – maar aan de andere kant slechts het topje van de ijsberg…

 

• Muziek is niet alleen belangrijk voor Lily en Mason…

De voornaamste reden dat ik muziek als een rode draad door Schimmenlied heb laten lopen, is omdat muziek één van mijn grootste inspiratiebronnen is. Het helpt me om de sfeer te bepalen en soms brengt het me gewoonweg op hele nieuwe ideeën!

Muziek is dus een grote invloed geweest tijdens het schrijven van Schimmenlied. De playlist is nogal lang en erg uiteenlopend vanwege alle verschillende sferen in het verhaal, dus ik heb vier tracks uitgekozen die ik het meeste heb geluisterd.

 

Abel Korzeniowsky – I Was Never Going to Africa

 

De tragische, onderhuidse muziek van de Penny Dreadful soundtrack paste gewoon perfect bij de sfeer van de Schimmenwereld. Deze track begon ik al te luisteren vanaf het tweede hoofdstuk, wanneer Lily voor het eerst de Schimmenwereld betreedt.

 

The Tide Rose – Come Home

 

Een heel ander nummer, maar perfect voor de flashbacks waarin Lily zich al haar mooiste momenten met Mason herinnert.

 

M83 feat. Susanne Sundfør – Oblivion

 

In feite inspireert deze track me voor elk verhaal dat ik schrijf, ongeacht het genre, dus Schimmenlied kon natuurlijk niet uitblijven (; Ik heb er heel wat actiescènes mee geschreven – onder anderen de scène waarin Lily moet zien te ontkomen van de Schimmen die haar levensenergie proberen af te pakken…

 

Luke Howard –The Ends

 

Met dit nummer heb ik voornamelijk het laatste hoofdstuk van Schimmenlied geschreven. De muziek klinkt kalm, vredig en hoopvol, en dat was precies de sfeer waarmee ik het boek af wilde ronden!

 

Kort maar krachtig

Schimmenlied heb ik uiteindelijk in een tijdsbestek van drie weken geschreven, inclusief het uitwerken van de rode draad. Zodra ik wist waar ik over moest schrijven, leek het gewoon allemaal vanzelf te gaan.

Het schrijfproces van Schimmenlied was dus erg kort, maar wel heel intens. Door alle actie in het verhaal bleef het tempo er goed in zitten en ik heb zo het idee dat dat er juist voor zorgde dat ik alsmaar sneller begon te schrijven! ;D

Richting het eind waren Lily en Mason zo voor me tot leven gekomen, dat ik wel even moeite had om afscheid te moeten nemen – hoewel ik toen al wist dat ze weer terug zouden komen in deel 4 van de Schimmenwereld Serie.

 

En… de rest duurde wat langer

Dit was natuurlijk slechts de ruwe versie van Schimmenlied. Hierna begon het redigeren. Ik heb het manuscript meerdere keren laten lezen aan (mijn super trouwe!) proeflezers en al hun opmerkingen verwerkt in nieuwe versies.

Zelf heb ik het manuscript zo vaak doorgenomen dat ik de tel ben kwijtgeraakt. In iedere correctieronde werden er steeds meer kleine dingetjes veranderd, stukjes werden geschrapt, sommige scènes werden juist uitgebreid. Eigenlijk leek er weinig aan het verhaal te veranderen, maar als ik nu terugkijk op de allereerste versie, kan ik wel zeggen dat het flink verbeterd is.

Na vier versies wist ik dat ik er was: Schimmenlied was klaar om online gepubliceerd te worden op Wattpad – én om uitgegeven te worden als boek!

Schimmenlied is inmiddels verkrijgbaar als hardcover en paperback met exclusief bonusmateriaal, en kan je hier bestellen!: http:/www.lynnrobin.com/winkel

 

Dat was het schrijfproces van Schimmenlied; een verhaal dat geschreven werd in een aantal weken, maar vervolgens nog maanden werk heeft gekost. Maar hé – de dingen die veel tijd en moeite kosten, zijn de dingen die het waard zijn, toch?

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Behind the Scenes, Schimmenwereld Serie, 2 comments
Schimmenlied BEHIND THE SCENES #1

Schimmenlied BEHIND THE SCENES #1

Dit is de allereerste BEHIND THE SCENES blogpost, waarin ik zal vertellen hoe ik op het idee ben gekomen voor Schimmenlied en wat er allemaal aan het schrijfproces vooraf is gegaan! Hoe zijn de karakters ontstaan, hoe is het concept uitgegroeid tot wat het uiteindelijk is geworden en hoe heb ik de setting van het verhaal bepaald? Lees het hier…

• Het begon heel eenvoudig…

Eigenlijk wilde ik gewoon een novelle schrijven. Iets korts, een bondig verhaal met een paar verrassende plottwisten en uiteenlopende personages. Het was oktober toen ik op dit idee kwam en door de Halloween-hype die op gang begon te komen, besloot ik al snel dat ik het verhaal wilde openen met de volgende scène: een meisje dat contact probeerde te leggen met haar overleden vriendje door middel van een ouijabord.

Ik wist ook al heel snel dat ik muziek als een rode draad door het verhaal wilde laten lopen en zo kwam ik op de titel “Schimmenlied”; een titel die beide kanten van het verhaal ondervangt.

Het verhaal was simpel: de geest van het overleden vriendje (Mason) probeerde – nadat het meisje (Lily) het ouijabord had gebruikt – contact met haar te leggen om het allerlaatste lied met haar te delen dat hij vlak voor zijn dood voor haar geschreven had.

Tja. Zo begon het. En als je de eerste hoofdstukken van Schimmenlied hebt gelezen die inmiddels online staan, zal je nu al merken dat het een heel ander verhaal is geworden…

Er miste iets

Zodra ik het idee had staan begon ik een rode draad te schrijven, maar ik liep al snel vast na zo’n drie of vier hoofdstukken. Dus ik begon aan een tweede poging, waarin het karakter Eli erbij kwam, als een soort doodsengel.

Wederom liep ik vast en toen besefte ik waarom: het was gewoonweg niet spannend genoeg! Het was zelfs… saai. (Het is nooit een goed teken als je praktisch in slaap valt tijdens het schrijven van je eigen verhaal…!)

Intussen had ik echter het idee gekregen van de Schimmenwereld, een wereld tussen leven en dood, waarin Masons ziel nog ronddwaalde omdat hij geen vrede kon vinden met zijn dood. Ik zag die wereld al helemaal voor me: een wereld van stof, verval en verrotting; een wereld waar het krioelde van geesten, engelen en demonen.

Het idee van de Schimmenwereld begon zo te groeien in mijn hoofd en ik begon het zo interessant te vinden, dat ik me realiseerde dat dát de setting van Schimmenlied moest zijn. Niet alleen de gewone wereld, maar ook een fantasiewereld.

Deze diashow vereist JavaScript.

Alles en iedereen kwam tot leven

Na dat besluit leek alles als vanzelf te gaan. Voordat ik echter daadwerkelijk aan de slag ging, leek het me wel zo handig om eerst de karakters nog wat beter uit te denken – ik was iets te overhaast aan het werk gegaan.

Mason was het makkelijkste. Ik zag hem van begin af aan al voor me als het nonchalante rockertype, een charmeur die het met iedereen kan vinden en zeeën van vrienden zou kunnen hebben – maar eigenlijk gewoon op zoek is naar die ene persoon, dat ene meisje dat hem en zijn passie voor muziek begrijpt.

Daarna kwam Eli. Het karakter wiens beweegredenen in het begin nog wat onduidelijk zijn, maar die er gewoonweg badass uitziet met zijn gitzwarte haar, blauwe ogen en – niet te vergeten – vleugels!

Toen volgde Dinah. In eerste instantie wilde ik haar heel mooi maken, engelachtig, maar uiteindelijk besloot ik dat ze beter in de setting van de Schimmenwereld paste als ze er wat griezeliger uitzag. Ik wist gelijk al dat ze een mysterieus karakter moest zijn; aan de ene kant heel onmenselijk en aan de andere kant juist heel gewoontjes, vanwege haar kleding – ze ziet er immers gewoon uit als een tiener.

Met Lily heb ik de meeste moeite gehad. Ik wist dat ze een begaafd pianiste was, maar ik wist nou niet of ik een heel lieflijke hoofdrolspeelster wilde, of juist een meisje met een scherpe tong dat nergens voor terugdeinst.

Wat ik wel al snel besloot was dat ze een gothic was, met zo’n typische lolita-outfit, zwartgelakte nagels en donkere make-up. Eerst had ze dan ook zwart haar, maar bij nader inzien vond ik dat weer te stereotype, dus besloot ik haar blond te maken.

Toen ik haar uiterlijk eenmaal bepaald had, begon haar persoonlijkheid ook tot leven te komen – en ik besloot een tussenweg te nemen. Lily is lief, verlegen en kwetsbaar, maar aan de andere kant juist sterk, moedig en niet op haar mondje gevallen.

Vier karakters. Dat was alles wat ik nodig had voor dit verhaal. Intussen had ik ook al flink wat aantekeningen in mijn schriftje staan (na een aantal brainstormsessies) en de nodige research gedaan – en toen kon ik écht aan de slag.

De opzet

Na al deze voorbereidingen ging het uitwerken van de plot veel makkelijker dan in het begin en de Schimmenwereld leende zich zo goed voor actiescènes, griezelige elementen en spanning, dat ik binnen een dag de helft van de rode draad voor het verhaal al geschreven had.

Ik besloot om die eerste hoofdstukken alvast uit te gaan schrijven, zodat ik een nog beter gevoel kon gaan krijgen voor de setting en de karakters écht kon gaan leren kennen. Zo kon ik ook gelijk bekijken of de plot goed genoeg in elkaar zat en of het verhaal werkte; zat er echt genoeg spanning in, zat er een goede ‘flow’ in, ga zo maar door.

Zo begon Schimmenlied steeds meer te groeien – maar over het schrijfproces en hoe Schimmenlied is uitgegroeid tot een 6-delige serie, vertel ik in de tweede editie van Schimmenlied BEHIND THE SCENES.

Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen hoe het idee van Schimmenlied is ontstaan en een tweede blogpost volgt binnenkort!

– Lynn

Posted by Lynn Robin in Behind the Scenes, Schimmenwereld Serie, 2 comments