Schimmenlied BEHIND THE SCENES #1

Dit is de allereerste BEHIND THE SCENES blogpost, waarin ik zal vertellen hoe ik op het idee ben gekomen voor Schimmenlied en wat er allemaal aan het schrijfproces vooraf is gegaan! Hoe zijn de karakters ontstaan, hoe is het concept uitgegroeid tot wat het uiteindelijk is geworden en hoe heb ik de setting van het verhaal bepaald? Lees het hier…

• Het begon heel eenvoudig…

Eigenlijk wilde ik gewoon een novelle schrijven. Iets korts, een bondig verhaal met een paar verrassende plottwisten en uiteenlopende personages. Het was oktober toen ik op dit idee kwam en door de Halloween-hype die op gang begon te komen, besloot ik al snel dat ik het verhaal wilde openen met de volgende scène: een meisje dat contact probeerde te leggen met haar overleden vriendje door middel van een ouijabord.

Ik wist ook al heel snel dat ik muziek als een rode draad door het verhaal wilde laten lopen en zo kwam ik op de titel “Schimmenlied”; een titel die beide kanten van het verhaal ondervangt.

Het verhaal was simpel: de geest van het overleden vriendje (Mason) probeerde – nadat het meisje (Lily) het ouijabord had gebruikt – contact met haar te leggen om het allerlaatste lied met haar te delen dat hij vlak voor zijn dood voor haar geschreven had.

Tja. Zo begon het. En als je de eerste hoofdstukken van Schimmenlied hebt gelezen die inmiddels online staan, zal je nu al merken dat het een heel ander verhaal is geworden…

Er miste iets

Zodra ik het idee had staan begon ik een rode draad te schrijven, maar ik liep al snel vast na zo’n drie of vier hoofdstukken. Dus ik begon aan een tweede poging, waarin het karakter Eli erbij kwam, als een soort doodsengel.

Wederom liep ik vast en toen besefte ik waarom: het was gewoonweg niet spannend genoeg! Het was zelfs… saai. (Het is nooit een goed teken als je praktisch in slaap valt tijdens het schrijven van je eigen verhaal…!)

Intussen had ik echter het idee gekregen van de Schimmenwereld, een wereld tussen leven en dood, waarin Masons ziel nog ronddwaalde omdat hij geen vrede kon vinden met zijn dood. Ik zag die wereld al helemaal voor me: een wereld van stof, verval en verrotting; een wereld waar het krioelde van geesten, engelen en demonen.

Het idee van de Schimmenwereld begon zo te groeien in mijn hoofd en ik begon het zo interessant te vinden, dat ik me realiseerde dat dát de setting van Schimmenlied moest zijn. Niet alleen de gewone wereld, maar ook een fantasiewereld.

Deze diashow vereist JavaScript.

Alles en iedereen kwam tot leven

Na dat besluit leek alles als vanzelf te gaan. Voordat ik echter daadwerkelijk aan de slag ging, leek het me wel zo handig om eerst de karakters nog wat beter uit te denken – ik was iets te overhaast aan het werk gegaan.

Mason was het makkelijkste. Ik zag hem van begin af aan al voor me als het nonchalante rockertype, een charmeur die het met iedereen kan vinden en zeeën van vrienden zou kunnen hebben – maar eigenlijk gewoon op zoek is naar die ene persoon, dat ene meisje dat hem en zijn passie voor muziek begrijpt.

Daarna kwam Eli. Het karakter wiens beweegredenen in het begin nog wat onduidelijk zijn, maar die er gewoonweg badass uitziet met zijn gitzwarte haar, blauwe ogen en – niet te vergeten – vleugels!

Toen volgde Dinah. In eerste instantie wilde ik haar heel mooi maken, engelachtig, maar uiteindelijk besloot ik dat ze beter in de setting van de Schimmenwereld paste als ze er wat griezeliger uitzag. Ik wist gelijk al dat ze een mysterieus karakter moest zijn; aan de ene kant heel onmenselijk en aan de andere kant juist heel gewoontjes, vanwege haar kleding – ze ziet er immers gewoon uit als een tiener.

Met Lily heb ik de meeste moeite gehad. Ik wist dat ze een begaafd pianiste was, maar ik wist nou niet of ik een heel lieflijke hoofdrolspeelster wilde, of juist een meisje met een scherpe tong dat nergens voor terugdeinst.

Wat ik wel al snel besloot was dat ze een gothic was, met zo’n typische lolita-outfit, zwartgelakte nagels en donkere make-up. Eerst had ze dan ook zwart haar, maar bij nader inzien vond ik dat weer te stereotype, dus besloot ik haar blond te maken.

Toen ik haar uiterlijk eenmaal bepaald had, begon haar persoonlijkheid ook tot leven te komen – en ik besloot een tussenweg te nemen. Lily is lief, verlegen en kwetsbaar, maar aan de andere kant juist sterk, moedig en niet op haar mondje gevallen.

Vier karakters. Dat was alles wat ik nodig had voor dit verhaal. Intussen had ik ook al flink wat aantekeningen in mijn schriftje staan (na een aantal brainstormsessies) en de nodige research gedaan – en toen kon ik écht aan de slag.

De opzet

Na al deze voorbereidingen ging het uitwerken van de plot veel makkelijker dan in het begin en de Schimmenwereld leende zich zo goed voor actiescènes, griezelige elementen en spanning, dat ik binnen een dag de helft van de rode draad voor het verhaal al geschreven had.

Ik besloot om die eerste hoofdstukken alvast uit te gaan schrijven, zodat ik een nog beter gevoel kon gaan krijgen voor de setting en de karakters écht kon gaan leren kennen. Zo kon ik ook gelijk bekijken of de plot goed genoeg in elkaar zat en of het verhaal werkte; zat er echt genoeg spanning in, zat er een goede ‘flow’ in, ga zo maar door.

Zo begon Schimmenlied steeds meer te groeien – maar over het schrijfproces en hoe Schimmenlied is uitgegroeid tot een 6-delige serie, vertel ik in de tweede editie van Schimmenlied BEHIND THE SCENES.

Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen hoe het idee van Schimmenlied is ontstaan en een tweede blogpost volgt binnenkort!

– Lynn

Posted by Lynn Robin

2 comments

Leuk om te lezen hoe het eerste deel uiteindelijk tot stand is gekomen; en die moodboard foto’s zijn gewoon geweldig!

Haha, ja, ze zijn mooi, hè? 😀

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.